fb
Damespraatjes Damespraatjes

Kiki: “Ze bemoeit zich constant met mijn voedingskeuzes”

Ze bemoeit zich constant met mijn voedingskeuzes

Kiki en haar vriendin Frederique kennen elkaar al sinds hun studententijd. In 2009 studeerden ze allebei af aan de rechtenfaculteit. Toch liep hun leven daarna behoorlijk uiteen. Terwijl Kiki nog altijd met veel plezier als advocaat werkt en inmiddels een mooie carrière heeft opgebouwd, besloot Frederique na drie jaar de advocatuur vaarwel te zeggen. Ze liet zich omscholen tot leefstijlcoach en heeft tegenwoordig haar eigen praktijk. Kiki heeft daar nooit zoveel mee gehad, maar vooral de houding van haar vriendin begint haar steeds meer tegen te staan. Frederique geeft namelijk voortdurend ongevraagd voedingsadvies. Zelfs wanneer ze samen uit eten gaan of gezellig bij Kiki thuis borrelen, kan ze het niet laten om commentaar te leveren. “Ze bemoeit zich constant met mijn voedingskeuzes. Ik word er inmiddels helemaal gek van.”

Kiki en Frederique hebben een lange vriendschap achter de rug. Tijdens hun studie waren ze onafscheidelijk en ook na hun afstuderen bleven ze goed bevriend. Ze begonnen allebei in de advocatuur, maar waar Kiki haar plek helemaal vond, bleek Frederique al snel iets anders te willen. Na drie jaar hing ze haar toga aan de wilgen en koos ze voor een carrière als leefstijlcoach. Een keuze die Kiki nooit helemaal heeft begrepen.

“Ik vind het natuurlijk prima dat ze iets anders is gaan doen. Iedereen moet zelf weten waar hij of zij gelukkig van wordt. Maar eerlijk gezegd heb ik altijd een beetje neergekeken op haar nieuwe beroep. Niet omdat ik vind dat ze geen mensen mag helpen, maar vooral omdat ze soms doet alsof ze inmiddels overal verstand van heeft. Ze heeft een opleiding tot leefstijlcoach gevolgd en gedraagt zich alsof ze daarnaast ook nog diëtist, huisarts en fysiotherapeut is. Dat vind ik behoorlijk overdreven.”

Ze heeft overal een mening over

Sinds Frederique als leefstijlcoach werkt, is haar interesse in voeding en gezondheid steeds groter geworden. Ze praat er graag over en deelt haar kennis het liefst met iedereen om haar heen. Alleen zit niet iedereen op die adviezen te wachten. Kiki merkt dat ze steeds vaker onderwerp van gesprek wordt wanneer ze iets eet of drinkt.

“Als we samen uit eten gaan, begint het eigenlijk al zodra de menukaart op tafel komt. Bestel ik een hamburger met friet, dan vraagt ze of ik niet liever een salade neem. Kies ik pasta, dan begint ze over koolhydraten. En als ik een dessert bestel, krijg ik een verhaal over suiker en wat dat allemaal met mijn lichaam doet. Ik wil gewoon lekker eten! Ik heb helemaal geen behoefte aan een voedingsconsult tijdens een avondje uit.”

In het begin probeerde Kiki de opmerkingen nog weg te lachen. Inmiddels merkt ze dat haar irritatie steeds groter wordt. Ze heeft het gevoel dat ze zich voortdurend moet verdedigen tegenover haar vriendin. En dat terwijl ze helemaal niet ongezond leeft, maar simpelweg graag zelf bepaalt wat ze eet.

Zelfs een borrelplank is niet goed genoeg

Ook wanneer Frederique bij Kiki thuis komt, weet ze regelmatig een opmerking te maken. Onlangs nodigde Kiki haar uit voor een gezellige borrelavond. Ze had een uitgebreide borrelplank klaargemaakt met verschillende kazen, worstjes, olijven, stokbrood en lekkere dips. Ze verwachtte een gezellige avond, maar kreeg opnieuw ongevraagd advies.

“Ik had echt mijn best gedaan en vond het leuk om haar eens lekker te verwennen. Toen ze binnenkwam en de borrelplank zag, vroeg ze of ik misschien ook nog iets voedzaams in huis had. Ik dacht werkelijk dat ik het verkeerd had verstaan. Wat moet ik daar nou mee? Het was een borrelavond, geen gezondheidsseminar!”

Volgens Kiki is het vooral de toon waarop Frederique haar opmerkingen maakt die haar dwarszit. Het voelt niet alsof haar vriendin gewoon iets wil vertellen over voeding, maar alsof ze haar keuzes voortdurend afkeurt. “Ze zegt altijd dat ze het goed bedoelt en dat ze vanuit haar vakgebied nu eenmaal veel weet. Maar ik vraag haar helemaal niet om advies. Als ik een keer een stuk kaas wil eten of een glas wijn wil drinken, hoef ik toch niet eerst haar goedkeuring te krijgen?”

Zou ze soms jaloers zijn?

Kiki vraagt zich steeds vaker af waarom Frederique zich zo opstelt. Ze kan zich niet aan de indruk onttrekken dat er misschien meer achter haar gedrag zit. De twee hebben namelijk niet alleen een andere carrière gekozen, maar ook een behoorlijk verschillend zakelijk succes.

Kiki heeft de afgelopen jaren hard gewerkt aan haar carrière. Ze heeft inmiddels een mooie groep cliënten opgebouwd en verdient steeds beter. Frederique heeft het daarentegen moeilijker. Haar praktijk loopt niet bepaald storm en ze vindt het lastig om voldoende klanten binnen te halen. Haar man legt al jaren financieel bij om de praktijk draaiende te houden.

“Ik zal eerlijk zijn: soms denk ik dat ze gewoon jaloers is. Ik heb mijn carrière goed opgebouwd en ben financieel onafhankelijk. Zij heeft haar draai nog steeds niet helemaal gevonden. Misschien vindt ze het moeilijk dat het bij mij allemaal zo goed gaat. Ik heb soms het gevoel dat ze zich door haar adviezen toch een beetje boven mij wil plaatsen. Alsof ze op het gebied van voeding en gezondheid tenminste kan laten zien dat zij het beter weet.” Of dat daadwerkelijk de reden is, weet Kiki niet. Ze beseft ook dat het behoorlijk onaardig kan zijn om de onzekerheden van haar vriendin erbij te halen. Toch kan ze de gedachte moeilijk van zich afzetten.

Ik wil haar niet kwijt

Ondanks alle irritaties wil Kiki haar vriendin niet verliezen. Ze kennen elkaar al bijna twintig jaar en hebben samen ontzettend veel meegemaakt. Bovendien is Frederique niet altijd zo bemoeizuchtig. Er zijn ook genoeg momenten waarop ze samen de grootste lol hebben.

“Als we eenmaal een paar glazen wijn op hebben, is het meestal weer ontzettend gezellig. Dan kunnen we lachen en praten zoals vroeger. Ik weet ook dat ze het waarschijnlijk niet verkeerd bedoelt. Maar toch merk ik dat ik steeds minder zin krijg om met haar af te spreken. Ik weet van tevoren al dat er weer opmerkingen komen over mijn eten. Dat vind ik eigenlijk heel verdrietig.”

Kiki heeft er weleens aan gedacht om tijdens een volgende opmerking flink van zich af te bijten. Ze zou Frederique bijvoorbeeld kunnen vertellen dat ze zich beter met haar eigen praktijk kan bezighouden. Maar ze is bang dat zo’n opmerking de vriendschap beschadigt. Tegelijkertijd vindt ze dat het zo niet langer kan. Ze wil niet iedere keer haar eetkeuzes hoeven verdedigen en al helemaal niet het gevoel krijgen dat ze door haar vriendin wordt beoordeeld.

Moet ik haar vertellen wat ik echt denk?

Kiki overweegt om Frederique binnenkort eens apart te nemen voor een serieus gesprek. Ze wil uitleggen dat haar voortdurende adviezen niet langer welkom zijn. Dat ze haar vriendin waardeert, maar zelf wil bepalen wat ze eet en drinkt.

“Ik wil haar gewoon zeggen dat ze moet stoppen met die opmerkingen. Ik ben volwassen en kan prima voor mezelf zorgen. Als ik advies nodig heb over voeding, weet ik haar echt wel te vinden. Maar ik wil niet dat iedere lunch, ieder etentje en iedere borrelavond uitdraait op een gesprek over wat ik wel en niet zou moeten eten.”

Toch twijfelt ze over hoe ver ze moet gaan. Moet ze ook benoemen dat ze denkt dat Frederique misschien jaloers is op haar carrière en financiële situatie? Of is dat onnodig kwetsend en leidt het alleen maar tot ruzie? “Misschien moet ik het gewoon bij haar bemoeizucht houden. Maar ergens wil ik ook weten waarom ze zich zo gedraagt. Ik wil onze vriendschap niet kwijt, maar ik wil ook niet langer het gevoel hebben dat ik voortdurend op mijn tenen moet lopen. Hoe maak ik haar duidelijk dat ze hiermee moet stoppen, zonder dat ik haar als vriendin verlies?”

Wat vinden jullie? Moet Kiki haar vriendin confronteren met haar voortdurende bemoeienis en ook haar vermoedens over jaloezie uitspreken? Of kan ze dat laatste beter achterwege laten en alleen duidelijk haar grenzen aangeven?

Afbeelding: Unsplash+

Volg jij ons al?

Facebook Instagram Threads Twitter Pinterest TikTok Newsletter

2 reacties

Joris -

Breng het zo: “Ik wil gewoon lekker eten en ik heb helemaal geen behoefte aan een voedingsconsult tijdens een avondje uit”. De vermeende jaloezie zou ik erbuiten laten, daarmee geef je alleen aan dat je jezelf hoger plaatst dan je haar waardeert.

Sanderien van Mul -

Ik denk niet dat het met jaloezie te maken heeft, dus die vermoedens kan Kiki maar beter voor zich houden. Het gaat over het constante commentaar, het afserveren (pun intended) van alles wat Kiki eet/drinkt of wat volgens de leefstijlgoeroe (maar wijn is blijkbaar wel toegestaan? Dat zit toch ook vol met gif?) niet is toegestaan. Een goed gesprek lijkt me op z’n plaats, maar gezien de hardnekkigheid van die vriendin verwacht ik geen ja en amen, maar een fel weerwoord, boosheid en natuurlijk beledigd zijn. Ik vraag me af wat je met een vriendschap moet of wil waarvan de balans zo verstoord is. Je kunt uit elkaar groeien, hè? Het feit dat jullie al twintig jaar vriendinnen zijn, is een leuk gegeven maar voegt niets toe. Mensen komen en gaan. Als je bij iemand niet meer veilig voelt, je eigen gang niet meer kan gaan en op alles moet gaan letten om de ander niet voor het hoofd te stoten of om weer een bepaalde reactie te krijgen, dan is de koek op. Dan neem je afscheid van elkaar en dan wens je elkaar het beste.

Reageer ook