Toen Tina acht jaar geleden een documentaire over de vleesindustrie zag, wist ze dat ze haar leven wilde veranderen. De beelden maakten zoveel indruk op haar dat ze besloot nooit meer vlees, vis of andere dierlijke producten te eten. Inmiddels is ze al jaren veganist en voelt dat voor haar heel vanzelfsprekend. Ze verwacht niet dat iedereen hetzelfde eet als zij, maar vindt het wel belangrijk dat vrienden haar keuze respecteren. Juist daarom kwam een avondje eten bij een vriendin zo hard aan. Want wat Tina niet wist: het heerlijke diner dat speciaal voor haar vegan zou zijn, bleek helemaal niet veganistisch.
“Ik weet nog precies wanneer ik besloot vegan te worden”, vertelt Tina. “Ik keek acht jaar geleden een documentaire over de vleesindustrie. Ik wist natuurlijk wel dat dieren werden geslacht, maar ik had me nooit echt verdiept in wat daar allemaal aan voorafging. Na die documentaire kon ik het gewoon niet meer. Ik dacht: hier wil ik niet langer aan bijdragen.”
De overstap was in het begin best even wennen. Tina moest niet alleen afscheid nemen van biefstuk, kip en bitterballen, maar ook van kaas, mayonaise, honing en allerlei andere producten waarin dierlijke ingrediënten zitten. “Ik dacht eerst dat ik bijna niets meer zou kunnen eten. Maar dat bleek gelukkig helemaal niet zo te zijn. Je leert vanzelf andere producten kennen en ontdekt hoeveel mogelijkheden er zijn.”
Vrienden houden steeds vaker rekening met haar
Ook uit eten gaan is volgens Tina een stuk makkelijker geworden. Steeds meer restaurants hebben veganistische gerechten op de kaart en de keuze aan plantaardige vervangers is enorm gegroeid. “Natuurlijk moet je soms even zoeken, maar ik kan tegenwoordig op heel veel plekken heerlijk eten. En thuis is het eigenlijk ook nooit een probleem.”
Haar vrienden weten inmiddels dat Tina veganistisch eet. De meesten houden daar zonder problemen rekening mee. “Ik vind het echt lief dat ze vaak speciaal iets voor mij maken. Soms zetten ze er voor de anderen nog een stukje vlees of vis naast, maar regelmatig eet iedereen gewoon hetzelfde. Dat vind ik misschien nog wel het gezelligst. Ik wil helemaal niet dat mensen het gevoel hebben dat ze ingewikkeld moeten doen vanwege mij.”
Plantaardige kaas
Een paar weken geleden was Tina bij een goede vriendin uitgenodigd voor het eten. Die had flink uitgepakt. Als voorgerecht stond er een heerlijke uiensoep met gegratineerde kaas op tafel. Daarna volgde pasta pesto. “Toen ik hoorde wat we gingen eten, vroeg ik natuurlijk even of het allemaal vegan was. Mijn vriendin vertelde trots dat ze overal veganistische producten voor had gebruikt. Ze had zelfs plantaardige kaas gekocht. Ik vond het ontzettend attent.”
En het smaakte fantastisch. “Die uiensoep was echt goddelijk. De kaas was lekker romig en de pasta pesto was ook heerlijk. Ik dacht nog: wat bijzonder dat veganistische kaas tegenwoordig zo goed kan smaken. Het was bijna té lekker om waar te zijn”, vertelt Tina.
Een paar weken later komt de waarheid boven tafel
Tina had na die avond geen enkele reden om aan de woorden van haar vriendin te twijfelen. Totdat ze een paar weken later iets hoorde wat haar wereldje behoorlijk op zijn kop zette. Een andere vriendin vertelde haar dat de vriendin die het diner had verzorgd iets had opgebiecht.
“Ze had blijkbaar verteld dat ze helemaal was vergeten dat ik veganistisch eet. Toen ik tijdens het etentje vroeg of alles vegan was, had ze in paniek maar ja gezegd. Ze had dus gewoon de normale kaas en rundvleesbouillon gebruikt en ook de pesto was niet veganistisch.”
Tina weet niet goed wat ze met die informatie aan moet. “Ik dacht eerst dat ik het verkeerd had begrepen. Maar toen werd duidelijk dat het echt zo was gegaan. Ze had dus gewoon tegen me gelogen. En niet een klein beetje ook. Ik heb een hele maaltijd gegeten waarvan ik dacht dat die volledig plantaardig was.”
Verwacht echt niet dat het perfect is
Wat Tina misschien nog wel het vervelendst vindt, is dat haar vriendin blijkbaar niet eens heeft overwogen om eerlijk te zijn. “Ze had ook kunnen zeggen: ‘Sorry, ik ben het vergeten. Ik heb geen veganistische kaas in huis, zullen we iets anders maken?’ Of desnoods iets bestellen. Dat had ik echt helemaal niet erg gevonden. Ik verwacht niet dat iedereen altijd alles perfect regelt.”
Ze begrijpt dat het soms ingewikkeld kan zijn om rekening te houden met iemands eetwensen. “Ik ben echt niet iemand die bij iedere verjaardag moeilijk doet of uitgebreid gaat controleren wat er op tafel staat. Als ik ergens niet zeker van ben, eet ik gewoon iets anders. Maar als iemand mij nadrukkelijk vertelt dat iets vegan is, moet ik daarop kunnen vertrouwen.”
Wat wil ik horen?
Sinds Tina het verhaal heeft gehoord, zit het haar behoorlijk dwars. Ze heeft haar vriendin nog niet geconfronteerd met de leugen. “Ik weet niet eens hoe ik het gesprek moet beginnen. Moet ik zeggen dat ik weet wat ze heeft gedaan? En wat moet ik dan precies van haar horen? Dat ze het vergeten was? Dat weet ik inmiddels al.”
Toch twijfelt Tina of ze niet beter gewoon open kaart kan spelen. “Misschien heeft ze er ontzettend veel spijt van en schaamt ze zich ervoor. De andere vriendin vertelde dat ze helemaal niet trots was op haar actie. Dat vind ik ergens wel prettig om te horen, maar het maakt het voor mij niet minder vervelend.”
Vriendschap beeindigen
Een deel van Tina denkt zelfs dat ze de vriendschap liever wil beëindigen. “Het gaat mij niet om die kaas alleen. Het gaat om het feit dat iemand bewust tegen me heeft gelogen over iets wat voor mij belangrijk is. Ik heb deze keuze acht jaar geleden heel bewust gemaakt. Dat hoeft niemand over te nemen, maar ik wil wel dat mensen mijn grenzen respecteren.”
Aan de andere kant vraagt ze zich af of ze niet te zwaar tilt aan de situatie. “Iedereen vergeet weleens iets. Misschien dacht ze dat ik het niet erg zou vinden. Of vond ze het op dat moment gewoon makkelijker om te liegen dan om toe te geven dat ze iets verkeerd had gedaan. Dat maakt het niet goed, maar misschien is het ook niet meteen een reden om een vriendschap weg te gooien.”
Waar nog meer niet eerlijk over?
Toch blijft één vraag door haar hoofd spoken: als haar vriendin hierover kon liegen, waarover zou ze dan nog meer niet eerlijk zijn?
“Ik wil haar eigenlijk gewoon vragen waarom ze het heeft gedaan. Maar ik ben ook bang dat ik een antwoord krijg waar ik nog verdrietiger van word. Moet ik haar hiermee confronteren en kijken of we het kunnen uitpraten? Of is dit zo’n vertrouwensbreuk dat ik beter afstand kan nemen? En misschien moet ik ook gewoon accepteren dat mensen soms fouten maken. Maar ik vind het lastig om te doen alsof er niets is gebeurd.”
Afbeelding: Unsplash+
