Sonja (38) is moeder van drie kinderen, van wie de jongste nog een baby is. Ze is dol op haar gezin, maar eerlijk gezegd is ze vaak erg moe. Haar man Willem werkt veel en speelt daarnaast in het eerste elftal van zijn voetbalclub. Zijn ouders zijn er al lang niet meer en haar eigen ouders wonen een groot deel van het jaar op Ibiza. Juist nu Sonja zelf kinderen heeft, mist ze haar ouders. Ze had gehoopt dat ze, nu ze allebei met pensioen zijn, wat vaker op hen zou kunnen rekenen. Maar dat valt behoorlijk tegen. “Ik zie om me heen hoe fijn het kan zijn als opa en oma af en toe bijspringen. Even een middagje oppassen of de kinderen meenemen, zodat je zelf iets kunt doen. Ik gun mijn ouders hun vrijheid, maar soms zou ik willen dat ze er ook eens voor mij waren.”
Altijd onderweg geweest
Sonja is eraan gewend dat haar ouders veel weg zijn. Toen ze klein was, hadden ze allebei een eigen bedrijf en waren ze vaak druk met werk. Ze hebben hun ondernemingen jaren geleden goed verkocht en kunnen inmiddels genieten van een comfortabel leven. Ze kochten een prachtig appartement aan het water in het Gooi, waar ze in de zomer regelmatig verblijven. Zodra het in Nederland kouder wordt, vertrekken ze naar hun huis op Ibiza. Meestal zijn ze vanaf oktober weg en komen ze alleen rond kerst even terug. Sonja begrijpt best dat ze na al die werkzame jaren willen genieten. Toch had ze gehoopt dat er nu meer ruimte zou zijn voor hun kinderen en kleinkinderen. “Vroeger dacht ik altijd: als ze eenmaal met pensioen zijn, wordt het vast anders. Dan hebben ze alle tijd van de wereld. Maar eigenlijk zijn ze nog steeds net zo vaak weg als vroeger.”
Ik trek het soms gewoon niet meer
Met drie kinderen, waarvan een een baby en een man die veel van huis is, valt het gezinsleven Sonja zwaar. Willem voetbalt al jaren in het eerste elftal en wil daar zo lang mogelijk mee doorgaan. Vooral in de weekenden staat Sonja er daardoor vaak alleen voor. Ook wonen ze landelijk, waardoor even snel iemand laten oppassen niet zo eenvoudig is. De ouders van Willem kunnen niet meer bijspringen en haar eigen ouders hebben eigenlijk altijd wel iets gepland. Als ze in de zomer in Nederland zijn, komen ze soms gezellig langs, maar oppassen doen ze niet. Sonja vindt het moeilijk om steeds opnieuw te vragen of ze een keer kunnen helpen. “Ik hoef echt niet iedere week een oppasdag. Maar als ik een keer een paar uur voor mezelf zou hebben of gewoon even kon uitslapen, zou dat al zoveel schelen. Soms ben ik zo moe dat ik niet weet hoe ik de dag doorkom.”
Ibiza is niet de oplossing
Haar ouders nodigen Sonja en haar gezin regelmatig uit om naar Ibiza te komen. Ze bieden zelfs aan de vliegtickets te betalen. Volgens hen is het juist heerlijk om daar een tijdje te verblijven. De kinderen kunnen genieten van het zwembad en het mooie weer, terwijl Sonja lekker kan bijkomen. Maar zo eenvoudig is het niet. De oudste kinderen gaan naar school en reizen met drie kinderen, waaronder een baby, is behoorlijk vermoeiend. Bovendien mist ze daar de vertrouwde routine en heeft ze ook Willem nodig om alles samen te kunnen doen. Haar ouders lijken niet te begrijpen dat een vakantie op Ibiza iets heel anders is dan de hulp waar ze om vraagt. “Ze denken dat ze me een geweldig cadeau aanbieden, maar ik heb helemaal geen behoefte aan een vakantie. Ik zou veel liever hebben dat ze hier een keer een middagje op de kinderen passen, zodat ik even op adem kan komen.”
Zal ik dan toch maar gaan?
Voor de voorjaarsvakantie hebben haar ouders opnieuw voorgesteld dat Sonja met de kinderen naar Ibiza komt. Dit keer overweegt ze het serieus. Misschien is het inderdaad fijn om er even tussenuit te zijn en kunnen de kinderen lekker buiten spelen. Willem wil alleen niet mee. Hij vindt het geen aantrekkelijke vakantie en wil zijn voetbalverplichtingen niet missen. Sonja weet niet goed wat ze moet doen. Alleen met drie kinderen reizen ziet ze eigenlijk best tegenop, maar misschien is het ook een kans om wat tijd met haar ouders door te brengen. Tegelijkertijd knaagt het dat ze daarvoor helemaal naar Spanje moet vliegen, terwijl ze haar ouders in Nederland nauwelijks ziet. “Ik weet niet meer wat ik moet verwachten. Moet ik blij zijn dat ze me uitnodigen en hun best doen, of mag ik ook gewoon zeggen dat ik iets anders van ze nodig heb?”
Ik wil gewoon mijn ouders af en toe dichtbij
Sonja merkt dat haar vermoeidheid haar steeds vaker parten speelt. Ze wil niet ondankbaar zijn, want haar ouders hebben het financieel goed en gunnen haar van alles. Maar geld en een mooi huis op Ibiza zijn niet hetzelfde als een opa en oma die af en toe klaarstaan. Ze zou zo graag hebben dat haar ouders uit zichzelf eens vragen hoe het gaat en of ze iets kunnen doen. Misschien moet ze het gesprek nog eens goed met hen aangaan en eerlijk vertellen hoe zwaar ze het heeft. Alleen weet ze niet of ze daarmee iets verandert. “Ik wil helemaal niet dat mijn ouders hun leven voor mij opgeven. Ik wil alleen voelen dat ze er ook voor mij zijn. Soms zou ik willen dat ze niet naar Ibiza vertrokken, maar gewoon eens een zaterdagmiddag op de bank zaten terwijl ik een paar uur kon slapen.”
Photo by Tim Mossholder via Pexels
Saar -
OkĂ© wat jij aangeeft is dat je hulp nodig hebt. Gaan de grote kinderen naar de peuterspeelzaal? Gaan ze bijna naar school? Weet je man het dat je het even niet meer ziet zitten? Heb je misschien iemand in de buurt die even kan oppassen? Of een oppas via een bureau? Vraag gewoon even rond of schrijf je kinderen in op een peuterspeelzaal. En laat het niet alleen van je ouders afhangen. Ze zijn er gewoon niet klaar.. en daar verander je niet aan om in gesprek te gaan. Ik zou ook niet met drie kleine kinderen naar Ibiza vliegen maar dat is mijn persoonlijke mening. Je hebt geen hulp, als de baby huilt of de andere twee zijn aan het klieren heb je handen te kort. En op je man kan je ook niet rekenen. Het is toch wel een hele reis die je moet maken. Want inderdaad je hebt er zelf voor gekozen voor drie kids. Maar geef het ook aan bij je man want het zijn ook zijn kinderen hĂš..en ook zijn âprobleemâ als jij omvalt van de slaap en de kids moeten verzorgd worden.