Susan heeft nooit problemen gehad met haar buren. Sterker nog, ze wonen al jaren prettig naast elkaar en een praatje over de schutting is heel gewoon. Tot ze een paar weken geleden een WhatsApp-bericht kreeg waar ze behoorlijk van opkeek. Haar twee zoons, van 15 en 17 jaar, zetten hun fatbikes regelmatig voor de deur. Volgens de buurvrouw was dat geen gezicht en zou het de uitstraling van de wijk naar beneden halen. “Ik wist eerlijk gezegd niet wat ik las. Dat je je eraan kunt ergeren, kan ik nog begrijpen, maar dat je zegt dat onze wijk er minder mooi van wordt, vond ik best pittig.”
Handig voor de jongens
De zoons van Susan zijn volgens haar geen jongens die voor overlast zorgen. Ze sporten allebei, hebben een bijbaantje en zijn serieus met school bezig. De fatbike is voor hen vooral een handig vervoermiddel. Ze kunnen zelfstandig naar school, hun werk en hun sport en hoeven niet steeds door hun ouders gebracht en gehaald te worden. Voor Susan is dat juist een uitkomst. “Ik vind het heerlijk dat ik niet voor iedere training of ieder dienstje in de auto hoef te springen.”
De fietsen stonden meestal gewoon netjes naast elkaar voor het huis. Niet midden op de stoep en ook niet op een manier waardoor iemand er last van had. Daarom kwam het bericht van de buurvrouw extra hard aan. Ze vroeg of de jongens hun fatbikes voortaan in de schuur wilden zetten. Susan had de neiging om het bericht maar gewoon te negeren, maar haar man Tim reageerde heel anders. Hij was woest. “Tim vond dat onze buren zich met hun eigen zaken moesten bemoeien en wilde er meteen naartoe.”
Tim is er helemaal klaar mee
Susan kon voorkomen dat Tim direct verhaal ging halen. Ze kent haar man goed genoeg om te weten dat er op zo’n moment waarschijnlijk weinig goeds uit zou komen. Bovendien wil zij helemaal geen ruzie met de buren. Ze wonen prettig in de straat en ze heeft geen zin in een situatie waarin iedereen elkaar ineens met de nek aankijkt. Toch begreep ze zijn boosheid wel. “Ik vond het ook vervelend, maar ik dacht vooral: laten we hier alsjeblieft geen burenruzie van maken.”
Tim kwam vervolgens met een ander idee. Als hun buren zich zo druk maken over wat er voor hun huis staat, dan konden zij ook eens kritisch naar hun eigen tuin kijken. Daar staat volgens Tim al jaren een grote verzameling tuinbeelden en andere spullen waar hij zich juist aan ergert. Hij stelde voor dat Susan tegen de buurvrouw zou zeggen dat die dan ook maar uit de tuin moesten verdwijnen. Susan moest er stiekem wel om lachen, maar vond het geen goed plan. “Dan ben je natuurlijk alleen maar bezig elkaar terug te pakken en daar wordt niemand gelukkiger van.”
De jongens doen wat hun moeder vraagt
Uiteindelijk besloot Susan het probleem heel praktisch op te lossen. Ze vroeg haar zoons of ze hun fatbikes voortaan in de schuur wilden zetten. Tot haar opluchting deden ze daar helemaal niet moeilijk over. Ze begrepen dat hun moeder geen gedoe met de buren wilde en vonden het geen probleem om de fietsen binnen te zetten. “Het zijn echt lieve jongens en zeiden meteen: mam, als jij daar geen gezeur over wilt, zetten we ze toch gewoon binnen?”
Juist daardoor voelt Susan zich er een beetje dubbel over. Ze vindt het jammer dat haar zoons eigenlijk niets verkeerd doen, maar toch het gevoel krijgen dat hun vervoermiddel niet welkom is in de straat. De fietsen van haar jongens zijn voor haar geen statussymbool en ook geen onderdeel van een bepaalde jongerencultuur. Het zijn gewoon fietsen waarmee ze van A naar B komen. “Ik vind het eigenlijk best sneu dat er tegenwoordig meteen zo’n beeld aan een fatbike kleeft.”
Susan begrijpt de irritatie ook
Toch wil Susan niet doen alsof ze de negatieve gevoelens rond fatbikes helemaal niet begrijpt. Ze ziet zelf ook regelmatig jongeren met enorme snelheid door winkelstraten rijden, met meerdere mensen tegelijk op één fiets of zonder zich veel van verkeersregels aan te trekken. Daar kan ze zich ook aan ergeren. Ze snapt daarom best dat sommige mensen inmiddels een hekel hebben gekregen aan fatbikes. “Als ik zie hoe sommige jongeren ermee omgaan, denk ik ook weleens: doe normaal.”
Maar volgens haar is dat iets anders dan automatisch aannemen dat iedere fatbike voor overlast zorgt. Haar zoons rijden er gewoon mee naar school, hun werk en de sportclub. Ze hebben er bovendien zelf hard voor gespaard en gaan er netjes mee om. Dat haar buurvrouw de fietsen vervolgens koppelt aan verloedering van de buurt, blijft bij Susan steken. “Mijn jongens zijn geen probleemjongeren omdat ze op een fatbike rijden.”
Had ze anders moeten reageren?
Voorlopig staan de fatbikes dus in de schuur. Het probleem lijkt daarmee opgelost, al zit het Susan nog steeds niet helemaal lekker. Ze vraagt zich af of ze door toe te geven misschien het signaal heeft afgegeven dat de buurvrouw inderdaad iets te zeggen heeft over wat zij voor haar huis neerzetten. Tegelijkertijd weet ze dat een goede verstandhouding met de buren haar meer waard is dan een discussie over twee fietsen. “Ik wil gewoon prettig naast elkaar wonen en niet iedere keer nadenken of iemand zich aan iets in onze tuin of voor ons huis ergert.”
Toch blijft er een vraag door haar hoofd spelen. Had ze haar buurvrouw moeten aanspreken op haar woordkeuze? Had ze moeten zeggen dat ze de fatbikes prima voor de deur wil laten staan? Of heeft ze er juist verstandig aan gedaan om haar schouders op te halen en haar zoons te vragen de fietsen binnen te zetten? “Misschien moet ik het gewoon loslaten, maar ik vind het lastig dat er zo snel een oordeel over mijn jongens en hun fatbikes wordt geveld.”
Foto door Vitaly Gariev via Pexels
Petra van Dorp -
Wow. Dus je vent wil meteen ‘verhaal halen’ en gaat totaal uit zijn plaat omdat een buurvrouw een appje stuurt over de fatbikes van jullie zoons? Tokkie. En dan ‘ik erger me aan haar beeldjes in de tuin, dan moet zij die ook weghalen’? Kleuter. En daar ben jij mee getrouwd? Gelukkig hebben je zoons niet de genen van hun vader geërfd en zijn ze een stuk nuchterder. Gewoon fatbikes in de schuur en klaar. Wat een probleem, zeg. Wees blij dat je jongens zo reageren en er verder niet bij stil staan. Je zult maar drie heethoofden in huis hebben die gelijk erop los willen gaan beuken. Dan zijn die fatbikes wel je minste probleem, hoor.