Openhartig: Martina wil geen ceremoniemeester zijn bij het huwelijk van haar beste vriendin

Terwijl er steeds minder mensen trouwen, lijken de huwelijke die plaatsvinden steeds uitgebreider te worden. Het is dan ook niet gek dat steeds meer bruidsparen hun vrienden en familie inschakelen om ze te helpen bij de organisatie van deze bijzondere dag. Zo werd ook Martina (34) door haar beste vriendin Marie-Claire en haar verloofde Jasper gevraagd om ceremoniemeester bij hun huwelijk te zijn.

Beste vriendinnen

“Marie-Claire en ik kennen elkaar sinds groep vijf. Marie-Claire verhuisde toen naar Amsterdam en kwam bij mij in de klas.” Al snel zijn de meisjes beste vriendinnen. “We speelden elke middag samen, gingen later allebei paardrijden en gingen naar dezelfde middelbare school.” Martina en Marie-Claire waren beste vriendinnen.

In deze vriendschap kwam op de middelbare school al snel verandering. “We zaten niet bij elkaar in de klas, kregen andere vriendinnen en groeiden gewoon een beetje uit elkaar.” Zowel Marie-Claire als Martina hebben hier geen probleem mee. “Het hoort erbij om nieuwe vrienden te maken als je naar een nieuwe school gaat. We bleven natuurlijk nog wel vriendinnen. Kwamen op elkaars verjaardag, dat soort dingen.”

Zelfde universiteit

Na het afronden van het gymnasium kiezen Martina en Marie-Claire allebei dezelfde studie in dezelfde stad: Geneeskunde in Amsterdam. “Heel toevallig, want dit hadden we niet met elkaar afgesproken. We werden ook nog eens allebei ingeloot en begonnen in hetzelfde jaar, aan dezelfde studie op dezelfde universiteit.”

Hoewel Martina en Marie-Claire wel dezelfde studie deden, was hun studententijd heel verschillend. “Marie-Claire werd lid bij een studentenvereniging en was het eerste jaar eigenlijk vooral aan het feesten. Ik had daar niks mee en woonde met twee andere meiden van de studie in een huis aan de rand van de stad. Wij waren vooral bezig met studeren.” Toch houden ze ook dan nog contact. “We lunchten soms samen op de universiteit en we kwamen steevast bij elkaar op verjaardagen.”

Gekke vraag

Na hun studie en opleiding scheiden hun wegen. “Marie-Claire ging aan de slag als KNO-arts aan de andere kant van het land en ik ging promoveren en kreeg een baan als onderzoeker op de universiteit.” Martina en Marie-Claire hebben jaren geen contact, tot een week of twee geleden. “Toen belde ze ineens of ze bij me langs mocht komen in Amsterdam.”

Wanneer Marie-Claire op bezoek is bij Martina, vertelt ze direct waarom ze is gekomen. “Ze stak al bij de voordeur haar hand naar voren. Hier hing een knoeperd van een ring aan. Haar vriend Jasper had haar ten huwelijk gevraagd en nu gingen ze trouwen.” Martina was natuurlijk super blij voor Marie-Claire, maar snapte niet helemaal waarom ze haar dat persoonlijk wilde vertellen. “Al snel werd dit duidelijk. Jasper en zij wilden mij graag als hun ceremoniemeester.”

Niet enthousiast

Martina begreep er niks van. “Ik als ceremoniemeester? Dat vraag je toch aan iemand met wie je goed contact hebt? Iemand die je regelmatig spreekt en met wie je allebei een goede band hebt. Ik had Jasper ooit eens op een verjaardag een hand gegeven. Maar dat was het.” Toen Martina meteen aangaf dat ze het enorm waardeerde, maar dat ze niet goed wist waarom ze haar hadden gevraagd, kwam er een antwoord wat haar niet enthousiaster maakte…

“Haar letterlijke woorden waren: ‘je bent zo lekker praktisch ingesteld’. Nou, dat antwoord had ik niet bepaald verwacht. Je zou denken dat iemand je vraagt omdat ze je waarderen als vriendin of dat ze je zo’n bijzonder mens vinden. Maar nee hoor, ze wilden mij als ceremoniemeester ‘omdat ik zo lekker praktisch ben ingesteld.'” Martina zegt tegen Marie-Claire dat ze er nog even over wil nadenken.

Geen zin in

“Ik zit er helemaal niet op te wachten. Allereerst omdat ik hun reden om mij te vagen helemaal niet leuk vind. Ten tweede heb ik totaal geen klik met hun (sorry dat ik het zo zeg) koorbal vrienden. En tot slot ben ik ook super druk met een groot onderzoek. Ik zou er tijd voor vrij kunnen maken, maar dat doe ik dan alleen voor een goede vriendin die het mij laat doen omdat ze écht om mij geeft en in mij gelooft.”

Martina heeft Marie-Claire nog geen antwoord gegeven.

Wat zou jij Martina adviseren? En wat zou jij zelf doen als iemand jou op deze manier als ceremoniemeester zou vragen? We zijn heel benieuwd. We nodigen jullie van harte uit om op (respectvolle wijze) op het verhaal van Martina te reageren.      


Reageer ook