Mijn grote liefde, blog van Margriet

Zeven jaar was ik, toen ik besefte wat een vriendje voor mij kon betekenen. In mijn hele leven speelde hij altijd een belangrijke rol. Ik vertrouwde hem veel toe. Waar ik blij mee was, mijn verdriet, mijn boosheid, hij was de enige die mij altijd trouw bleef. Vaak was ik ook woedend op hem, en kon hem wekenlang negeren.

Ik heb in mijn leven veel vriendjes zien komen en gaan. Hoe mijn eerste vriendje er uitzag kan ik mij niet goed meer herinneren, weet allen dat hij lang en slank was. Sommigen waren dik en lomp en moeilijk te hanteren, kon ze ook maar niet naar mijn hand zetten. Dus in ruilen voor een ander die ik beter kon hanteren… en die deed wat IK zei.

Soms kwam er een op mijn pad die zo volmaakt was, dat ik dacht dit wordt een vriend voor het leven. Maar toch liet ook deze vriend mij na verloop van tijd in de steek, door ouder worden kon hij mijn verhalen niet meer verwerken.

Ik werd ouder en groeide van een pup uit naar een puber, maar vriendjes bleven altijd komen..

In mijn heftige puberjaren waren zij mijn maatje en grote steun. Als ik de wereld om mij heen vervloekte,  dan kalmeerde hij mij en kon ik daarna redelijk rustig mijn verhaal kwijt. Hij liet mij dan zien dat ik door positief denken, het leven weer aan kon. Samen huilden we en lachten we.

Ik trouwde, kreeg vier mooie dochters maar mijn vriend bleef altijd onder handbereik. Wat was hij blij met mij als ik hem de leuke en mooie dingen vertelde over mijn kinderen. Bij de geboorte van mijn kleinzoon keek hij op een afstand toe. Samen hebben we veel over de dingen die ik met Tychro beleefde, gebabbeld  en gelachen. Wat waren we verliefd op dat kleine manneke.

Maar er gebeurde iets vervelends, ik kon niets meer met mijn vriend beginnen. Kreeg het niet voor elkaar om hem weer in vertrouwen te nemen. Ondertussen verzamelden zich veel vriendjes om mij heen, ik had ze voor het uitkiezen.

En eindelijk ontwaakte ik en zocht een mooi exemplaar uit, en probeerde of ik deze naar mijn hand kon zetten. Geweldig wat een kop, wat een lijf en wat een kleur. Weer een vriend.

Wie waren die vriendjes die een rol speelden in mijn leven?

Vele soorten SCHRIJFPENNEN of dachten jullie soms iets anders!!!!!

Margriet

 

4 reacties

ineke -

Een detective is er niets bij het houd je tot laatste regel in spanning.
Voor de ontknoping gaat er van alles door je heen en de opluchting is groots. hahah!!!

mystica -

ik las me veel aandacht, ik dacht waar breng ze mij naar toe? en op het einde moest ik lachen, ik herkende3 margriet weer in. groetjes en kusjes.

margriet -

maar ali jij bent een geweldige verzorgster voor alle hondjes in je huis dat zou ik echt niet kunnen

Ali -

Ik zou willen dat ik ook zo kon schrijven.

Reageer ook