Ka eet wel een tomaatje meer

“Nederlandse consumenten moeten meer groente en fruit van eigen bodem eten, vindt tomatenteelbedrijf Redstar. De hogere binnenlandse consumptie moet de gevolgen van de boycot voor de sector door Rusland verzachten”, zo lees ik op nieuws.nl.

Hollandse-trostomaten-dp

Ik struikel over het woordje ‘moeten’. Helemaal in combinatie met groenten. Sinds een jaar stamp ik alle mogelijke groenten naar binnen. Sterker: ik start mijn dag met groene smoothies. Jas een ananas, een mango en twee handen spinazie in de blender, water erbij, blenden maar en hopsa, mijn dag kan beginnen.

Dat is niet altijd zo geweest. Niet dat ik groenten niet lekker vind, maar ik zou een bekertje snoeptomaten niet verkiezen boven een bekertje Ben & Jerry’s ijs. Groenten blijven voor mij onlosmakelijk verbonden met gezond bezig zijn.

Jaren terug, hadden mijn toenmalige vriend en ik besloten iets aan ons gewicht te doen. Populair was toen het dieet van de Nederlandse Hartstichting. Ging nergens over dat dieet. De Nederlandse Hartstichting had er niets mee te maken, sterker: wilde er zelfs niets mee te maken hebben. Nee, dan gingen we toch maar voor het Ziekenhuisdieet. Klonk wat betrouwbaarder. Bovendien viel je daarmee enorm veel af in korte tijd. Was eigenlijk bedoelt voor mensen die geopereerd moesten worden, maar hee, wie controleert dat?

Ka-eet-tomaat-dp

Het meest keken we uit naar het menu van de vrijdagavond. Een ei. Een tomaat. En een halve krop sla, aangemaakt met wat olie, peper en zout. Dat was het vrijdagavond diner. We werden er niet vrolijker op. Ik dacht alleen nog maar in chocola, zag overal dansende koekjes en hoorde suikerkristallen tegen elkaar tingelen in mijn oor. Dapper propten we die halve krop sla, aangemaakt met wat olie, peper en zout, zwijgend naar binnen. Na dag drie werd niet alleen onze maag knorrig, wij zelf ook. We waren nog geen gram afgevallen. En een hoofdpijn, een hoofdpijn!

Bloedchagrijnig kwamen we bij mijn moeder. Die zo wijs was geen commentaar te leveren. En voor ik het wist, pakte ik uit haar broodtrommel vier bruine boterhammen en de pot pindakaas en smeerde als een waanzinnige. Plakte de sneetjes brood op elkaar, gaf een dubbele boterham aan mijn vriend en zette gelukzalig mijn tanden erin. Weg hoofdpijn.

Daarna probeerde ik het brooddieet. Een dag alleen maar droog brood, de volgende dag eten. Op dag vier zat ik te kokhalzen aan de tafel. Kreeg dat brood echt niet meer naar binnen. Toen dacht ik: het is mooi geweest. Ik eet wel een tomaatje meer per dag en beweeg wel wat harder, dan komt het ook wel goed.

Ka-drinkt-tomaten-dp

Ik moet aan dit alles denken als ik het nieuws zie. Ik hoor de tomatenteler zeggen: “Als we nou allemaal een tomaatje per dag meer eten, dan hoeven we niet zoveel weg te gooien.” Nou vooruit. Niet omdat ik het nou zo verschrikkelijk lekker vind, maar ik ga voor een bekertje snoeptomaten per dag. Als was het maar om de treurige tomatenteler een hart onder zijn riem te steken.

Karin-van-Leeuwen-portret-gemaakt-door-Tom-m
Karin van Leeuwen (41) jaar is in between jobs, maar drukker dan ooit. Heeft twintig jaar voor kranten gewerkt en schrijft blogs voor Damespraatjes.  Ze woont samen met Robert Brekelmans en hun twee boenders Bob en Tom in ’t Gooi. Naast schrijven is lezen een grote hobby. De andere passie is sporten; heel wat uurtjes brengt zij door in de sportschool om een spinning-, pump-, of bodybalanceles te volgen. Sinds kort is ze regelmatig op het voetbalveld te vinden om het team van haar oudste te coachen. De andere blogs van Karin op Damespraatjes vind je hier

Lees hier de persoonlijke blog van Karin: www.kaleeuw.blogspot.com

Foto Karin: gemaakt door Tom Brekelmans

 

 


Reageer ook