Fianda: “Bij mooi weer word ik altijd onrustig, zeker als ik een vrije dag heb”

Voor veel mensen is mooi weer iets om naar uit te kijken. De zon schijnt, de lucht is blauw en overal lijkt het leven net iets leuker. Maar voor Fianda werkt het anders. Waar anderen ontspannen worden, voelt zij juist een onrust opkomen. “Het klinkt misschien gek,” begint ze, “maar als ik wakker word en de zon schijnt, voel ik meteen een soort druk. Alsof ik die dag móét benutten. En hoe mooier het weer, hoe erger dat gevoel wordt.” Waar een vrije dag normaal gesproken rust zou moeten brengen, gebeurt bij haar het tegenovergestelde. “Op een regenachtige dag kan ik prima op de bank zitten met een serie. Geen probleem. Maar als het buiten 25 graden is? Dan voelt binnen zitten bijna als falen.”

Keuzestress in plaats van ontspanning

Het probleem zit voor Fianda niet in het gebrek aan opties, maar juist in het tegenovergestelde. “Er is gewoon te veel wat je kunt doen,” legt ze uit. “Fietsen, wandelen, een terrasje pakken, naar het strand, de stad in… Of juist thuis blijven en eindelijk eens goed schoonmaken, want ineens zie je elk stofje en elke vieze ruit.” Ze lacht. “Mijn ramen lijken op zonnige dagen altijd viezer dan ooit. Dan denk ik: dit is hét moment om ze te lappen.” Maar juist die overvloed aan keuzes zorgt ervoor dat ze vastloopt. “Ik begin in mijn hoofd lijstjes te maken. Wat is het beste? Wat is het leukst? Waar krijg ik geen spijt van? En voor ik het weet, ben ik een uur verder en heb ik nog steeds niks gedaan.”

Het gevoel dat je iets mist

Wat het extra lastig maakt, is het gevoel dat er altijd een betere keuze is. “Als ik besluit om te gaan wandelen, denk ik halverwege: had ik niet beter kunnen fietsen? En als ik thuis blijf, denk ik: iedereen zit nu lekker buiten en ik zit hier.” Dat constante vergelijken maakt het moeilijk om echt te genieten. “Het voelt alsof je het nooit goed kunt doen. Er is altijd iets leukers dat je had kunnen kiezen.” Fianda merkt dat dit gevoel de laatste jaren sterker is geworden. “Misschien komt het door social media. Je ziet alleen maar mensen op festivals, terrassen, bootjes… Iedereen lijkt het perfecte dagje te hebben. En jij zit dan te twijfelen wat je überhaupt gaat doen.”

Uiteindelijk gebeurt er… niets

Het meest frustrerende? Dat al die twijfel vaak nergens toe leidt. “Soms ben ik zo druk met nadenken, dat de halve dag voorbij is. En dan denk ik: laat maar. Ik blijf wel thuis.” En dat voelt dan weer zonde. “Dan heb ik én niks gedaan, én het gevoel dat ik een mooie dag heb verspild. Dat is misschien nog wel het ergste.” Ze herkent het patroon inmiddels. “Het begint met enthousiasme, slaat om in keuzestress en eindigt in totale stilstand.”

Druk van buitenaf

Volgens Fianda speelt ook de verwachting van anderen een rol. “Als iemand vraagt: ‘Wat ga je doen met dit mooie weer?’, dan voelt het alsof er maar één goed antwoord is. Iets leuks, iets actiefs.” Terwijl ze soms juist behoefte heeft aan rust. “Maar dat voelt dan bijna als lui of ongezellig. Alsof je iets verkeerd doet door gewoon niks te doen.” Ze merkt dat mensen vaak verbaasd reageren. “Dan zeg ik dat ik gewoon thuis ben gebleven en dan krijg je zo’n reactie van: ‘Echt? Met dit weer?’ Ja… echt.”

Leren kiezen (en loslaten)

Toch probeert Fianda er anders mee om te gaan. “Ik ben mezelf een beetje aan het trainen om het simpeler te maken. Niet alles hoeft perfect. Niet elke zonnige dag hoeft maximaal benut te worden.” Ze probeert nu vooraf een keuze te maken. “Bijvoorbeeld: vandaag ga ik wandelen. Punt. En dan probeer ik niet meer te twijfelen.” Dat lukt niet altijd. “Soms zit ik alsnog te denken: had ik niet beter iets anders kunnen doen? Maar het helpt wel om minder te blijven hangen in dat eindeloze wikken en wegen.” Ook probeert ze milder voor zichzelf te zijn. “Als ik een dag niks doe, is dat ook oké. Het is niet zo dat elke zonnige dag een soort prestatie moet zijn.”

Een herkenbaar probleem?

Fianda vraagt zich af of ze de enige is. “Iedereen doet altijd alsof mooi weer automatisch betekent dat je gelukkig bent. Maar ik word er soms juist onrustig van.” Ze is benieuwd hoe anderen dat ervaren. “Hebben meer mensen dit? Dat je door alle mogelijkheden juist vastloopt? En hoe ga je daarmee om?” Want één ding weet ze zeker: “Ik wil weer gewoon kunnen genieten van een zonnige dag, zonder dat stemmetje in mijn hoofd dat zegt dat het altijd beter had gekund.”

Afbeelding: Unsplash+