Flora: “Mijn buurman leert zijn zoontjes meisjes lastigvallen”

Flora woont al twintig jaar in een gezellige volksbuurt. Iedereen in de straat gaat goed met elkaar om, de kinderen spelen samen op straat en voor een kopje suiker kan je bij iedereen terecht. Heel prettig dus! “Helaas woont er sinds een aantal maanden een gezin dat hier minder goed lijkt te passen”, vertelt Flora. “Het begon er al mee dat ze zich nooit zijn komen voorstellen, ze hun kinderen niet met de kinderen uit de straat laten spelen en nooit reageren in de straat-WhatsApp.”

Niet door de beugel

Niet alleen lijken de nieuwe buren weinig zin in alle gezelligheid van de straat te hebben, ook bij hen thuis gaan dingen er anders aantoe. “Veel mensen hier houden van een drankje, maar deze mensen zitten echt elke avond tot laat te drinken. Dat gaat helaas niet zonder geluid en wij horen ze dan ook hard praten. Het is vaak zo luid, dat we letterlijk verstaan wat ze zeggen. Bepaalde uitspraken kunnen werkelijk niet door de beugel…”

Schelden met ziektes

Zo wordt er bij de buren veel met ziektes gescholden. “Tering, tyfus en het K-woord zijn daar hele ‘normale’ woorden . Mijn moeder is aan keelkanker overleden en ik vind het dus verschrikkelijk als mensen hiermee schelden. Al helemaal als je dat elke dag hoort”, Flora is duidelijk aangeslagen. “En niet alleen ziektes nemen ze graag in de mond, ook horen we veel racistische grappen uit het huis komen. Echt heel naar, vooral als je je bedenkt dat hier veel allochtone gezinnen in de wijk wonen. Stuk voor stuk hele lieve mensen. Het schaamrood staat me op de kaken als ik hoor hoe zij over deze gezinnen praten.”

Fluiten en sissen

“Tot slot hoor ik regelmatig hoe de man des huizes zijn zoons van basisschoolleeftijd leert hoe ze naar meisjes kunnen fluiten en sissen. ‘Psst sletje, kom jij even lekker op mijn schoot zitten’ of ‘buig eens naar voren met dat korte rokje’. De jongens hoor je dan heel hard lachen en de teksten herhalen. Zijn kinderen maken het schooljaar op de school in hun oude buurt af en na de zomervakantie starten ze op de school in onze buurt. Van een andere buurvrouw hoorde ik dat ze dan bij onze kinderen op school komen. Ik houd echt mijn hart vast, wat als ze bij onze kinderen in de klas komen?”

Bang voor ruzie

Omdat Flora de nieuwe buren nooit echt goed heeft gesproken, weet ze niet of ze ‘grapjes’ maken of dat het serieus is. “Maar goed, zelfs als het grapjes zijn kan het natuurlijk absoluut niet. Niemand in de straat durft er met ze over te praten. Ze zijn bang voor ruzie. Iedereen kijkt naar mij omdat wij er direct naast wonen en er het meest last van hebben. Net als de rest van de buurt ben ik nogal afwachtend. Op ruzie met dit soort mensen zit ik alles behalve te wachten…”

Wat zou jij doen als je in Flora haar schoenen zou staan? Ik ben heel benieuwd. Praat met ons mee in de reacties onder dit artikel. 

2 reacties

Rieneke -

Bel aan en zeg dat je namens de buurt aanbelt (overleg wel met de buurt) dat jullie je dood ergeren aan hun taalgebruik en racistische opmerkingen. Tja, dan heb je bonje en is het een mooi item voor de rijdende rechter.
Tja als ie geen actie samen met de buurt onderneemt dan blijft dit voor eeuwig doorgaan.

Edwin -

Ik zag laatst een film waarin een aardige tip voorbij kwam: verras de buurman met een paardenhoofd in zijn bed.

Reageer ook