José begint zich steeds vaker af te vragen of ze er goed aan doet om haar zoon nog langer naar zwemles te sturen. Haar achtjarige zoon Illias heeft als enige van zijn klas nog geen zwemdiploma. “Ik vind dat best lastig. Natuurlijk wil ik dat hij zijn diploma haalt, maar ik wil ook niet iedere week mijn kind huilend langs de badrand zien staan.”
Al drie zwemscholen geprobeerd
Illias begon op zijn vijfde met zwemles. Inmiddels heeft hij bij drie verschillende zwemscholen gezwommen. “We hebben echt van alles geprobeerd. Andere groepen, andere zwemscholen, andere instructeurs. Iedere keer hoopten we dat het beter zou gaan.” Maar één ding blijft lastig: onder water gaan. “Duiken durft hij niet en onder water zwemmen lukt hem ook niet.”
Eigenlijk kan hij goed zwemmen
Dat maakt de situatie volgens José zo frustrerend. “Illias kan de schoolslag, rugslag en zelfs borstcrawl. Hij zwemt echt goed.” Volgens haar zou je, als je hem los in een zwembad ziet zwemmen, niet denken dat hij geen diploma heeft. “Hij is snel en heeft een goede conditie. Ik zie kinderen met een C-diploma die minder goed zwemmen dan hij.”
Alleen dat duiken lukt niet
Zodra er iets onder water moet gebeuren, slaat de angst toe. “We hebben het ontzettend vaak geoefend. Eerst heel rustig, daarna met spelletjes en een duikbril. Maar hij wil gewoon niet.” José en haar man Yous hebben hem nooit gedwongen om ineens diep onder water te gaan. “We proberen hem steeds vertrouwen te geven, maar hij blokkeert gewoon zodra het moment daar is.”
Op vakantie ging het ineens goed
Tijdens de zomervakantie begon José anders naar de situatie te kijken. “We stonden op een camping met ontzettend veel kinderen. Illias was eigenlijk een van de beste zwemmers.” In eerste instantie droeg hij nog zwembandjes. “Hij was de enige van zijn leeftijd die ze nog om had. Dat vond ik best confronterend.”
Na een week besloten José en Yous de bandjes weg te laten. “We hielden natuurlijk toezicht, maar we zagen dat hij ze eigenlijk niet meer nodig had.” En dat bleek te kloppen. “Hij zwom heerlijk rond. Hij sprong erin en kwam zelfstandig weer terug. Alleen duiken en lang onder water zwemmen wilde hij nog steeds niet.”
Toen begon José te twijfelen
“Ik dacht ineens: wat zijn we eigenlijk aan het doen?” vertelt José. “Mijn zoon kan zwemmen. Hij kan zich in het water redden. Waarom zijn we dan al jaren bezig met dat ene diploma?” Ze weet dat een zwemdiploma meer inhoudt dan alleen verschillende zwemslagen. “Ik begrijp heel goed dat die eisen er niet voor niets zijn. Veiligheid staat voorop.”
Toch vindt ze het moeilijk dat één onderdeel alles lijkt te bepalen. “Hij kan zoveel wel, maar omdat hij niet durft te duiken, blijft hij hangen.”
Na de vakantie begon het opnieuw
Toen de zwemlessen na de vakantie weer begonnen, was de rust snel verdwenen. “De eerste les ging eigenlijk meteen mis. Hij stond weer te huilen langs de badrand.” Illias zei dat hij niet wilde en bang was. “Ik dacht echt: daar gaan we weer.”
José merkt dat de zwemles inmiddels een enorme spanning bij hem oproept. “Hij begint thuis al te zeggen dat hij niet wil. Op de dag zelf is hij zenuwachtig en na afloop is hij vaak verdrietig.” Dat vindt ze moeilijk om aan te zien. “Ik wil hem iets leren waar hij later veel aan heeft, maar ik wil hem niet bang maken voor zwemmen.”
Yous wil doorzetten
Haar man Yous denkt er anders over. “Hij zegt dat we niet zomaar moeten stoppen omdat het moeilijk wordt.” Volgens hem leert Illias misschien juist dat je kunt opgeven zodra iets spannend is. “Daar zit natuurlijk ook wat in. Ik wil hem ook leren om door te zetten.” Maar José vraagt zich af of dit nog wel onder doorzetten valt. “We zijn inmiddels drie zwemscholen verder. Hij is al drie jaar bezig. Wanneer zeg je: misschien werkt deze manier gewoon niet voor mijn kind?”
Het diploma of de veiligheid?
José probeert daarom onderscheid te maken tussen het diploma en kunnen zwemmen. “Voor mij gaat het uiteindelijk niet om dat papiertje. Ik wil dat Illias veilig is in het water.” En volgens haar is hij daar al een heel eind mee. “Hij kan zwemmen en zichzelf boven water houden. Natuurlijk wil ik dat hij ook leert omgaan met onder water raken, maar misschien kan dat op een andere manier.” Ze vraagt zich af of een pauze misschien verstandig zou zijn. “Misschien moeten we even stoppen met de druk en het over een paar maanden opnieuw proberen.”
Hij vergelijkt zichzelf met anderen
Wat José extra lastig vindt, is dat Illias inmiddels weet dat hij de enige is zonder diploma. “Hij merkt het op school. Andere kinderen vertellen dat ze hun A, B of zelfs C hebben gehaald.” Volgens José schaamt hij zich daar soms voor. “Dat breekt mijn hart. Ik wil niet dat hij denkt dat hij dom of slecht is in zwemmen.” Want dat is volgens haar absoluut niet het geval. “Als hij in het zwembad ligt, zie ik een kind dat ontzettend goed kan zwemmen. Alleen hij wil niet onder water.”
Toch blijft de twijfel
José weet dat ze misschien te makkelijk denkt over het niet kunnen duiken. “Ik wil mezelf ook niet voor de gek houden. Misschien onderschat ik hoe belangrijk dat onderdeel is.” Ze wil absoluut niet dat Illias later in gevaar komt. “Als hij onverwacht in het water valt, moet hij zichzelf kunnen redden. Dat vind ik belangrijker dan alles.” Daarom overweegt ze ook om advies te vragen aan iemand die ervaring heeft met angst voor water. “Misschien is er een manier om hem te helpen zonder dat iedere zwemles eindigt in tranen.”
“Wat zouden jullie doen?”
Voorlopig gaat Illias nog gewoon naar zwemles. “We hebben nog niet besloten om te stoppen.” José merkt wel dat ze steeds meer twijfelt. “Ik wil niet dat hij leert dat je bij iets moeilijks meteen mag opgeven. Maar ik wil ook niet dat hij iedere week met buikpijn naar het zwembad gaat.”
Ze blijft daarom met een moeilijke vraag zitten. “Moeten we gewoon accepteren dat Illias goed kan zwemmen, maar niet van duiken en onder water zwemmen houdt? Of moeten we toch doorzetten totdat hij zijn diploma heeft?” José zucht. “Ik weet echt niet meer wat wijsheid is. Ik wil alleen maar dat mijn zoon veilig is én plezier houdt in het water.”
Afbeelding: Unsplash+
Sanderien van Mul -
Het kind wil niet, durft niet, kan niet. Stress, enorme kosten, al drie keer verschillende zwemscholen geprobeerd, drie jaar frustratie en irritatie. Hij kan zwemmen, alleen het duiken lukt niet. Ik zou stoppen en het op z’n minst laten rusten. Wat hebben jullie eraan om hem te dwingen? Hij houdt het al drie jaar vol met zijn angst en zichzelf en jullie stress te bezorgen. Ik zou eerder eens gaan uitzoeken waaróm hij zo’n angst voor het duiken heeft. Is het angst voor het verlies van controle? Ga daarmee aan de slag in plaats van het kind te dwingen. Jullie leggen er nu zo’n nadruk op dat het voor het kind alleen maar nog meer druk geeft. Het is helemaal prima om ergens mee te stoppen.