Na een aantal relaties die allemaal op niets uitliepen, had Elvira eigenlijk de hoop een beetje opgegeven. Ze is 37 jaar en heeft altijd een grote kinderwens gehad. “Ik begon me af te vragen of het er voor mij nog wel in zat om een gezin te krijgen. Niet omdat ik per se een kind wilde met zomaar iemand, maar omdat ik steeds meer voelde dat de tijd begon te dringen.”
Ruim een jaar geleden ontmoette ze Jeff. “Vanaf het begin voelde het makkelijk. We konden ontzettend goed praten, hebben veel lol samen en voelen ons bij elkaar op ons gemak.” En er was nog iets wat meteen voor een sterke band zorgde: ook Jeff heeft een grote kinderwens. “We hebben het daar regelmatig over en denken daar eigenlijk hetzelfde over. Dat voelt heel bijzonder.”
Een gedeelde toekomst
Elvira merkt dat de kinderwens haar relatie met Jeff ook sterker maakt. “We praten over hoe we later zouden willen wonen, hoe we het ouderschap voor ons zien en wat voor soort gezin we zouden willen hebben. Dat zijn geen kleine gesprekken. Als je merkt dat iemand daar hetzelfde in staat, ga je vanzelf meer voor die persoon voelen.”
Tegelijkertijd zorgt haar kinderwens er volgens haar ook voor dat ze soms minder kritisch is dan vroeger. “Ik denk weleens: als ik jonger was geweest, had ik bepaalde dingen misschien sneller serieus genomen. Nu denk ik soms dat ik niet te moeilijk moet doen. Want wat is belangrijker? Dat iemand lief is, goed voor je is en dezelfde toekomst wil?”
Verschillende interesses
Toch zijn er verschillen tussen haar en Jeff. Elvira omschrijft zichzelf als iemand die graag de wereld ontdekt. “Ik heb veel gereisd en vind het interessant om te weten wat er buiten mijn eigen leven gebeurt. Ik kan uren lezen over andere landen, culturen en wat er in de wereld speelt.”
Jeff is daarin anders. “Hij hoeft niet zo nodig te reizen en vindt het heerlijk om thuis te zijn. In het begin vond ik dat eigenlijk helemaal niet erg. Ik heb ook behoefte aan rust en misschien breekt voor mij sowieso een andere fase aan. Met een gezin zie ik mezelf ook niet ieder weekend op het vliegtuig stappen.” Dat verschil zou voor Elvira dus geen probleem hoeven zijn. “Je hoeft niet hetzelfde te zijn. Ik vind het juist fijn als iemand andere dingen leuk vindt dan ik. Het geeft een relatie ook iets eigens.”
Een wereld van verschil
Waar Elvira wel steeds meer moeite mee krijgt, is wat daaronder lijkt te zitten. “Het gaat mij niet om het feit dat Jeff liever thuis is. Het gaat erom dat hij naar mijn idee heel weinig interesse heeft in de wereld om hem heen.” Ze merkt dat vooral tijdens gesprekken. “Hij leest geen krant, kijkt eigenlijk nooit naar het nieuws en heeft ook geen interesse in actualiteitenprogramma’s of talkshows. Als er iets belangrijks gebeurt, weet hij het vaak niet eens.”
Dat kan soms best ongemakkelijk zijn. “Ik kan bijvoorbeeld ergens iets over horen en daar tijdens het eten over beginnen. Dan kijkt hij me aan alsof hij geen idee heeft waar ik het over heb. Ik vind dat oprecht lastig, omdat ik het juist interessant vind om over dat soort dingen te praten.”
Zijn telefoon bepaalt wat hij weet
Jeff krijgt zijn informatie volgens Elvira vooral via social media. “Dat vind ik misschien nog wel het meest irritante. Als hij iets actueels vertelt en ik vraag waar hij dat heeft gelezen, zegt hij vaak dat hij het voorbij zag komen op Instagram, Facebook of TikTok.”
Daar knapt Elvira naar eigen zeggen behoorlijk op af. “Niet omdat alles op social media per definitie onzin is. Natuurlijk staat daar ook goede informatie. Maar ik vind het een probleem als dat je enige nieuwsbron is. Je krijgt dan volgens mij een heel beperkte kijk op de wereld.” Ze heeft het er weleens met Jeff over gehad. “Hij vindt dat ik er te zwaar aan til. Volgens hem leest hij genoeg en krijgt hij vanzelf mee wat belangrijk is. Maar zo werkt het voor mij niet.”
Niet alleen een verschil in hobby’s
Het probleem zit voor Elvira dieper dan verschillende interesses. “Als Jeff niet van musea houdt of liever een avond op de bank zit, kan ik daar prima mee leven. Maar ik vraag me af of wij dezelfde blik op de wereld hebben.”
Dat wordt volgens haar steeds belangrijker nu ze nadenkt over een toekomst samen. “Als we straks kinderen krijgen, wil ik ze nieuwsgierig maken. Ik wil dat ze weten wat er in de wereld gebeurt, dat ze vragen durven stellen en begrijpen dat hun eigen leven onderdeel is van iets veel groters.” Ze vraagt zich af of Jeff dat ook belangrijk vindt. “Daar hebben we eigenlijk nooit echt een goed gesprek over gehad.”
De kinderwens maakt het ingewikkeld
Juist omdat ze samen zo’n sterke kinderwens hebben, vindt Elvira het moeilijk om haar twijfel serieus te nemen. “Ik heb lang gewacht op iemand met wie ik een gezin zou kunnen stichten. Nu heb ik iemand gevonden die dat ook wil. Dan wil je natuurlijk niet ineens alles op het spel zetten vanwege één verschil.”
Toch vraagt ze zich af of ze zichzelf niet voor de gek houdt. “Misschien is dit helemaal geen klein verschil. Misschien ontdek ik nu iets over hem wat later alleen maar belangrijker wordt.” Ze voelt bovendien dat haar leeftijd meespeelt. “Ik heb niet het gevoel dat ik eindeloos de tijd heb om te blijven daten en opnieuw te beginnen. Dat maakt het ingewikkeld. Ik wil geen keuze maken vanuit angst, maar ik wil ook niet wakker worden als ik 40 ben en denken dat ik signalen heb genegeerd.”
Ze hebben het ook ontzettend leuk
Dat maakt haar twijfel juist zo frustrerend. “Als we samen zijn, hebben we het echt leuk. We lachen veel, doen gezellige dingen en voelen ons vertrouwd bij elkaar. Hij is lief, zorgzaam en ik voel me veilig bij hem.”
Ook hun gesprekken over een toekomst samen voelen goed. “We kunnen uren praten over kinderen en hoe we ons leven voor ons zien. Dat is iets wat ik met eerdere partners nooit zo sterk heb gevoeld.” Maar over de wereld praten ze dus nauwelijks. “Onze gesprekken gaan vooral over elkaar, werk, familie, vrienden en de dagelijkse dingen. Dat is gezellig, maar ik mis soms diepgang.”
Kan ze hieroverheen stappen?
Elvira weet niet goed wat ze met haar gevoel aan moet. “Ik wil niet iemand veranderen. Jeff is wie hij is en dat is ook precies de man op wie ik verliefd ben geworden.”
Toch denkt ze steeds vaker na over de toekomst. “Stel dat we kinderen krijgen. Wil ik dan degene zijn die altijd vertelt wat er in de wereld gebeurt? Wil ik dat mijn partner nauwelijks weet wat er speelt? Of maak ik van iets kleins nu een enorm probleem?” Ze weet dat geen enkele partner perfect is. “Misschien moet ik accepteren dat we niet overal hetzelfde in hoeven te zijn. Maar ik wil ook niet mijn eigen waarden aan de kant schuiven omdat ik zo graag een gezin wil.”
Afbeelding: Unsplash+
Joris -
“Of maak ik van iets kleins nu een enorm probleem”. Ja. Je kunt praten over de wereldproblematiek toch prima met anderen dan je partner doen? Zo blijven de gezamenlijke maaltijden ook gezellig, want zo een leuk onderwerp is het niet.