Tinie: “Hij vindt dat mogelijke kopers maar door de troep heen moeten kijken”

Toen Tinie en haar man Errol vorig jaar besloten om allebei met vervroegd pensioen te gaan, voelde dat als het begin van een nieuw hoofdstuk. “We hebben er zó lang naartoe gewerkt,” vertelt Tinie. “Jarenlang zuinig geleefd, veel gewerkt en altijd geld opzijgezet.” Nu de kinderen uit huis zijn en de hypotheek bijna volledig is afgelost, willen ze eindelijk hun droom waarmaken: een appartement in Zuid-Spanje. “Gewoon wakker worden met zon, een terras, wat rustiger leven,” zegt Tinie glimlachend. “Daar hebben we het echt al jaren over.”

Niet verkoopklaar

Het plan lijkt eigenlijk perfect. Hun grote gezinswoning verkopen, in Nederland een kleiner appartement kopen en wat overblijft gebruiken voor hun plek onder de Spaanse zon. “We hebben alles uitgerekend,” vertelt ze. “Maar hoeveel ruimte we straks in Spanje hebben, hangt natuurlijk wel af van wat ons huis oplevert.” En juist daar ontstaan nu de spanningen. Want hoewel de huizenmarkt gunstig is, beseft Tinie heel goed dat hun woning niet bepaald verkoopklaar is. “De badkamer en keuken hebben we twintig jaar geleden gedaan,” zegt ze. “En de rest van het huis? Dat is eigenlijk nog ouder.”

Waarde of herinneringen

Daar komt bij dat ze in dertig jaar tijd behoorlijk wat spullen hebben verzameld. “Heel veel spullen,” lacht ze. “Maar eerlijk? Het is inmiddels gewoon te veel.” Vooral Errol heeft volgens haar moeite met opruimen. “Hij heeft ontzettend veel hobby’s. Hij klust, verzamelt gereedschap, spaart van alles en bewaart werkelijk álles.” De schuur staat vol, de tuin ligt bezaaid met materialen en ook in huis slingeren overal spullen. “Hij ziet overal nog waarde of herinneringen in.”

Niet mijn leven uit elkaar trekken

Tinie ziet het heel anders. Zeker nu de verkoop dichterbij komt. “Ik wil gewoon dat het huis netjes op Funda komt,” zegt ze. “Ruim, fris en overzichtelijk.” Volgens haar hoort dat simpelweg bij slim verkopen. “Mensen moeten zichzelf erin kunnen zien wonen. Dat lukt niet als overal dozen, kabels, oude hobbyspullen en stapels tijdschriften liggen.” Maar Errol weigert mee te werken. “Zijn houding is echt: ‘In een huis wordt geleefd en daar moeten mensen maar doorheen kijken.’” Volgens Errol hoeft hun leven niet compleet overhoop voor een fotoshoot en bezichtigingen. “Hij zegt letterlijk: ‘Ik ga nu niet mijn hele leven uit elkaar trekken voor de verkoop van een huis.’”

Complete chaos

Tinie merkt dat ze daar steeds gefrustreerder van raakt. Zeker omdat zij zelf inmiddels al weken aan het opruimen is. “Ik ben echt fanatiek bezig,” vertelt ze. “De oude kinderkamers zijn leeg en schoon, de keukenkastjes zijn uitgezocht en ik heb alle boekenkasten aangepakt.” Ook kleding, servies en oude spullen heeft ze al uitgezocht. “Ik heb al meerdere keren bij de kringloop en stort gestaan.” Maar ondertussen blijft Errols deel van de hoop grotendeels onaangeroerd. “De schuur is nog een complete chaos,” zegt Tinie. “En in de woonkamer staan overal zijn spullen.” Oude tijdschriften, gereedschap, kabels, dozen met hobbyspullen, volgens Tinie is het simpelweg te veel.

Vol troep op Funda

Wat haar extra dwarszit, is dat ze straks toch kleiner gaan wonen. “Alles kan straks niet eens mee,” zegt ze. “Dus ergens zal er toch gekozen moeten worden.” Maar juist dat onderwerp vermijdt Errol het liefst.
“Hij wil nergens afstand van doen,” vertelt Tinie. “Over elk ding zegt hij: ‘Dat kan nog van pas komen.’”
Inmiddels begint de tijd te dringen, want over twee weken komt de fotograaf voor de woningfoto’s. En Tinie ziet het rampscenario al voor zich. “Dan staat ons huis dus gewoon vol troep op Funda.” Daar schaamt ze zich voor, geeft ze eerlijk toe. “Niet omdat ik denk dat we vies zijn of zo. Maar ik weet gewoon dat een opgeruimd huis beter verkoopt.”

Hotelachtig

Ze kijkt regelmatig online naar andere woningen. “Die zien er allemaal strak en licht uit. Mooie opgemaakte bedden, lege aanrechten, bijna hotelachtig.” Hun huis voelt momenteel eerder als een overvolle opslagplaats. “En ergens snap ik Errol ook wel,” zegt ze. “Dit is ons leven. We wonen hier al dertig jaar.” Aan bijna ieder voorwerp zit wel een herinnering. “De kinderen zijn hier opgegroeid. Natuurlijk verzamel je spullen.”

Te makkelijk

Toch vindt ze dat hij te makkelijk doet over de verkoop. “Hij denkt dat kopers overal wel doorheen kijken omdat de markt goed is,” zegt ze. “Maar mensen kopen ook op gevoel.” Volgens Tinie onderschat Errol hoeveel invloed eerste indrukken hebben. “Als mensen online al afhaken omdat het rommelig oogt, komen ze misschien niet eens kijken.” Maar iedere keer als ze het probeert te bespreken, eindigt het in irritatie. “Dan zegt hij dat ik me aanstel.”

Alleen droom waarmaken

Volgens Errol hoort een huis gewoon geleefd te zijn. “Hij vindt dat al die perfect gestylede huizen nep zijn.”
En ergens begrijpt Tinie dat wel. “Ik hoef ook geen showroom,” zegt ze. “Maar er zit wel iets tussen een showroom en complete chaos.” Wat haar misschien nog wel het meest raakt, is dat ze het gevoel heeft er alleen voor te staan. “Dit is ónze droom,” zegt ze. “Maar nu voelt het alsof alleen ik bezig ben om die mogelijk te maken.”

Slecht slapen

Ze merkt dat ze steeds gespannener wordt richting de fotoshoot. “Ik slaap er serieus slecht van.”
Want stel dat het huis minder oplevert door de rommel? Dan heeft dat direct invloed op hun toekomstplannen in Spanje. “En dat is precies waar ik bang voor ben,” zegt Tinie zacht. “Dat we straks geld laten liggen omdat Errol geen zin heeft om even kritisch naar zijn spullen te kijken.”
Toch hoopt ze dat hij uiteindelijk nog bijdraait. “Ik vraag echt niet dat hij zijn hele leven weggooit,” zegt ze. “Maar alleen een beetje opruimen voor de verkoop… dat lijkt me toch niet te veel gevraagd?”

Afbeelding: Unsplash+