Voor Tim is oud en nieuw al zolang Yara hem kent het hoogtepunt van het jaar. “Zodra december begint, leeft hij ernaartoe,” vertelt Yara. “Hij praat over vuurwerk, bekijkt filmpjes, maakt lijstjes en spreekt met zijn vrienden af wie wat regelt.” Waar anderen zich verheugen op oliebollen en champagne, draait het voor Tim vooral om knallen en lichtflitsen. “Het is echt zijn ding.”
Een oude traditie
Tim’s liefde voor vuurwerk begon al in zijn jeugd. “Hij vertelt vaak hoe hij vroeger met vriendjes in de straat stond, urenlang vuurwerk afstak en zich onoverwinnelijk voelde.” Die traditie heeft hij meegenomen naar zijn volwassen leven. “Nu doet hij het nog steeds, maar dan met een vaste groep vrienden.” Op oudjaarsdag verzamelen ze zich vroeg. “Het begint ’s ochtends en gaat eigenlijk de hele dag door.”
Altijd laten gaan
Tot nu toe liet Yara het maar gebeuren. “Ik vond het niet per se leuk, maar ik accepteerde het.” Ze vierde oud en nieuw vaak wat op de achtergrond. “Dan zorgde ik voor hapjes, bleef binnen of ging even bij vrienden langs.” Ze vond het kinderachtig, maar niet iets om echt ruzie over te maken. “Zo is Tim nu eenmaal, dacht ik altijd.”
Alles voelt anders
Dit jaar is alles anders. Yara is zwanger van hun eerste kind. “Sindsdien kijk ik heel anders naar risico’s.” Waar ze voorheen haar schouders ophaalde, voelt ze nu onrust. “Vuurwerk is gevaarlijk. Elk jaar hoor je verhalen over ongelukken.” Ze ziet Tim met vuurpijlen en harde knallen en denkt alleen maar: wat als het misgaat? “Het idee alleen al maakt me zenuwachtig.”
Een klein kind
Wat haar het meest stoort, is hoe Tim zich gedraagt. “Hij verandert in een soort hyperactief jongetje.” Hij loopt met tassen vol vuurwerk, roept zijn vrienden bijeen en lacht alles weg. “Ik herken mijn volwassen man soms niet meer.” Voor Yara voelt het onverantwoord. “Zeker nu ik zwanger ben, verwacht ik meer bewustzijn.”
‘Je zeurt’
Als Yara haar zorgen uitspreekt, vangt ze bot. “Tim zegt dat ik moet stoppen met zeuren.” Volgens hem doet hij dit al jaren zonder problemen. “Hij vindt dat ik wist waar ik aan begon en hoe belangrijk dit voor hem is.” Dat raakt haar. “Alsof mijn gevoel er minder toe doet.” Ze voelt zich niet gehoord. “Het lijkt alsof zijn vuurwerk belangrijker is dan mijn veiligheid en die van ons ongeboren kind.”
Oplossingen die geen oplossingen zijn
Yara probeert mee te denken. “Ik stelde voor om het rustiger aan te doen of pas ’s avonds iets af te steken.” Tim wil daar niets van weten. “Voor hem hoort de hele dag knallen erbij.” Dan oppert Yara dat zij misschien naar haar ouders gaat. “Even weg van de drukte.” Tot haar verbazing reageert Tim laconiek. “‘Moet je vooral doen,’ zei hij.”
Dat steekt
Die reactie doet pijn. “Het voelt alsof het hem niets kan schelen of ik er ben of niet.” Yara had gehoopt dat hij zou zeggen dat hij haar liever bij zich houdt. “In plaats daarvan lijkt hij het prima te vinden als ik wegga.” Dat zint haar niet. “Ik wil oud en nieuw samen vieren. Als stel, als aanstaande ouders.”
Twee werelden
Het voelt voor Yara alsof ze in twee werelden leven. “Ik denk aan veiligheid, rust en de baby.” Tim denkt aan traditie, vrijheid en plezier. “Die botsen nu keihard.” Ze vraagt zich af of dit een voorproefje is van wat nog komt. “Als hij nu al zo weinig rekening houdt met mijn zorgen, hoe gaat dat straks met een kind?”
Twijfels en frustratie
Yara merkt dat haar frustratie groeit. “Ik wil geen drama maken, maar ik voel me niet serieus genomen.” Ze begrijpt dat vuurwerk voor Tim emotionele waarde heeft. “Maar moet dat ten koste gaan van alles?” Ze wil geen verbod opleggen. “Ik wil alleen dat hij mijn angst erkent.”
Oud en nieuw apart?
Het idee om oudjaarsdag bij haar ouders te zijn, blijft door haar hoofd spoken. “Daar is het rustig, veilig en voel ik me op mijn gemak.” Tegelijk voelt het als een nederlaag. “Alsof ik wegloop in plaats van samen een oplossing te vinden.” Ze wil niet dat vuurwerk hen uit elkaar drijft. “Zeker nu we aan de vooravond staan van een nieuw hoofdstuk.”
Afbeelding: Freepik
