Waargebeurd: Liesbeth wordt wanhopig van het getwijfel van haar dochter (7)

Liesbeth (32) haar sterrenbeeld is weegschaal, dus ze weet als geen ander hoe moeilijk het kan zijn om keuzes te maken. “Dat is voor mij hartstikke lastig. Ik wik en ik weeg, het moet in balans zijn.” Haar dochter van zeven is weliswaar geen weegschaal, maar heeft ontzettend veel moeite met keuzes maken. Zo erg dat het Liesbeth zo nu en dan tot wanhoop drijft. “Ik weet dan echt niet wat ik met haar aan moet.”

Er zijn maar weinig mensen die nooit last van keuzestress hebben. Hoe vaak stond je niet bij de Italiaanse ijssalon te twijfelen tussen de talloze smaken? Daarmee valt te leven. Geen man overboord als je vanille hebt gekozen terwijl je eigenlijk mint wilde. Liesbeth heeft van kinds af aan moeite om te kiezen. Zelf wijt ze dat aan het feit dat ze een weegschaal is. Maar nu haar dochtertje van zeven jaar met een ander sterrenbeeld ook last van keuzestress heeft, weet ze dat het niet alleen maar door haar sterrenbeeld komt.

Het begint ’s ochtends al

“Misschien is het wel genetisch bepaald,” grapt Liesbeth. Soms moet ze lachen om haar twijfelende dochter, maar de laatste tijd is het zo erg, dat het niet leuk meer is. Het begint vaak al ’s ochtends: het stapeltje kleding dat Liesbeth voor die dag heeft klaargelegd, deugt nooit. “Ik dacht dat ik haar zou helpen bij het aankleden door alles vast klaar te leggen. Maar niets is minder waar, Saar wil altijd wat anders. Althans, dat denkt ze. Want vaak trekt ze uiteindelijk toch aan wat ik voor haar heb klaargelegd.” Maar dat betekent wel stress in de morgen. “Het duurt vaak zo lang voordat ze eruit is, dat ze nog maar amper tijd heeft om te ontbijten. Negen van de tien keer komen we te laat op school. Er is altijd haast en ik vind dat niet fijn.”

Nieuwe schoenen

Schoenen kopen met haar dochter is een regelrechte ramp. “Ze heeft de pech dat ze niet alle schoenen aan kan die ze leuk vindt. Ze heeft doorgezakte enkels en platvoeten, dus moet ze wat bredere schoenen dragen. Dat zijn vaak niet de leukste.” Dat betekent alle schoenwinkels aflopen en huilend, zonder nieuwe stappers, naar huis. En daarvan heeft Saar bij thuiskomst spijt, dus neemt Liesbeth haar weer mee naar de winkel om de schoenen alsnog te kopen. “Mijn hart breekt dan echt wel, hoewel ik dat niet laat merken. Ik snap haar zo goed, maar ze twijfelt zo erg, dat ze er zelf, maar ook anderen er last van hebben.”

Handbal of turnen?

Echt wanhopig werd Liesbeth toen haar dochter een keuze moest maken tussen handbal of turnen. “Haar beste vriendin zit op turnen en had haar gevraagd ook lid te worden. Ze deed een training mee en kwam razend enthousiast thuis. Dat wilde ze ook.” De besluiteloosheid sloeg toe toen haar andere vriendin haar meenam naar een handbaltraining. Dat vond Saar toch ook wel heel erg leuk. “Alle twee de sporten kon niet, ze moest kiezen voordat ik clubtenues zou aanschaffen. Drama! Woedend verdween ze naar haar kamer. Ik was de stomste moeder ooit, waarom kon ze niet én turnen én handballen? Het heeft veel moeite gekost om haar te kalmeren. Nu hebben we afgesproken dat ze dit seizoen turnt en als ze het toch niet leuk vindt achteraf, dat ze dan mag handballen. Daar stemde ze in toe.”

Liesbeth houdt haar hart vast. “Ze is nu pas zeven jaar. Hoe moet dat als ze in de puberteit komt? Dan moet ze ik weet niet hoeveel keuzes maken.”

Herken jij je in dit verhaal? Of heb je ook een zoon of dochter die het moeilijk vindt om keuzes te maken? Hoe los je dat op? Praat met ons mee in de comments onder dit artikel.

 


Reageer ook