Tien signalen dat je met een dreumes te maken hebt

Toen mijn dochter nog een baby was, verzuchtten mijn man en ik vaak naar elkaar dat we zo’n makkelijk kind hadden. Los van de gebroken nachten liet onze dochter veel dingen toe, kon ze overal slapen en was ze bijna niet eenkennig rond de periode dat die fase toe zou moeten slaan. Een eitje vonden wij het. Was dit nou waar al die andere ouders over klaagden? Toen brak haar 1e verjaardag aan en vanaf die tijd werd het ouderschap ook een stuk uitdagender. Ben je benieuwd hoe het leven met een dreumes eruit kan gaan zien? Ik deel mijn inzichten met jullie !

1. Het woord ‘nee’ komt opeens opvallend vaak voor in het vocabulaire. Zowel in dat van mij als dat van mijn kind. Iedereen heeft het over de ‘ik ben 2 dus ik zeg nee’ fase: die begon bij ons al rond 14 maanden. Verrassing!

2. Je huis is binnen een mum van tijd een chaos. Mijn dochter heeft het effect van een wervelwind. Speelgoed, stukjes brood, doperwten en kinderboeken: een moment van onoplettendheid en het is gebeurd. Het ligt overal.

3. Etenstijd! Ik schotel mijn kind haar lievelingskostje – dat gisteren nog overheerlijk was- voor en krijg als antwoord: “Nee.” Of, nog erger indien zelf gekookt: “Bah!”

4. Mijn wasmachine draait overuren. De wereld van mijn dochter wordt groter dus de zandbak is een groot feest. Net als het spelen met eten, klei, stiften en *gruwel* vieze luiers.

5. Mijn ooit zo geduldige kind kreeg na haar 1e verjaardag haar eerste driftbui in het openbaar. Tegenwoordig krijgt ze die bij voorkeur in een supermarkt. Oh, en een gratis tip: vermijd speelgoedwinkels. Ik herhaal: vermijd speelgoedwinkels.

6. Tijdens die driftbuien kwam opeens het fenomeen ‘ de stervende zwaan’ voor. Hoe dat eruit ziet? Je kind stort dramatisch ter aarde, balt de vuisten, spant al zijn of haar spieren aan en is met geen mogelijkheid tot beweging te dwingen. Opties: afleiden, je kind over je schouder gooien en de gelegenheid verlaten, of je kind negeren en weglopen. Geen enkel kind zal blijven liggen als papa of mama besluit over te gaan tot de orde van de dag.

7.  Mijn kind begint een eigen mening en identiteit te ontwikkelen. Hartstikke gezond! En vermoeiend: met anderhalf jaar weigert ze al bepaalde kleding aan te trekken bijvoorbeeld, of trekt elastiekjes uit haar haren. Soms verschijn ik daardoor in het openbaar met een dochter met coupe vogelnest, gekleed in een roze bloemetjesbroek met gestreept felgroen vest erop. En trots dat ze dan is!

8. Het rustig voeren van een telefoongesprek is iets uit een ver verleden. Om de minuut hoor ik “Mama?” of wordt er een poging gedaan om mijn telefoon af te pakken omdat er exact op dat moment naar Nijntje gekeken moet worden. Ook favoriet hier in huis: keihard en hartverscheurend beginnen te huilen op het moment dat ik de voicemail van mijn manager inspreek.

9. Ergens op tijd komen met een dreumes is een nog grotere uitdaging dan toen mijn kind een baby was. Vraag me niet waarom, maar het heeft vooral te maken met zaken als langzaam en vooral zelf willen eten, zelf de jas en schoenen aan willen trekken en zelf een schoonmaakdoekje voor haar gezicht te willen pakken. Om, als we eindelijk klaar zijn om te vertrekken een mega-poepluier te produceren waardoor alles weer uit moet worden getrokken.

10. Het slaapritueel wordt eindeloos  gerekt. “Kom, we gaan nu uit bad. Nee, je haren zijn al gewassen. Mama zal je nog één boekje voorlezen. Vooruit, nog eentje dan. Dorst? Hier heb je nog wat drinken. Nee, je hebt je tanden al gepoetst. Hoezo, honger? Je hebt hartstikke veel gegeten. Welterusten meisje. Wat? Oké, een kusje voor mama. Kusje voor papa. Kusje voor Nijntje. Kusje voor Pip. Weer een kusje voor mama. Ja, mama vindt jou ook lief.  Papa ook, ja. Oké, nog 1 kusje voor Nijntje. En voor Pip. Welterusten popje! Wat, wil je nog meer drinken?” ……

Romy Meijer (34 jaar) schrijft op haar eigen blog Dochterlief.nl over haar leven als moeder en werkt als casemanager voor een groot bedrijf. Daarnaast schrijft ze blogs voor Damespraatjes. Ze woont samen met haar man en hun dochter Elise in de buurt van de Veluwe.Naast schrijven is lezen een grote hobby. Haar blog kan je vinden op www.dochterlief.nl.


Reageer ook