Sonja: ‘Ik ben zo bang voor honden, maar mijn man heeft daar geen begrip voor’

Terwijl heel Nederland weer lekker erop uittrekt met dit mooie weer, zit Sonja thuis te balen. Ze is namelijk doodsbang voor honden en haar man Bert vindt dat ze zich niet zo moet aanstellen. “Het engste vind ik om op de hei te fietsen en te zigzaggen tussen de loslopende honden. Doodsangsten sta ik uit.”

Ze was nog maar vier jaar toen de bouvier van de buren haar in haar gezicht beet. “Ik was een klein meidje en kwam vaak bij de buurvrouw. Voor Zorro was ik niet bang, hij had me nooit wat gedaan. Tot die fatale dag. Toen de buurvrouw de deur had opengedaan rende ik naar binnen en Zorro schrok waarschijnlijk ergens van en beet me in mijn gezicht. Ik werd naar het ziekenhuis gebracht en ben twee keer aan mijn lip geopereerd. Het litteken is altijd nog zichtbaar.” Onzichtbaar is de angst die in haar is gekropen. En nu Sonja ouder wordt, lijkt haar angst ook toe te nemen.

Waarom snapt niemand me?

“Het heeft jaren geduurd voordat ik überhaupt bij mensen met een hond over de vloer kwam. Het vertrouwen kwam wel weer, maar ik ben altijd op mijn hoede. Nog steeds ben ik bang dat een hond uit het niets iets doet. Gelukkig kan ik nu wel redelijk leven met mijn angst.” Wat Sonja vreselijk tegenvalt is het onbegrip waartegen ze oploopt. Nu met het mooie weer vindt ze het fijn om dagelijks een ritje op haar fiets te maken. Maar haar plezier wordt steeds vergald door eigenaren die weigeren hun hond even vast te houden als Sonja langspeddelt. “Ik wil zo graag weer kunnen fietsen, ook om mijn corona kilo’s kwijt te raken. Ik ben flink aangekomen en Bert maakt er steeds opmerkingen over. Hij vindt dat ik te dik word en hij houdt niet van volle vrouwen.”

Luid blaffend achter me aan

Laatst haalde Sonja diep adem en pakte haar fietst uit de schuur. Ze zette haar kilometertellertje aan en zwaaide vrolijk naar Bert. Daar ging ze. “Maar ik was nog geen twintig minuten onderweg of ik had alweer een torenhoge hartslag van loslopende honden. Eentje liep zelfs luid blaffend naast mijn fiets. Ik was zo verschrikkelijk bang. Ik schreeuwde naar zijn baasje dat ze haar hond vast moest houden maar ik kreeg een grote mond terug. De tranen stroomden over mijn wangen, zo bang was ik.” Als ze na haar hachelijke fietstochtje thuiskomt en haar verhaal wil doen, haalt Bert zijn schouders op. “Hij zei: ‘ik snap niet dat je dat beest niet gewoon een rotschop geeft, dan houdt ‘ie wel op’. Een rotschop geven terwijl ik op de fiets zit, hoe dan?”

Lees ook: 8 foto’s die bewijzen dat zelfs grote honden bang voor kleine dingen kunnen zijn

Daar stikt het van de honden

Ook haar vriendinnen laten haar geregeld in de steek. “Ik heb twee vriendinnen die me steevast uitnodigen om te gaan wandelen. Het liefst maken ze een lange wandeling over de hei en door het bos. De plekken waar het stikt van de honden. Omdat ik mijn leven niet wil laten leiden door angst, zeg ik soms ‘ja’ en haak ik aan. Maar telkens weer kom ik tot de ontdekking dat ze niks snappen van mijn fobie. Dat mijn handen beginnen te zweten en mijn hart in mijn keel bonkt, lijkt ze niks te doen. Ze maken er grapjes over en ik heb het idee dat ze me achter hun rug uitlachen. Dat voelt zo waardeloos en onveilig.”

Ik eet nog meer door de stress

Sonja weet niet waar ze het moet zoeken. Voor haar gevoel komt ze terecht in een neerwaartse spiraal. “Fietsen is een stuk minder aantrekkelijk met die loslopende honden en omdat ik me niet prettig voel, snaai ik meer dan ik zou willen. Daar word ik ook niet echt slanker van en zijn de opmerkingen van Bert niet van de lucht. Ik vind het zo oneerlijk dat ik me maar steeds moet aanpassen en zelfs moet thuisblijven omdat fietsen me onmogelijk wordt gemaakt. Ik word er moedeloos van en zou zo graag gewoon onbevangen een tochtje over de hei willen maken zonder me zorgen te maken over loslopende, blaffende honden. Dat lijkt me zo fijn.”

Herken jij je in het verhaal van Sonja? Of heb je in je omgeving iemand die bang is voor honden? Wat raad je Sonja aan? Hoe kan ze haar familie en vrienden laten merken dat ze echt heel bang is? Praat mee in de comments onder dit artikel.

Foto door Karolina Grabowska op Pexels


2 reacties

Joris -

Misschien onder professionele begeleiding aan je angst werken. Dat is voor jezelf en voor je omgeving zoveel handiger.

Monique -

Er zijn toch echt heel veel plekken waar honden niet los mogen waar je ook kunt fietsen en wandelen? Ik zou wel andere vriendinnen zoeken als ze zo met je omgaan, want geen begrip/respect hebben voor een angst en grapjes maken kan echt niet. Het lijkt me wel goed om hulp te zoeken, er zijn zat therapieen om van angsten af te komen en dat lijkt me in dit geval echt nodig. De meeste honden zijn gewoon blij en willen even een aai over de bol. Van een schrikreactie schrikken zij vaak ook. Succes!!

Reageer ook