Na jarenlang alleen te zijn geweest, durfde Selina (35) het eindelijk weer aan: een relatie. “Ik had eigenlijk gezworen dat ik nooit meer iemand zo dichtbij zou laten,” vertelt ze. Haar vorige relatie had diepe sporen nagelaten. “Het was traumatisch, echt. Ik ben daar niet ongeschonden uitgekomen.” Toch veranderde alles toen ze Jonas ontmoette. Hij was lief, rustig, open en betrouwbaar. “Alles wat mijn ex niet was.” En toch zit Selina nu al twee weken op de bank bij haar moeder. Haar relatie staat op springen na een ruzie die alles op scherp zette.
Een verleden dat blijft knagen
Selina’s vorige relatie was er één die haar langzaam maar zeker afbrak. “Hij bleef me bedriegen. Niet één keer, niet twee keer — maar minstens tien keer dat ik weet.” Elke keer vergaf ze hem. Elke keer beloofde hij beterschap. “Ik wilde zo graag geloven dat het goed zou komen.” Uiteindelijk was het niet Selina die de stekker eruit trok, maar hij. Hij was verliefd geworden op een andere vrouw. “Alsof dat nog niet genoeg was, bleek zij ook zwanger te zijn geraakt.” Hij koos voor haar en liet Selina kapot achter. “Het heeft mijn vertrouwen compleet gesloopt,” zegt ze. “Ik voelde me naïef, dom en vervangbaar.” Na die relatie bleef Selina jarenlang alleen. “Ik moest mezelf opnieuw bij elkaar rapen.”
De veilige haven die Jonas leek
Toen Jonas in haar leven kwam, voelde het anders. “Hij was transparant. Geen geheimen, geen vaag gedoe.” Hij liet zijn telefoon vaak gewoon liggen, vertelde open over zijn dag en stelde haar gerust zonder dat ze daarom hoefde te vragen. “Ik had geen enkele concrete reden om hem te wantrouwen.” En toch deed Selina iets wat ze zichzelf nauwelijks kan uitleggen. Sinds het begin van hun relatie leest ze stiekem zijn berichten. “Elke avond,” zegt ze zacht. “Als hij sliep.” Zijn WhatsApp, zijn Instagram-DM’s, soms zelfs zijn e-mails. “Ik wist altijd precies met wie hij contact had. En ik vond nooit iets.”
Controle als schijnveiligheid
Voor Selina voelde het niet als spioneren, maar als overleven. “Het gaf me rust. Als ik alles had gezien, kon ik slapen.” Ze wist dat het niet gezond was, maar ze praatte het voor zichzelf goed. “Ik dacht: zolang ik niks vind en hij er geen last van heeft, wat is dan het probleem?” Drie jaar lang ging het zo. Drie jaar waarin Jonas nietsvermoedend naast haar sliep, terwijl Selina zijn digitale leven doorspitte. “Ik schaam me er diep voor,” zegt ze nu. “Maar stoppen lukte niet. De angst was sterker.”
De ontdekking
Twee weken geleden ging het mis. Jonas werd ’s nachts wakker en zag Selina met zijn telefoon in haar handen. “Ik wist meteen: dit is fout,” vertelt Selina. Jonas was verbijsterd. “Hij snapte niet wat hij zag.” In paniek besloot Selina op dat moment eerlijk te zijn. Ze biechtte alles op. Niet alleen dat ze zijn berichten las, maar ook dat ze dit al drie jaar deed. Sinds het begin van hun relatie. “Dat was misschien wel het domste wat ik had kunnen zeggen,” zegt ze nu. Jonas werd woest. “Niet eens alleen boos — hij was diep gekwetst.” Voor hem voelde het als een gigantisch verraad. “Hij zei: ‘Al die tijd dacht ik dat je me vertrouwde.’”
Begrip dat uitbleef
Selina probeerde uit te leggen waar het vandaan kwam. Ze vertelde over haar vorige relatie, het bedrog, de zwangerschap, het trauma. “Ik dacht echt dat hij het zou begrijpen. Misschien niet goedkeuren, maar wel begrijpen.” Maar dat gebeurde niet. “Hij zei dat mijn verleden geen excuus was om zijn privacy te schenden.” De ruzie escaleerde. “Hij vroeg me weg te gaan. Hij zei dat hij tijd nodig had.” Diezelfde avond pakte Selina een tas en ging naar haar moeder. “Ik voelde me alsof ik alles opnieuw verloor.”
Stilte die pijn doet
Sindsdien is het stil. Geen appje. Geen belletje. “Ik kijk elke vijf minuten op mijn telefoon,” zegt Selina. “Elke trilling hoop ik dat hij het is.” Maar Jonas zwijgt. “En dat doet misschien nog wel meer pijn dan de ruzie zelf.” Bij haar moeder op de bank heeft Selina te veel tijd om na te denken. “Ik weet dat ik fout zat. Ik ontken dat niet.” Tegelijk voelt ze zich onbegrepen. “Alsof mijn trauma ineens niet meer meetelt.”
Vertrouwen of controle?
Selina vraagt zich af of haar relatie nog te redden is. “Kan iemand je ooit nog vertrouwen als je zoiets hebt gedaan?” Ze weet dat excuses alleen niet genoeg zijn. “Ik zal hulp moeten zoeken. Dit gedrag komt ergens vandaan.” Maar de vraag blijft: wil Jonas dat traject nog samen aangaan? “Ik hield mezelf voor dat ik controle had,” zegt Selina. “Maar eigenlijk had mijn angst mij in zijn greep.” Nu zit ze met lege handen. “Ik ben alles kwijt wat ik juist zo krampachtig probeerde te beschermen.”
Afbeelding: Freepik
