Sinds Linda op de basisschool ontdekte dat schrijven haar passie was, voelde ze zich helemaal op haar plek met woorden. Ze schreef stukjes voor de schoolkrant, hield thuis een dagboek bij en begon later haar eigen blog. “Schrijven voelde altijd als iets dat bij me hoorde,” vertelt ze. “Ik kon me erin verliezen en dingen zeggen die ik anders nooit kwijt zou kunnen.” Met haar blog leerde ze schrijven voor het internet, een nieuwe wereld vol mogelijkheden. Binnen een paar jaar had ze steeds meer klanten die haar inhuren voor artikelen, webteksten en content voor blogs. “Ik leefde mijn droomleven,” zegt Linda. “Ik schreef voor diverse websites, maakte content voor honderden ondernemers en schreef zelfs artikelen voor een bekende website over opvoeden. Het was fantastisch.”
Zijn weg
Helaas is dat leven al jaren verleden tijd. Sinds de komst van taalmodellen zoals ChatGPT en Claude is haar werk drastisch verminderd. “Het is echt moeilijk om nieuwe opdrachten te vinden,” zegt ze. “Sommige oude klanten vragen me nog af en toe voor ingewikkeldere klussen, maar de grote projecten, de bergen werk waar ik vroeger van leefde, zijn gewoon weg. Het is alsof mijn beroep van de ene op de andere dag is uitgestorven.”
Verdriet en frustratie
Linda voelt zich verdrietig en gefrustreerd. “Ik heb altijd hard gewerkt om een reputatie op te bouwen, en ineens lijkt alles niet meer nodig,” vertelt ze. “Het voelt alsof alles waar ik trots op was, ineens niet meer telt. Het is een gek gevoel, alsof iemand je talenten gewoon van tafel veegt.” Het is niet dat ze tegen technologie is, benadrukt ze. “Ik begrijp dat AI handig is en veel kan vervangen. Maar het idee dat mijn creativiteit en ervaring ineens minder waard zijn, doet pijn. Ik voel me soms overbodig, terwijl schrijven altijd mijn hart en ziel is geweest.”
Omscholing naar onderwijs
Omdat ze toch geld moet verdienen en haar leven wil voortzetten, besloot Linda zich om te scholen tot onderwijsassistent. “In de klas hoop ik nog steeds met taal bezig te zijn, kinderen te helpen lezen, schrijven en taal ontdekken,” legt ze uit. “Dat is iets wat ik altijd al leuk vond en waar ik goed in ben. Maar het is niet hetzelfde als mijn eigen werk als schrijver.” Het idee van een vast salaris en een stabiele baan biedt iets van rust. “Ik weet dat ik nu zekerheid heb en dat is fijn,” zegt Linda. “Maar diep vanbinnen voel ik een leegte. Het is alsof een deel van mezelf niet meer gebruikt wordt, en dat is moeilijk om te accepteren.”
Herinneringen aan vroeger
Soms denkt Linda terug aan de dagen dat ze opdrachten binnensleepte en artikelen schreef die mensen echt lazen. “Er was een tijd dat ik de hele dag kon schrijven en geen idee had van de uren die voorbij gingen,” zegt ze met een zucht. “Elke keer als ik een tekst af had, voelde ik trots en voldoening. Nu voelt het alsof dat allemaal achter me ligt.” Zelfs kleine dingen maken haar nostalgisch. “Ik mis het gevoel dat mijn woorden iemand raken of helpen. Het is niet alleen een werk, het is een manier van mezelf uitdrukken geweest. Dat stukje van mijn leven voelt weggenomen door iets waar ik geen controle over heb.”
Omgaan met AI in de sector
Linda probeert ook positief te blijven en zich aan te passen. “Ik zie dat AI veel mensen kan helpen en ook werk makkelijker kan maken,” zegt ze. “Maar voor freelancers zoals ik betekent het vaak minder opdrachten en minder inkomen. Dat is een realiteit waar ik mee moet leren omgaan.” Ze heeft geprobeerd creatieve manieren te vinden om zich te onderscheiden, zoals het aanbieden van persoonlijke teksten of gespecialiseerde content die AI moeilijk kan repliceren. “Soms werkt het, soms niet. Het is onzeker en dat maakt het lastig om plannen te maken voor de toekomst.”
Balans vinden
Ondanks alles probeert Linda zichzelf niet volledig te verliezen. “Ik schrijf nog steeds voor mezelf, voor mijn blog en af en toe voor vrienden of kleine opdrachten,” zegt ze. “Dat helpt me om verbonden te blijven met wat ik leuk vind.” Haar omscholing biedt nieuwe mogelijkheden. “Werken met kinderen geeft me voldoening op een andere manier,” legt ze uit. “Ik kan mijn kennis van taal inzetten en anderen helpen. Het is niet hetzelfde als freelance schrijver zijn, maar het geeft me wel iets positiefs om op te focussen.”
Toekomstperspectief
Linda weet dat ze haar situatie moet accepteren, maar dat doet ze niet zonder moeite. “Het is verdrietig dat mijn werk zo is veranderd door AI,” zegt ze eerlijk. “Maar ik probeer vooruit te kijken. Nieuwe vaardigheden leren, een andere richting inslaan, het hoort erbij. Toch blijft er altijd dat verlangen terug te keren naar wat ik echt leuk vind: schrijven.” Ze sluit af met een belangrijke boodschap voor anderen in vergelijkbare situaties: “Het is oké om verdrietig te zijn over veranderingen. Het is oké om te rouwen om het werk dat je kwijt bent. Maar vergeet niet dat er altijd nieuwe manieren zijn om je passie te blijven volgen. Je moet alleen de juiste kans vinden.”
Afbeelding: Freepik
