Liliane ging tien jaar lang elke dag onder zonnebank: “Ik kreeg huidkanker en heb enorm veel spijt!”

Vroeger had ik een vriendin die elke week onder de zonnebank ging. Al vanaf dat ze 16 jaar oud was, mocht ze met haar moeder mee als zij de zonnestudio bezocht. “Als ik wit ben, zie ik er gewoon niet uit” zeiden zowel zij als haar moeder. Op de een of andere manier kreeg ook ik het gevoel onder de zonnebank te moeten. Dit heb ik toen een paar keer gedaan, maar toen ik me verdiepte in het effect op mijn gezondheid, ben ik er snel mee gestopt. Die vriendin en haar moeder spreek ik niet meer, maar het zou me niks verbazen als je nog steeds wekelijks onder de zonnebank liggen. 

Onzekerheden van moeder overgenomen

Wie ook voor een lange tijd regelmatig onder de zonnebank ging, is Liliane. “Wat jij over je vriendin vertelde, herken ik heel goed! Mijn moeder was ook de eerste die mij meenam naar de zonnebank. Ze deed altijd alsof ze een super zelfverzekerde vrouw was, maar eigenlijk was ze heel onzeker over. Ze maakte haar uiterlijk zo belangrijk en deed er alles aan om er goed uit te zien. Deze tekortkoming is blijkbaar erfelijk, want ook ik werd al snel super onzeker en had het gevoel veel aan mijn uiterlijk te moeten veranderen.”

Veel complimenten

Liliane’s moeder ging niet alleen wekelijks naar de zonnebank, maar was bijna altijd op dieet (en kwam later alle kilo’s weer even hard aan) en spendeerde veel geld aan kleding. “Bij mij werd aandacht aan verzorging en uiterlijk er met de paplepel ingegoten.” Toen Liliane steeds vaker onder de zonnebank ging, kreeg ze daar veel goede reacties op. “Mensen zeiden dat ik er zo goed en gezond uitzag. Maar ja, om die kleur vast te houden moet je zo vaak blijven gaan. Hoe bruiner ik werd, hoe meer complimenten ik kreeg.”

Een zonnebank voor thuis

In de loop der jaren bouwde Liliane haar zonnebank-bezoeken steeds verder uit. “Toen ik op een gegeven moment vier keer per week wilde zonnen, zeiden ze bij de zonnestudio dat ze hier niet aan mee wilden werken. Mijn gebruikelijke drie keer per week vonden ze daar eigenlijk al veel te veel, maar dit stonden ze toe omdat ik ze zo goed kende.” Om deze reden koopt Liliane een zonnebank voor thuis. “Het was een enorme investering, die ik maar wat graag maakte. Mijn uiterlijk was immers mijn leven.”

Aangeraden aan vriendinnen

Vanaf het moment dat de zonnebank bij Liliane geleverd is, is het hek van de dam. “Elke avond voor het slapengaan, lag ik er bijna een uur onder. Ik werd super bruin en voelde me enorm goed.” Ook Liliane’s omgeving bleef positief op haar teint reageren. “Mensen vroegen hoe ik zo bruin kon worden en of ik ze tips wilde geven. Ik heb toen meerdere vriendinnen aangeraden om zelf een zonnebank te kopen zodat ze elke dag thuis konden zonnen.”

Gekke plek

Tien jaar lang gaat Liliane haar gang. Totdat er vorig jaar huidkanker bij haar geconstateerd werd. “Ik had een gek plekje dat ineens heel groot werd. Ik besloot naar de huisarts te gaan om te vragen of hij het wilde weghalen. De huisarts zag direct dat het niet goed was, heeft de plek gelaten voor wat hij was en me direct doorverwezen naar het ziekenhuis.”

Gesprek met de arts

Het gaat gelukkig goed met Liliane en de kanker is onder controle. “In het ziekenhuis heb ik lang met mijn arts over mijn zonnebank-gewoontes gesproken. Ze schrok echt van hoe vaak ik onder de zonnebank ging. Tijdens een van onze gesprekken heeft ze mij laten zien wat de zon met je huid doet, hoe ik het vanaf nu moet beschermen en wat het effect is van jarenlang extreem veel zonnen. Ik schrok echt ontzettend en moest meteen aan al die vriendinnen denken aan wie ik heb aangeraden hetzelfde te doen.”

Goed beschermd naar buiten

Liliane belt na het voorlichtingsgesprek met haar arts direct de vriendinnen tegen wie ze heeft verteld dat ze ook dagelijks moeten zonnen. “Ook zij schrokken enorm en hebben hun zonnebanken allemaal op Marktplaats gezet. Of ze tegen de nieuwe eigenaren hebben verteld hoe schadelijk het is, weet ik niet. Ik ben al lang blij dat mijn vriendinnen en ik het niet meer doen. Ik ga nu heel anders met zonnen om. Sterker nog: ik doe het niet meer. Zomers draag ik altijd een hoed, smeer me in met zonnebrand en lig nooit in de zon. Mijn huid is weer helemaal wit en hier voel ik me goed bij. Elke keer als ik super gebruinde mensen een zonnestudio in zie lopen, wil ik ze vastpakken en door elkaar schudden. Er goed uitzien heeft voor mij een hele andere lading gekregen. Mijn doel is nu om er vooral gezond uit te zien. En hier hoort overmatig zonnen niet bij!”

Wil je meepraten over dit verhaal? Dat kan in de comments onder dit artikel of op Facebook. 


Reageer ook