Ka moet een Juichpak

Als er iemand uiterst gevoelig is voor de prullaria die menig reclameman voor bekende merken verzint, dan ben ik het wel. In de tijd dat ik nog rookte en toen rokers nog niet werden behandeld als junks, deed ik regelmatig mee aan spaaracties.

Moest ik de streepjescode uit mijn pakje sigaretten knippen, toen nog zonder doodenge teksten, op een spaarkaart plakken en aankruisen wat ik wilde hebben. Zo pafte ik talloze pakjes Lucky Strike leeg om in het bezit te komen van een Amerikaanse brievenbus. Zo eentje met zo’n rood vlaggetje die de postbode omhoog kan zetten als ie er brieven in heeft gelegd.

1

Bijna had ik een reis naar Casablanca gewonnen met het sigarettenmerk Chesterfield. Ik moest ik weet niet hoeveel pakjes Chesterfield er doorheen jassen, en vervolgens op een zo origineel mogelijk manier vertellen waarom ik die reis naar Casablanca moest winnen. In die tijd las ik voor mijn Nederlandse boekenlijst het boek Casablanca van Adriaan van Dis. Het verhaal speelde zich af in de grootste stad in Marokko. Ik weet niet meer wat ik op had geschreven, maar dat het pure poëzie was bleek toen ik een brief van Chesterfield thuiskreeg. Helaas werd ik uitgesloten van deelname omdat ik nog geen 18 jaar was. Dat had ik overigens wel op het formuliertje gezet. Ik loog er moeiteloos een jaar bij. Ik hield mezelf voor dat ik als 18 jaar was geweest wel had gewonnen, want waarom zouden ze mijn leeftijd checken?

Ook hebben De Man en ik ons misselijk gegeten aan Kips leverworst; bij drie worsten kreeg je een reuze opblaas-leverworst. Wie wil dat nou niet? Mijn oudste, toen twee jaar, werd panisch toen ie de reuze leverworst zag en om een trauma te voorkomen, heb ik het ding weggedaan. Nog steeds spijt van trouwens.

Toen ik deze week de Jumbo-folder opensloeg, maakte mijn hart een sprongetje. Ik kon sparen voor het Roy Donders Juichpak. Oh Mijn God. Die moest ik hebben! Ik heb mijn enthousiasme gedeeld op Facebook en de reacties zijn niet van de lucht. Of ik wel goed bij mijn hoofd ben om in zo’n oranje pak te juichen. Het doet me niets. Dit pak moet ik hebben. Bij elk tientje een zegel, vijf zegels is voldoende, een tientje bijbetalen en ik, Ka, kan in stijl juichen als Oranje speelt. Nou is Jumbo niet de winkel waar ik mijn bulk boodschappen haal. Maar gelukkig bood een Facebookvriendje de helpende hand. Drie zegels had ze al! Nog maar twee te gaan, dat was te doen. Er was een probleempje: ze ging op vakantie. Die zegels moest ik hebben. Nu! Overmacht. Innerlijke drang. Paniek!

2

En zo kwam het dat ik die middag haar tuinpad insloop. Ik keek om me heen of niemand me zag. Ik volgde haar instructies nauwkeurig op. Tilde de bruine kruik van zijn plekje. Mijn ogen glommen. Daar lagen ze, keurig in een zakje verpakt, de drie zegels. Voorzichtig legde ik de kruik weer terug. Juichend, nu al zonder oranje pak, plakte ik de zegels op.

Nog even en ik kan mijn knaloranje Juichpak van Roy Donders aan. Ik verheug me erop. En zeg nou zelf: dit is een stuk gezonder dan het roken van tig pakjes sigaretten of het naar binnenstampen van drie leverworsten. Het enige waar ik me wat zorgen om maak is mijn boenders. Bij de Kips-leverworst ben ik goed weggekomen, en nou bid en hoop ik dat mijn juichpak niet hun trauma wordt. Nou ja. Eerst maar eens juichen.

Karin-150x150
Karin van Leeuwen (41) jaar is in between jobs, maar drukker dan ooit. Heeft twintig jaar voor kranten gewerkt en schrijft nog steeds veel. Ze woont samen met Robert Brekelmans en hun twee boenders Bob en Tom in ’t Gooi. Naast schrijven is lezen een grote hobby. De andere passie is sporten; heel wat uurtjes brengt zij door in de sportschool om een spinning-, pump-, of bodybalanceles te volgen. Sinds kort is ze regelmatig op het voetbalveld te vinden om het team van haar oudste te coachen.

De andere blogs van Karin op Damespraatjes vind je hier

Lees hier de persoonlijke blog van Karin: www.kaleeuw.blogspot.com


3 reacties

Karin van Leeuwen -

Oh jah, oranje was niet heel top. Maar hell yeah, zo’n old skool traningspak staat toch iedereen?!

Petra van Loo -

Ha die Ká,
Wat heb je dit weer leuk geschreven! Je weet inmiddels wel dat oranje niet echt een kleur is die jou flatteert, maar als functionele kleur tijdens dit WK is het zeker toegestaan! 😉
Geniet ervan!

christa -

Wahahah wat een verhaal zeg. Zag hem op fb langskomen. Mijn zusje is ook al zo gek. Heb dr ook gisteren blij gemaakt met dr zegels en code. Dus 12 juni mag ze ook in het donders pak juichen. (naar mijn idee zijn jullie een beetje dwaas. Maar ieder gek zijn gebrek toch)

Reageer ook