Ka luistert naar de Top 2000

Oh heerlijk. Het is weer zo ver. De Top 2000. Wat ben ik blij dat die Top 2000 een hit is geworden en dat ze het niet bij één jaar hebben gehouden, maar hotsa, gewoon elk jaar de lijst der lijsten weer samenstellen en uitzenden. Never change a winning team, dat hebben ze bij Radio 2 goed begrepen.

Zo in november begint het te kriebelen. Langzaam aan denk ik na over mijn lijst. Wat zet ik er dit jaar in? Waar baseer ik dat op? Waarom nou juist dat liedje? Dan heb ik een week de tijd om te stemmen. Oh hemel. Mijn lijstje moet nu echt vaste vormen gaan aannemen, geen losse flodders meer. Op Facebook poppen de lijstjes van mijn vrienden op. Bewust kijk ik er niet naar. Nog niet. Eerst mijn eigen lijst.

Top 2000-Karin-van-Leeuwen-dp

Ik ga er goed voor zitten. Pak pen en papier. Kauw op het puntje van mijn pen. Prince! Ja Prince! Maar welk liedje? Sign o’ the times? Ja. God Prince. In 1988 zag ik de Love Sexy Tour. Met Cat. Waanzin. Dat schreeuwende mannetje op zijn hakken. Prince. Zo. Dat is één. En zo heb ik nog een rijtje te gaan. Ik constateer dat ik veel artiesten uit de jaren tachtig op mijn lijstje schrijf. Logisch. Dat was een leuke tijd. Lekker de kroeg in en mee lallen met Pearl Jam. I’m still alive. Heb ik die al op mijn lijstje? Check. Eddie Vedder. En oh jah, Tom Petty. Tuurlijk. Stond op een bandje dat ik van mijn toenmalige vriendje kreeg. Heb ik grijs gedraaid. Tot het lintje uit het cassettebandje brak en de verkering over was. Kane! Natuurlijk! Hoe gaaf was Beatstad in Den Haag. Het was 2005, de eerste keer dat het muziekfestival op het Malieveld werd gehouden. Op het podium Di-rect, Golden Earing en, uiteraard, Kane. Ooit werd mijn beste vriendinnetje door Dinand op het podium getrokken, net zoals dat meisje bij Bruce Springsteen. Mooie herinneringen aan. Kane dus.

Had ik Harry Chapin al? The cat in the cradle? Later gecoverd door Ugly Kid Joe. En welk liedje moet ik van The Beach Boys op mijn lijst zetten? Had nog nooit van die groep gehoord, tot ik een vriend had die alles wist van deze mannen en er eindeloos over kon vertellen. We reisden af naar Londen waar Brian Wilson in 2002 optrad in The Royal Festival Hall. En wie zat daar in het publiek? Eric Clapton. Ja zeker. En schuin achter ons zat Roger Daltrey van The Who. Wat gaaf, wat gaaf. Maar goed. Ik moet een lijst samenstellen. Wat een toestand. Maar het moet. Ik wil meestemmen. Ik wil onderdeel uitmaken van die Top 2000. Onlosmakelijk verbonden met de laatste weken van het jaar. Vanaf tweede kerstdag kijken naar de Top 2000 A gogo met Matthijs van Nieuwkerk en don Leo Blokhuis. Lekker in de stemming komen. Is het dan niet elk jaar hetzelfde? Ja. Het is elk jaar hetzelfde. Het voelt zo vertrouwd. Net als het vieren van Kerstavond met mijn familie. Zo voelt dat.

Maar stiekem, stiekem is het een mooi moment om al die herinneringen op te halen. Herinneringen die niet zelden zijn gekoppeld aan muziek. Een trip through memory lane. Dat is de Top 2000 eigenlijk. Nou ja. Voor mij dan. Een prachtige traditie die ik graag hoog houd.

Karin-van-Leeuwen-portret-gemaakt-door-Tom-m
Karin van Leeuwen (42 jaar) schrijft vanuit uit haar eigen bedrijf De Gooise Pen en is drukker dan ooit. Heeft twintig jaar voor kranten gewerkt en schrijft blogs voor Damespraatjes.  Ze woont samen met Robert Brekelmans en hun twee boenders Bob en Tom in ’t Gooi. Naast schrijven is lezen een grote hobby. De andere passie is sporten; heel wat uurtjes brengt zij door in de sportschool om een spinning-, pump-, of bodybalanceles te volgen. Sinds kort is ze regelmatig op het voetbalveld te vinden om het team van haar oudste te coachen. De andere blogs van Karin op Damespraatjes vind je hier

Lees hier de persoonlijke blog van Karin: www.kaleeuw.blogspot.com

Foto Karin: gemaakt door Tom Brekelmans

 


1 reactie

jacqueline -

ik zit hier alleen kerstfeest tevieren zo mooi lied!

Reageer ook