Damespraatjes Damespraatjes

Ik Laura, Nymfomane #55: Ik voelde vlinders fladderen en hoorde engelen zingen

Ik werd overspoeld door een golf van teleurstelling. Waarom werden mijn mooiste momenten telkens weer ruw verstoord? Ik zei niets, ik knikte. Ik sloeg het dekbed van mijn nog stomende lijf.

Het handdoekje gooide ik in de ring.

Hoewel ik snakte naar een douche zocht ik mijn kleren bij elkaar. Met mijn rug naar Dick toe kleedde ik me aan. Ik voelde zijn ogen in mijn rug prikken. Wist dat hij naar mijn kont keek. Hij schraapte zijn keel. “Kleine. Kom ’s hier.” Hij klopte op het bed. Verslagen ging ik naast hem zitten. “Ik heb vaak aan ons gedacht. Over hoe we het samen oud zouden worden. Maar ja, het was voor ons niet het juiste moment.” Ik haatte het als mensen in meervoud spraken. Had ik daarover misschien ook nog wat te zeggen? Er was niets mis met het tijdstip. Ik was jong, woest aantrekkelijk. Herinner me als de dag voor gisteren hoe ik speelde met zijn lens, hoe ik meneer de fotograaf naar me liet smachten.

“Oké. Je trekt je strakke jeans aan met daarop deze blouse.” Ik deed wat hij zei. Hij hield zijn hoofd scheef. “Trek je bh maar uit, en laat de eerste vier knoopjes open.” Mijn bh uit? “Oh come on, chickie. Uit dat ding.” Ik schoot in de lach. Dick de fotograaf was dwingend. Ik als was in zijn handen. Hij propte een punt van mijn blouse in mijn broekband. “Perfect. Alright. Ga maar op de grond liggen.” Het felle licht van de bouwlamp verblindde mijn ogen. Verleidelijk keek ik naar de lens. Dick hijgde dat het fantastisch ging. Zoemde in. Ik hoorde het klikken van zijn camera. Ik liet de blouse van mijn schouder glijden. Ik ging op mijn knieën zitten, kroop zowat in zijn toestel. Hij legde het weg en zoende me ruw. Ging achter me zitten, trok mijn jeans van mijn kont. Zonder pardon ramde hij zijn stijve naar binnen terwijl hij met zijn vinger mijn string opzij schoof. Hij trok het stukje stof strak. Ik hapte naar adem. Sensationeel was het. “Draai je om.” Hij gaf een tik op mijn billen en ik draaide me op. Nam hem tussen mijn lippen terwijl ik omhoog keek. Ik zag zijn bloedgeile blik, zijn trillende bovenlip. Hij bewoog sneller in mijn mond. Ik voelde hoe zijn eikel tegen mijn wang ketste. Ik masseerde zijn ballen. Hij brulde. Leunde achterover. Spoot zijn zaad over mijn lippen. Met zijn broek op zijn enkels liep hij naar zijn camera.

Het waren foto’s die het daglicht nauwelijks konden verdragen en alleen voor onze ogen waren bestemd.

Ik zuchtte diep. Stond op van het bed en kleedde me verder aan. “Mag ik je nummer, kleine? Ik wil je nog wel eens zien.” Nog wel eens. Eens. Uit mijn handtas pakte ik een geeltje. Schreef mijn nummer erop en plakte het op zijn voorhoofd. Hij trok me naar zich toe, liet zich achterover vallen. Ik lag bovenop hem. Voorzichtig zoende hij me. Kneep zijn ogen tot spleetjes. “Ook al ben je zesendertig, je blijft mijn bakvis.” Ik glimlachte. Voelde vlinders fladderen. Hoorde engelen zingen. De lente. Het hing in de lucht.

“Ga nou maar.” Met gemengde gevoelens vertrok ik. Wilde zo graag geloven dat hij zou bellen. Tegelijkertijd vreesde ik een zelfde never ending story zoals ik die met David had. Op de trap passeerde ik een oudere dame. Ze keek me aan en groette me met een knikje. De deur viel in het slot. Ik keek omhoog.

Dick zwaaide. Voor de deur stond een meisje. Jonge vrouw. Blond lang haar, felrode lippen. Ze belde aan. De tranen prikten achter mijn ogen. “Ik ben het, Hannah,” lispelde ze zwoel in de intercom.

Lees ook de andere blogs van nymfomane Laura!

Laura (36 jaar) is een nymfomane die woont en werkt in Amsterdam. Ze woont samen met haar Engelse bulldogs, Cash en Munchkin. Elke week schrijft ze voor ons een blog over haar spannende leven als nymfomane. In verband met privacy redenen schrijft Laura onder een andere naam.


Reageer ook