Ik Laura, nymfomane #34: Een onbekende beller komt langs

Ik sloot mijn ogen. Concentreerde me op mijn ademhaling. De lucht die ik opzoog ging langzaam naar mijn buik. Ik legde mijn handen erop en voelde hoe die bij het uitademen omhoog kwamen. Zo probeerde ik me te ontspannen.

Pieter lag met zijn gezicht tussen mijn benen en schoof drie vingers naar binnen. Hard. Ruw. Het deed pijn. Ik probeerde de felle steken die ik voelde te pareren door buiten mezelf te treden. Pieter richtte zich op en zoende me hard. Ik voelde zijn stijve lul tegen mijn bovenbeen. Even overwoog ik om hem van me af te duwen, maar wat moest ik daarna? Hij was veel sterker dan ik. Ik besloot hem te geven wat hij wilde. Even tanden op elkaar meisje, het is zo voorbij, dacht ik. Ik veranderde van tactiek en rolde Pieter op zijn rug. Ik pakte zijn lul en begon hem te pijpen. Langzaam. Hoe eerder hij klaar zou komen, hoe sneller ik er van af was. Ik nam hem in mijn mond. Ik likte zijn eikel alsof ik een lolly in mijn handen had. Met mijn rechterhand hield ik hem stevig vast en trok hem af. Pieter kreunde. Was ontspannen. Ik wreef met mijn andere hand tussen bovenbenen. Masseerde zijn kont. Voorzichtig duwde ik een vinger bij hem naar binnen. Hij spreidde zijn benen, schokte met zijn onderlijf. Ik versnelde het tempo. Mijn vinger ging in en uit, mijn tong steeds sneller rond zijn eikel. Hij pakte mijn hoofd, hield het stevig vast en kwam klaar in mijn mond. Ik slikte het door.

Toen ik terugkwam van de wc, lag Pieter te snurken. Ik pakte een dekentje en installeerde me op de bank. Rookte een sigaret. Munchkin kwam naast me zitten en ik aaide hem gedachteloos. Eerst maar slapen en morgen bedenken hoe dit verder moest. Ik keek op mijn mobiel. Ik had een appje van David gekregen. “Meisje. Ik maak me zorgen. Ik heb je al zo’n tijd niet gehoord. Something wrong, lil’ fucker?” Verdorie. Ik miste David. Mijn leven was een puinhoop. Zojuist was ik hardhandig genomen door mijn zwager, daarvoor had ik stomende seks met mijn bestie Paul die ik op het moment suprème Erik noemde en tenslotte appte de liefde van mijn leven dat hij zich zorgen maakte.

Mijn vingers zweefden boven het kleine toetsenbordje. Dat ik zijn bericht had gelezen kon hij zien aan de twee blauwe vinkjes. Kon ik net zo goed antwoorden. Toch? Nee. Ik had besloten David uit mijn leven te verbannen. Geen contact meer met hem op te nemen. Hij wilde mij niet. Ik staarde naar de app. Zag dat ie online was. Brutaal bleef ik de app aankijken. Alsof ik in de ogen van David keek. Na twee minuten verliet hij de app. Ik twijfelde. Ik deed het niet. Ik gaf geen antwoord op zijn berichtje. Ik trok de deken verder over me heen, Munchkin draaide zijn lijfje in mijn zij. Toen ik bijna in slaap viel, ging mijn telefoon. Ik schrok en zocht het herriemakende ding. Het nummer was onderdrukt. Mijn nieuwsgierigheid nam de overhand.

Ik zei mijn naam. Aan de andere kant hoorde ik kroeggeluiden. Vrouwen die meezongen met De Vlieger. De lijn kraakte. “Lau? Ik moet je zien. Ruiken. Voelen. Neuken.” Verbaasd keek ik naar het schermpje. Wie had ik aan de lijn?

Wie het ook was: ik hing op. Ik had genoeg aan mijn hoofd en een derde neuk met weer een ander persoon was zelfs mij te gortig. Net toen ik mijn ogen sloot, kreeg een berichtje.

“Ik kom er aan. Nu.”

Lees ook de andere blogs van nymfomane Laura!

Laura (35 jaar) is een nymfomane die woont en werkt in Amsterdam. Ze woont samen met haar Engelse Bulldogs, Cash en Munchkin. Elke week schrijft ze voor ons een blog over haar spannende leven als nymfomane. In verband met privacy redenen schrijft Laura onder een andere naam.

 


Reageer ook