Geke: “Hier hoef je toch niet stiekem over te doen”

Geke fronst als ze terugdenkt aan de afgelopen maanden. “Het voelde alsof ze iets voor me verborgen hield,” zegt ze. “En dat is niets voor Sanne. We vertellen elkaar álles. Tenminste… dat dacht ik altijd.” Sanne en Geke kennen elkaar al sinds de basisschool. Twee meiden die onafscheidelijk waren, samen naar de middelbare school gingen, samen huiswerk maakten en zelfs alle exen van elkaar uit hun hoofd kennen. Jaren later wonen ze nog steeds in hetzelfde dorp en spreken ze wekelijks af. Tenminste, dat deden ze — tot afgelopen zomer.

Een opvallende verandering

“Vanaf juni werd ze anders,” herinnert Geke zich. “Ze kon ineens minder vaak afspreken. Als we elkaar wél zagen, straalde ze helemaal. Echt, ze glom. Ik dacht meteen: dit is liefde.” Maar hoe vaak Geke ook voorzichtig polste, Sanne hield haar lippen stijf op elkaar. “Dan zei ze: ‘Nee joh, niks aan de hand.’ Maar ik ken haar. Ik zag het. Ze zat met iets… of iemand.” Wekenlang probeerde Geke erachter te komen wat er speelde. Een collega? Iemand van die festivalweekenden waar ze altijd heen gaan? Een vakantievlam misschien? Maar Sanne bleef geheimzinnig. Te geheimzinnig, vond Geke.

De onthulling

Pas twee weken geleden kwam de waarheid eruit. Niet vrijwillig — het glipte eruit nadat Geke doorvroeg tijdens een avondje wijn. “Ze keek me aan en zei: ‘Oké. Ik zie iemand.’ Ik sprong bijna overeind. ‘Ja! Ik wíst het! Wie?!’ En toen kwam het… Gino Gilro.” Gino. Meneer Gilro. Hun oud-geschiedenisdocent van de middelbare school. “In eerste instantie moest ik lachen,” zegt Geke. “Ik dacht dat ze een grap maakte. Maar ze meende het. Ze hebben elkaar deze zomer toevallig weer gezien op een singlesreis. De vonk sloeg over. Ze zijn stapelgek op elkaar.”

De relatie die geheim moet blijven

Het leeftijdsverschil is tien jaar, maar daar heeft Geke totaal geen moeite mee. “Kom op, tien jaar? Dat is tegenwoordig niks.” En er speelde vroeger niets tussen hen — daar is Sanne heel duidelijk over. In de vijfde klas gaf hij geschiedenis, toen was hij nog relatief jong én net afgestudeerd. Maar het bleef gewoon leerling en docent. “Geen flirterige momenten, geen vreemde sfeer, niks.” Maar Sanne wil niet dat iemand het weet.

Problemen op werk

“Ze is zo bang dat hij problemen krijgt op zijn werk,” legt Geke uit. “Ze denkt dat de school moeilijk gaat doen als ze horen dat hij iets heeft met een oud-leerling. Terwijl… waarom zouden ze? Ze is volwassen. Zij is allang geen schoolkind meer.” Toch blijft Sanne bang voor roddels. “Ze zegt: ‘Straks denkt iedereen dat er toen al iets speelde.’ Ze blijft het maar stilhouden. Geen foto’s samen, nergens hand in hand, niet samen naar plekken waar ze bekenden kunnen tegenkomen. Ik vind dat zo jammer voor haar.”

De twijfel van Geke

Toch is er iets dat aan Geke knaagt. “Ze doet er zó geheimzinnig over,” zegt ze langzaam. “Zo overdreven zelfs, dat ik me afvraag: zou er dan tóch iets zijn geweest vroeger?” Niet iets groots of strafbaars — maar bijvoorbeeld een kleine schoolmeisjescrush, of een moment waarop ze net iets te veel bewondering voor hem had. “Ze was altijd al dol op geschiedenis. En ze lachte nét wat harder om zijn grapjes dan de rest. Ik heb daar nooit iets achter gezocht. Maar nu denk ik wel eens terug: was dat gewoon interesse? Of toch meer?” Geke schudt haar hoofd en glimlacht. “Maar goed, zelfs áls ze hem toen al leuk vond… dat is toch niet raar? Dat gebeurt vaker. En het betekent nog steeds niet dat hij háár toen ook leuk vond. Bovendien zegt Sanne dat er echt niets gebeurd is in die schooltijd. En haar kennende zou ze nooit liegen over zoiets.”

Waarom geheimen pijn doen

Wat Geke vooral steekt, is dat Sanne haar er zo lang buiten heeft gehouden. “We zijn al dertig jaar beste vriendinnen. Waarom moest dit zo stiekem? Waarom kreeg ik het pas maanden later te horen?” Ze zucht. “Ik snap dat ze voorzichtig wil zijn, maar… hier hoef je toch niet stiekem over te doen? Dit is geen verboden liefde.” Geke merkt dat de geheimzinnigheid haar onzeker maakte. “Ik vroeg me af of ze me niet meer vertrouwde. Of ze dacht dat ik het zou afkeuren. Maar ik wil juist alles van haar weten. Ik bén haar klankbord.”

Liefde mag gezien worden

Wat Geke vooral hoopt, is dat Sanne dit geluk meer durft te omarmen. “Ze is écht verliefd,” zegt Geke, haar ogen zacht. “Ik hoor het aan haar stem, ik zie het aan haar blik. En hij? Hij behandelt haar alsof ze goud is.” Ze gunt Sanne dit geluk. Maar ze gunt haar ook de vrijheid om het niet te hoeven verstoppen. “Ik wil dat ze durft te stralen zonder bang te zijn wie het ziet. Dat ze trots met hem door het dorp kan lopen. Want dit is iets moois. En mooie dingen hoef je niet in het donker te bewaren.”

Afbeelding: Freepik