De man van Elsemieke denkt alleen maar aan zijn marathon

 Wie ooit een marathon heeft gelopen, weet dat een goede voorbereiding daarop nodig is. Elsemieke (52) had geen idee. “Toen Jaap vorig jaar zei dat hij de marathon van Amsterdam wil lopen, dacht ik meteen: ‘als dat jouw droom is, dan moet je dat doen.’ Ik heb zelf weinig met hardlopen, maar moedigde het plan van mijn sportieve man aan.” Inmiddels wordt ze gek van Jaaps egoïstische gedrag. “Ik sta elke dag twee verschillende maaltijden te koken omdat meneer niet meer met de pot mee wil eten.”

Vijftien jaar zijn Elsemieke en Jaap getrouwd en samen zorgen ze voor hun drie kinderen. Daarnaast hebben ze allebei een drukke baan,  een grote kennissenkring en Elsemieke doet veel voor haar oude, zieke moeder. “Ik klaag niet hoor, ik heb een druk maar vooral rijk leven met lieve mensen om me heen. En tot twee jaar geleden runden Jaap en ik samen het huishouden en het gezin, maar nu heb ik het idee dat ik er steeds vaker alleen voor sta.”

Tobberige vijftiger

Twee jaar geleden ontdekte Jaap het hardlopen. Met vrienden trainde hij zijn bierbuik eraf. Het resultaat was verbluffend en Jaap liep steeds vaker hard en deed mee aan hardloopwedstrijden in de buurt. Aanvankelijk vond Elsemieke het geweldig dat haar man zo’n fijne hobby had gevonden. Niet in de laatste plaats omdat hij van een tobberige, pafferige vijftiger in een vitale man veranderde. Het verbaasde haar dan ook niet dat de marathon van Amsterdam hoog op zijn lijstje stond.

Op tijd naar bed

“Ik vond dat moedig en knap van Jaap. Maar hij gedraagt zich zo egoïstisch, het is tenenkrommend. Alles draait om hardlopen, de marathon en voeding. In het weekend gingen we altijd met vrienden op stap maar nu ga ik alleen omdat Jaap geen alcohol meer drinkt en op tijd naar bed wil voor zijn broodnodige rust. De kinderen naar de verschillende sportclubs taxiën? Dat deed Jaap op zaterdag, maar nu moet hij trainen en ben ik continu de Sjaak.” Voor de loopjes in de buurt haalt Jaap zijn neus op en steeds vaker schrijft hij zich in voor wedstrijden aan de andere kant van Nederland.

We zijn geen konijnen

Hinderlijk vindt Elsemiek zijn dieet. “Jaap heeft een uitgebalanceerd dieet samengesteld dat niet aansluit op de dagelijkse pot die ik altijd kook. Nu verwacht hij van mij dat ik twee verschillende potten bereid. Laatst zei hij zelfs: ‘jullie kunnen toch gewoon met mij mee eten?’ Wat denkt ‘ie nou? Dat mijn kinderen en ik konijnen zijn en alleen maar groenvoer en wortels knagen? Woest werd ik.” Daarnaast wil hij vroeg eten, want anders ligt de maaltijd te zwaar op zijn maag. Elsemiek zucht diep.

Verlies ik mijn man?

Maar onder al die irritaties ligt natuurlijk iets heel anders: Elsemieke is bang dat ze haar man verliest aan de hardloopsport. Toen ze er laatst met hem over begon, wuifde hij haar angst weg. “Hij zei: ‘wat zeur je nou? Het is toch juist fijn dat ik zo blij van hardlopen word? Ik doe er niemand kwaad mee, hang niet tot diep in de nacht met vrienden in de kroeg en jij hoeft niet bang te zijn dat ik met andere vrouwen rommel, want daarvoor krijg ik de kans niet.’ Ik was met stomheid geslagen en uitgepraat.”

Ik? Te dik?

Maar de vlam sloeg in de pan toen Jaap opperde dat Elsemieke ook eens wat meer moest gaan sporten omdat hij vond dat ze behoorlijk was aangekomen. “Dat ik in de overgang zit en bijna van de lucht dik word, heeft hij niet in de gaten. Het heeft ook geen zin om het te zeggen, want hij luistert toch niet. Ik ben hem even zo vreselijk zat, ik hoop echt dat de marathon van Amsterdam de laatste is die hij loopt. Zo niet, dan moet er echt iets veranderen, want dit leven houd ik niet vol.”

Herken je wat Elsemieke vertelt? Ook een fanatieke partner? Hoe ga jij daarmee om? Wat raad je Elsemieke aan? Praat met ons mee in de comments onder dit artikel!


Reageer ook