Annelot: “Ik heb zo’n hekel aan die themafeestjes”

Sinds haar vriendenkring fan is geworden van themafeestjes, is het voor Annelot elke keer weer een kleine strijd. “Dan weer Oktoberfest, dan weer Halloween, of een après-skiavond. Ik word er gek van,” zegt ze met een zucht. Terwijl haar vriendinnen dol zijn op verkleden en versieren, voelt Annelot vooral weerstand. “Ik vind het gewoon te veel gedoe. Moet ik nou echt weer iets uit mijn kast trekken wat ik daarna nooit meer aandoe?”

Elke keer weer een thema

Het begon allemaal onschuldig, met een 90’s party voor de verjaardag van haar vriendin Marieke. “Dat was nog leuk,” vertelt Annelot. “Iedereen droeg spijkerbroeken met wijde pijpen, crop tops en scrunchies. We draaiden Spice Girls en aten chips uit bakjes met glitters. Prima.” Maar daarna ging het snel. “Het leek wel of ze de smaak te pakken hadden. Elk feestje had ineens een thema. Een barbecue met cowboyhoeden, een diner met een Italiaanse dresscode, een verjaardag in disco-stijl. Op een gegeven moment dacht ik: kan het ook gewoon eens níet?” Ze glimlacht als ze het vertelt, maar haar ergernis is oprecht. “Ik heb het gevoel dat ik constant achter de feiten aanloop. Iedereen heeft van die perfecte outfits, bestelt spullen online, maakt selfies in thema. En ik? Ik voel me gewoon ongemakkelijk in een verkleedpak.”

Wil niet altijd die saaie zijn

Toch voelt ze de druk om mee te doen. “Als ik zeg dat ik niet kom, ben ik die saaie vriendin die nooit zin heeft. Dus meestal ga ik toch maar. Dan probeer ik een beetje mee te doen, trek een hoed of bril op en lach erom. Maar eerlijk? Vanbinnen baal ik. Ik voel me verkleed, niet feestelijk.” Ze herinnert zich nog goed het après-ski-feest bij vrienden thuis. “Iedereen kwam in skipakken, mutsen, skibrillen. Er was zelfs kunstsneeuw op het balkon. Ik kwam gewoon in een warme trui, en iedereen keek me aan alsof ik het thema niet had begrepen. Terwijl ik dacht: ik ben hier toch gewoon voor de gezelligheid?”

Waarom moet alles een thema hebben?

Volgens Annelot is het niet meer normaal om gewoon een borrel te hebben. “Het lijkt wel alsof elk samenzijn iets extra’s moet hebben om leuk te zijn. Alsof gewone gezelligheid niet genoeg is. Zelfs een etentje krijgt een naam: ‘Tropical Dinner’, ‘Fiësta Italiana’, ‘Glow in the dark night’. Ik krijg al stress als ik de uitnodiging lees.” Ze denkt dat sociale media daar een rol in spelen. “Iedereen wil een feestje dat ‘Instagrammable’ is. Ballonnen, slingers, dresscodes, bijpassende cocktails. Het is meer een show geworden dan een samenzijn. En ik snap het, het ziet er leuk uit op foto’s, maar ik vind het gewoon niet nodig.”

Voel me er niet mezelf bij

Voor Annelot draait een feest om contact, niet om uiterlijk vertoon. “Ik houd van gesprekken, van lachen, van die kleine momenten. Maar in zo’n thema-omgeving ben ik daar te veel mee bezig hoe ik eruitzie of of ik wel ‘in stijl’ ben. Ik voel me er niet mezelf bij.” Ze heeft het er wel eens met haar vriendinnen over gehad. “Ze zeggen dan: ‘Ah joh, het is toch leuk?’ En ja, voor hen wel. Ze vinden het heerlijk om outfits samen te stellen en helemaal op te gaan in het thema. En dat gun ik ze ook. Maar ik zou willen dat er af en toe gewoon een feestje was zonder dresscode, zonder thema, gewoon met ons.”

Grenzen stellen

Na een paar van dit soort avonden besloot Annelot dat het genoeg was. “Ik heb tegen mezelf gezegd: ik hoef niet overal bij te zijn. Als ik geen zin heb in dat gedoe, blijf ik gewoon thuis. Of ik ga wél, maar dan zoals ik ben. Geen verkleedkleren, geen glitterjurk, gewoon ik.” Dat viel in het begin niet bij iedereen goed. “Een vriendin zei: ‘Maar dan verpest je de sfeer!’ Dat deed pijn. Alsof je pas gezellig bent als je aan de themaregels voldoet. Gelukkig begreep de rest het wel. Ze zeiden: ‘Doe lekker wat goed voelt.’ Sindsdien is het makkelijker geworden.”

Een compromis

Inmiddels heeft Annelot een manier gevonden om mee te doen op haar eigen voorwaarden. “Ik probeer iets kleins te doen dat past bij het thema, maar waar ik me goed bij voel. Een accessoire, een kleurtje, iets simpels. Dan laat ik zien dat ik het begrijp, maar ik ga niet over de top. En dat werkt prima.” Ze lacht. “Bij het laatste feestje, een ‘glitter & glam night’, had ik gewoon glitterspray in mijn haar gedaan en verder een zwarte jurk aan. Iedereen vond het leuk. En ik voelde me eindelijk weer mezelf.”

Gezelligheid zit niet in een outfit

Hoewel ze soms nog moppert over de eindeloze thema’s, probeert ze het met een knipoog te zien. “Misschien ben ik gewoon een beetje ouderwets,” zegt ze lachend. “Maar ik geloof dat gezelligheid niet afhangt van een outfit of een thema. Dat zit in de mensen, niet in de aankleding.” Volgende maand staat er weer een feestje gepland. Thema: Glow in the dark. De groepsapp stroomt alweer vol met ideeën voor neonkleding en lichtgevende accessoires. Annelot glimlacht, pakt haar telefoon en typt: “Ik neem de wijn mee , maar ik kom gewoon als mezelf.”