Advies gevraagd: “Mijn huisarts zegt dat ik moet afvallen, maar ik wil dat eigenlijk niet”

Ik ben er trots op dat ik bijna drie jaar geleden ben gestopt met roken, na twintig jaar lang een pakje per dag weggepaft te hebben. Toen ik stopte merkte ik dat mijn longen schoon werden, ik geen hoestbuien meer had, mijn huid er beter uitzag en dat ik me gewoon beter en energieker voelde. Helaas heeft het stoppen met roken ook iets vervelends veroorzaakt; ik ben namelijk bijna veertig kilo aangekomen.

Chocolaatje in plaats van sigaret

Toen ik nog rookte had ik een gezond gewicht en hoefde ik er geen moeite voor te doen om dit te behouden. Toen ik stopte met roken veranderde dat. Ik kreeg meer trek, mijn stofwisseling werd langzamer en ik kwam ook nog eens in de overgang. Daarnaast nam ik elke keer een chocolaatje als ik zin kreeg in een sigaret. Dit heeft mij heel erg geholpen met stoppen, maar resulteerde er wel in dat ik na drie maanden al tien kilo was aangekomen.

Gezondheid
Gezondheid

Gelukkig van eten

Destijds ben ik hiervoor naar de huisarts gegaan. Hij zei dat tien kilo aankomen veel is, maar dat het niet gek is dat je wat aankomt als je stopt met roken. Hij zei dat hij het vooral goed vond dat ik de sigaretten kon laten staan en dat het afvallen vanzelf wel zou komen als ik stopte met de chocolaatjes en wat meer ging sporten. Helaas is het mij na drie jaar nog steeds niet gelukt om gezonder te eten, ik ben gewoon zo dol op lekkers. Sommige mensen worden gelukkig van bepaalde hobby’s, ik word gelukkig van eten.

Diabetes type 2

Twee weken geleden was ik weer bij de dokter omdat ik me ineens helemaal niet goed voelde, wazig zag en erg moe was. Hij heeft me onderzocht en hij zei dat ik een verhoogde bloeddruk heb. Ook is uit bloedonderzoek gebleken dat mijn cholesterol te hoog is en dat ik me in een voorstadium van diabetes type twee bevind. Mijn huisarts vertelde dat het allemaal nog goed kan komen, maar dat ik wel gezonder moet gaan eten en meer zal moeten bewegen.

Wat houd ik nog over?

Ik ben heel erg bang om echt diabetes te krijgen. Maar ik kán het afvallen gewoon niet opbrengen. Mijn huisarts heeft mij aangeboden me te verwijzen naar een diëtist, maar ik heb nog geen afspraak gemaakt. Het stoppen met roken was voor mij al zo’n groot afscheid van iets wat ik lekker vond, afscheid nemen van lekker eten kan ik gewoon niet. Ik ben een alleenstaande vrouw, zonder kinderen. Wat houd ik dan nog over?

Mijn dilemma: gezonder eten, geen diabetes maar ongelukkig of lekker blijven genieten, misschien wel diabetes maar wel gelukkig. Ik weet het niet…

Op respectvolle wijze jouw mening achterlaten? Dat kan in de reacties onder dit artikel of op Facebook


8 reacties

Tijmpje -

Mag ik eerlijk zijn? Eerst rook je jezelf de dood in en nu vreet je je zelf de dood in. Waarom doe je dat?
Ik rookte 30/35 stuks per dag, 25 jaar lang en ben gestopt, inmiddels al bijna 20 jaar geleden. Als je het wilt, lukt het. En dat is met afvallen ook: als je het wilt, lukt het.
Ook met een gezonde leefstijl hóef je jezelf niets te ontzeggen. Het is een kwestie van keuzes maken, jezelf gunnen dat je gezond word en blijft.
Daarvoor moet je wel eerst even uit je slachtofferrol komen, natuurlijk. Overleg met je huisarts om in therapie te gaan en je te laten verwijzen. Niet om af te vallen maar om jezelf beter te gaan waarderen en verzorgen. Dan komt de wil om af te vallen daarna echt wel.

Joris -

Hoi Koen, is er ook een samenvatting beschikbaar?

Koen Tesselaar -

Jeetje, wat vreselijk voor je! Vanaf het moment dat je het huisartsadvies opvolgde te stoppen met roken ben je van de ene in de andere vicieuze cirkel terechtgekomen. Ik heb ook jaren lang getobd met mijn gewicht. Ik hechtte meer aan het goede leven dan aan mijn figuur, en heb vooral de eerste jaren dat ik op mijzelf woonde eigenlijk meer dan iets te veel gesnoept. Op een gegeven moment had ik een BMI wat werd becijferd op 34. Ik stopte met roken, verving chocola door Japanse zoutjes en sportte mij een ongeluk. In eerste instantie met een bescheiden resultaat, maar na een drie of vier maanden ging er geen gram meer af, ondanks dat ik mijzelf talrijke restricties oplegde.

Je stofwisseling is een heel complex systeem, je kunt het tellen van je calorieën met gerust hart vergelijken met de weerman die een natte vinger in de lucht steekt! En de één kan drie keer opscheppen en blijft nog mager, terwijl een ander bij wijze van spreken al van drie kaasstengels tien kilo aankomt.

Heb ook jaren bij een diëtiste gelopen, om hetzelfde patroon te zien als 8 jaar eerder in mijn sportschool – fase. Ik had mij GEEN doelen vooraf gesteld (Goddank!), legde haar tot in alle details uit wat ik dagelijks allemaal innam, waarna wij in overleg tot alternatieven kwamen. Ondanks dat ik mij goed aan de afspraken hield bleef de materie weerbarstig. Pas vanaf het moment dat ik ontslagen werd van de (geloof mij, verstikkende) zorgen om mijn bestaan ging het geleidelijk echt de goede kant op. Mijn stofwisseling is ook veranderd, ik kan tegenwoordig met twee gekookte eitjes tussen de middag toe, en in de avond pak ik goed uit. Als ik om 9 uur ’s avonds trek krijg in een reep witte chocolade dan ontzeg ik die mij niet! Wel heb ik alle snoeperij momenten door de dag heen afgezworen.

Wat ik geleerd heb en wat ik je graag mee wil geven: Er is er maar EEN die haar lichaam goed kent en dat ben JIJ! Een ander advies kan ik je niet geven, want wat bij de één goed aanslaat werkt bij een ander drie maanden om daarna stil te vallen. En je bent gegarandeerd bekend met het berichte jojo effect. Als je ergens trek in krijgt, is het dan niet zo dat je eigen lichaam je dat ingeeft?

Roken is ook niet eenduidig te duiden. Voor de één is het een uitlaatklep voor stress, een ander geniet rustig van op zijn tijd een sigaretje! Ik ben in 1981 begonnen roken en heb de gewoonte weer opgepakt. Mijn grootvader was verstokt roker en hij is op 78 jarige leeftijd overleden. Aan ernstige vermagering. Hij moest vetarm eten van de arts.

Wat ik ook geleerd heb… Het stress hormoon cortisol is de aller – aller ergste onzichtbare dikmaker! Niet enkel omdat het je aanzet tot eetbuien, dat is eigenlijk het voorprogramma. Het échte venijn is dat het je lichaam aanzet tot het aanleggen van reserves. Waarschijnlijk heeft dit een historische achtergrond die ver teruggaat in de evolutie, misschien wel 20 eeuwen geleden, waarin voedsel veel schaarser was dan in onze tijden. Ik speel met de gedachte, dat het lichaam “luistert” naar de gedachten die zich zorgen om voedselgebrek maken. En iedere dag 1200 calorieën aftikken is een uiterst naargeestige en stress veroorzakende handeling.

Leer luisteren naar je lichaam, vermijd zorgen en stress zoveel als mogelijk. Ik hoop je hiermee een stuk op weg te hebben geholpen.

Quirien -

Ga wel naar de diëtist, maar bespreek dit vooral! Wellicht dat diegene je als professional zijnde hiermee kan helpen. Er zijn vast meer mensen die tegen dit probleem aanlopen.

Succes!

Hennie -

Afvallen lukt alleen als je dit zelf wil.
Zelf heb ik een voedingsapp gedownlowd daar vul ik al mijn maaltijden in. Ze geven dan ook advies wat anders zou kunnen en wat je goed doet. Zelf zien welke keuzes gezonder zouden kunnen zijn vind ik goed. Het wil niet zeggen dat je niet lekker kunt eten. Het afvallen lukt. (Ik ben over de 60+ ,beweeg weinig en wil ook nog ruim 40 kg kwijt, heb nooit een gezond gewicht gehad) als je Het echt wilt kun je Het.

Joris -

Het klinkt meer alsof ze de ene verslaving heeft ingeruild voor een andere. Rationeel gezien weet iedereen toch dat dagelijks 20 bonbons (of hoeveel sigaretten zitten er in een pakje?) ongezond is?

Eten is geen hobby; eten doe je omdat je het nodig hebt. En af en toe misschien wat teveel, omdat het lekker is – prima.

Deze mevrouw eet ogenschijnlijk structureel meer dan ze nodig heeft. En verkeerde dingen. Keuzes. Tenzij het een mentaal probleem is – maar dan is het zaak dáár actie op te ondernemen (naast het sporten). Er zijn vast meer mensen die een geluksmomentje ervaren bij het eten van wat lekkers. Maar: maat houden kan écht, hoor. Als je lichaam normaal functioneert, is afvallen ook helemaal niet zo moeilijk; kwestie van meer verbranden dan je inneemt…

Jacqueline -

Een heel herkenbaar verhaal. Toch is het mogelijk. Een paar maanden geleden heb ik uitgerekend hoeveel calorieën ik per dag mag eten met mijn gewicht om een halve kilo in de week af te vallen. Daarnaast ben ik meer gaan bewegen. Dit alles samen met mijn man. Een motivator is namelijk erg belangrijk. In de app van onze favoriete winkel staan heerlijke recepten en daarmee vullen we ons dagtotaal in. Daarnaast is er, naast het uitproberen van nieuwe dingen en recepten, ruimte voor een bonbon bij de koffie, wat chips in de avond of iets anders lekkers. Wel in kleinere hoeveelheden dan we hiervoor deden. We nemen nog twee keer in de week iets van alcohol en ook twee keer in de week frisdrank. Verder is het vooral water. Doordat we naast wandelen ook zijn gaan hardlopen/fitness (3x pw) zitten we op een gemiddelde van 1-1,5 kilo per week wat we afvallen. Daarnaast voelen we ons super, want in principe mogen we alles eten, alleen niet meer in de hoeveelheden van hiervoor. Het is belangrijk, als je echt af wilt vallen, dat je op zoek gaat naar iets wat bij je past en wat geen dieet is, maar een andere manier van leven. Iets waar je de rest van je leven mee vooruit kan, wat vol te houden is en wat mogelijkheden geeft. Heel veel succes met het zoeken naar jouw pad.

Heidie -

Er moet toch wel iets anders dan eten te vinden zijn waar je gelukkig van wordt. En ik denk dat je ook best lekker en gezonder en minder kunt eten. Ik zou toch die hulp van een diëtist aannemen. Je hebt ook kunnen stoppen met roken, dan gaat dit vast ook lukken. Je moet denk ik wel een positieve insteek hebben.|
En diabetes kan heel ernstig zijn, ledematen afzetten bijvoorbeeld. Ik zou de waarschuwing serieus nemen.

Reageer ook