Sinds de gezondheidsproblemen van haar man vorig jaar, is er veel veranderd in het leven van Willeke en Bert. Waar Bert vroeger bekendstond als een echte bourgondiër – iemand die hield van lekker eten, een goed glas wijn en lange avonden tafelen – is hij nu bijna onherkenbaar veranderd. En hoewel Willeke daar in eerste instantie alleen maar trots op was, begint het nu te wringen. “Het lijkt wel een obsessie,” zegt ze. “En eerlijk? Ik ben het zat.”
Goed bezig
“Vorig jaar was echt een wake-up call,” vertelt Willeke. “Bert had allerlei klachten en moest aan de medicatie. Dat was best schrikken.” Samen besloten ze dat het roer om moest. “Hij ging gezonder eten, meer bewegen en minderen met alcohol. En het werkte. Het ging al snel beter met hem.” Inmiddels heeft Bert zelfs een groot deel van zijn medicatie kunnen afbouwen. “Daar ben ik echt trots op,” zegt Willeke. “Hij heeft het zó goed opgepakt.”
Nieuwe levensstijl
Bert vond het in het begin moeilijk, maar al snel werd zijn nieuwe levensstijl een vast onderdeel van zijn dag. “Hij staat elke ochtend vroeg op om een uur te wandelen,” vertelt Willeke. “Ook in het weekend. Zelfs op vakantie.” Zijn ontbijt bestaat standaard uit havermout met vers fruit en in plaats van sapjes drinkt hij nu vooral water. “Zijn alcoholinname is meer dan gehalveerd,” zegt ze. “Echt, het is een wereld van verschil met hoe hij eerst leefde.” In het begin vond Willeke dat alleen maar fijn. “Ik hoefde me geen zorgen meer te maken. Hij zat beter in zijn vel, had meer energie. Het was echt positief.” Maar gaandeweg merkte ze dat er iets veranderde.
Van gezond naar obsessief
“Het begon met een armband,” vertelt Willeke. “Zo’n ding dat alles meet: stappen, hartslag, verbrandde calorieën.” Op zich vond ze dat nog wel begrijpelijk. “Het motiveert natuurlijk. Je ziet wat je doet.” Maar daar bleef het niet bij. “Hij ging steeds meer bijhouden,” zegt ze. “Elke dag op de weegschaal, maar niet alleen zijn gewicht. Ook vetpercentage, spiermassa, noem maar op.” Daarnaast houdt Bert alles wat hij eet bij in een app. “Letterlijk alles,” benadrukt Willeke. “Elke boterham, elk tussendoortje.” Ook ’s nachts gaat het door. “Hij checkt elke ochtend hoe hij heeft geslapen. Hoe lang, hoe diep, hoeveel keer wakker. Het eerste waar hij naar kijkt, is zijn telefoon.” Willeke schudt haar hoofd. “Het lijkt wel alsof alles gemeten moet worden.”
Irritatie groeit
Waar ze eerst nog begrip had, begint het haar nu te irriteren. “Hij is gewoon goed bezig. Dat zie je toch? Daar hoef je toch niet elke minuut van de dag bewijs van te verzamelen?” zegt ze. Vooral het dagelijkse wegen vindt ze overdreven. “Af en toe op de weegschaal staan, prima. Maar elke dag? Dat slaat toch nergens op?” Ook het invoeren van eten vindt ze vermoeiend om te zien. “We zitten samen aan tafel en hij is alleen maar bezig met zijn telefoon. Dan denk ik: geniet gewoon van je eten.” Daarnaast praat Bert er continu over. “Hoeveel stappen hij heeft gezet, hoeveel calorieën hij nog ‘over’ heeft, hoe goed hij heeft geslapen… het houdt niet op.” Willeke merkt dat het haar begint tegen te staan. “Het is alsof alles draait om die cijfers.”
Onbedoelde druk
Wat het voor Willeke extra lastig maakt, is dat ze het gevoel heeft dat Bert haar wil meenemen in zijn nieuwe levensstijl. “Hij bedoelt het denk ik goed,” zegt ze. “Maar het voelt soms alsof hij mij ook wil ‘verbeteren’.” Zo maakt hij regelmatig opmerkingen. “Dat ik misschien ook wat meer zou moeten bewegen. Of minder suiker zou moeten eten.” Willeke fronst. “Ik voel me prima. Ik ben altijd al gezond geweest. Ik heb dat hele gedoe niet nodig.” Toch merkt ze dat het haar raakt. “Alsof hoe ik het doe niet goed genoeg is.” Dat zorgt voor spanning. “Ik wil niet dat onze relatie draait om calorieën en stappen.”
Gesprek loopt stroef
Willeke heeft geprobeerd het met Bert te bespreken. “Ik heb gezegd dat ik het knap vind wat hij doet, maar dat het voor mij soms te ver gaat,” vertelt ze. “Dat het voelt alsof hij doorslaat.” Maar dat gesprek liep niet zoals ze hoopte. “Hij werd een beetje defensief,” zegt ze. “Hij zei dat dit hem helpt en dat hij zich beter voelt dan ooit.” Volgens Bert is het juist goed dat hij zo bewust bezig is. “Hij ziet het als controle houden over zijn gezondheid.” Dat begrijpt Willeke ergens ook wel. “Na wat er vorig jaar is gebeurd, snap ik dat hij het serieus neemt,” zegt ze. “Maar dit voelt niet meer als gewoon gezond leven. Dit voelt… extreem.”
Reacties uit haar omgeving
In haar omgeving krijgt Willeke verschillende reacties. “Sommige mensen zeggen: wees blij dat hij zo gezond leeft,” vertelt ze. “Anderen zeggen juist dat het klinkt alsof hij een beetje doorschiet.” Dat maakt het niet makkelijker. “Ik wil hem steunen, echt,” zegt ze. “Maar ik wil ook mijn eigen manier van leven behouden.”
Wat nu?
Voorlopig probeert Willeke haar balans te vinden. “Ik geef mijn grenzen aan waar het nodig is,” zegt ze. “Bijvoorbeeld dat ik tijdens het eten geen telefoons wil.” Tegelijkertijd probeert ze begrip te houden. “Hij heeft dit nodig, blijkbaar.” Toch blijft het knagen. “Ik hoop dat hij op een gegeven moment weer wat losser wordt,” zegt ze. “Dat het niet meer zo allesoverheersend is.” “Gezond leven is goed,” besluit Willeke. “Maar het moet wel gezond blijven.”
Afbeelding: Freepik
