“Voor mij is Oud en Nieuw altijd iets geweest om naar uit te kijken,” vertelt Lola (35). “Maar dit jaar voelt het ineens ingewikkeld.” Waar anderen vooral bezig zijn met champagne en aftellen, zit Lola met een knoop in haar maag. Niet vanwege het feest zelf, maar vanwege een vraag die haar vrienden onlangs stelden. Ze willen graag blijven logeren na het Oud en Nieuw-feest. En dat wil Lola eigenlijk niet.
Altijd goede sfeer
Samen met haar vriend Kian organiseert ze al jaren een Oud en Nieuw-feest dat steeds groter is geworden. “Het begon ooit met een paar buren en vrienden,” zegt ze. “Maar inmiddels is het echt een ding.” De hele buurt loopt binnen, er komen vrienden en kennissen langs, en de sfeer is altijd goed. “Het is druk, gezellig en chaotisch, maar op een leuke manier.”
Koken en DJ’en
De taakverdeling is ieder jaar hetzelfde. Lola staat vrijwel de hele dag in de keuken. “Oliebollen bakken, hapjes maken, alles voorbereiden,” vertelt ze. “Ik vind het leuk om te doen, maar het is ook gewoon hard werken.” Kian neemt ondertussen de entertainmentkant op zich. Hij regelt de muziek, draait de hele avond als DJ en verzorgt rond middernacht een vuurwerkshow waar de hele straat voor naar buiten komt. “Het voelt een beetje alsof we samen een mini-evenement organiseren.”
Midden in de nacht terug
Dat trekt ook mensen van verder weg. Zo hebben Dana en Fic, vrienden uit Amsterdam, laten weten dat ze graag komen. “Dat vond ik oprecht leuk,” zegt Lola. “We zien elkaar niet supervaak, dus het is gezellig als ze erbij zijn.” Maar het gesprek kreeg een onverwachte wending toen Dana vroeg of er misschien ook een slaapplek beschikbaar was. “Dan hoeven we niet midden in de nacht terug,” had ze gezegd. Lola was verrast. “Ik stond er echt even van te kijken,” vertelt ze. “Het was geen voorzichtige vraag, meer een soort aanname.” Ze voelde zich er meteen ongemakkelijk bij. “Je nodigt jezelf toch niet uit om te blijven logeren? Zeker niet met Oud en Nieuw.” Toch reageerde ze op dat moment ontwijkend. “Ik wist gewoon niet wat ik moest zeggen.”
Gewoon wij twee
Wat het lastig maakt, is dat Lola Dana en Fic graag op het feest wil hebben. “Het gaat me echt niet om hen,” benadrukt ze. “Maar logeren voelt als iets anders dan gezellig een avond meevieren.” Voor Lola en Kian is 1 januari namelijk heilig. “We kijken er elk jaar naar uit om samen uit te slapen, rustig koffie te drinken op de bank en langzaam op te starten. Geen plannen, geen mensen, gewoon wij twee.” Het idee dat er dan logees in huis zijn, bezorgt haar stress. “Dan voel ik me toch verantwoordelijk,” zegt ze. “Moet ik ontbijt regelen? Ben ik ‘ongezellig’ als ik in mijn pyjama wil blijven hangen?” En dat terwijl ze na Oud en Nieuw meestal uitgeput is. “Ik heb er dan al een lange dag op zitten. Dan wil ik niet weer ‘aan’ staan.”
Ongastvrij
Kian begrijpt haar volledig. “Hij zei meteen: als jij dat niet wilt, doen we het niet,” vertelt Lola. “Dat voelde fijn.” Toch blijft het knagen. “Ik wil niet onaardig of ongastvrij overkomen.” In haar hoofd speelt ze allerlei scenario’s af. Wat als Dana zich afgewezen voelt? Wat als ze denkt dat ze niet welkom is? “Dat is helemaal niet mijn bedoeling.” Lola merkt dat ze het moeilijk vindt om haar grens aan te geven. “Omdat wij dat feest geven, lijkt het alsof mensen denken dat alles kan,” zegt ze. “Alsof ons huis die avond van iedereen is.” Misschien hebben ze dat beeld zelf ook wel een beetje gecreëerd. “Maar dat betekent niet dat ik mijn eigen wensen moet negeren.”
Geen oplossing
Ze heeft overwogen om een smoes te verzinnen. Dat ze geen ruimte hebben, of dat er al iemand anders blijft slapen. “Maar dat voelt niet goed,” zegt ze. “Ik wil eigenlijk gewoon eerlijk zijn.” Tegelijkertijd vindt ze eerlijk zijn spannend. “Zeggen dat je geen logees wilt op nieuwjaarsdag klinkt meteen zo hard.” Toch weet Lola ook dat toegeven geen oplossing is. “Dan begin ik het nieuwe jaar al met tegenzin,” zegt ze. “En daar heeft niemand iets aan.” Ze merkt dat ze zichzelf steeds vaker afvraagt waarom ze zich zo schuldig voelt. “Is het echt zo raar om te zeggen: dit is mijn grens?”
Waarschijnlijk gaat ze het gesprek alsnog aan. “Gewoon rustig uitleggen dat we het superleuk vinden dat ze komen, maar dat we op nieuwjaarsdag graag alleen willen zijn,” zegt ze. “Dat het niets persoonlijks is.” Misschien dat een hotel een optie is, of dat ze gewoon naar huis gaan. “Het blijft spannend om het uit te spreken.”
Afbeelding: Freepik
