Damespraatjes Damespraatjes

Joanne: Mijn vader wil niet mantelzorgen voor mijn moeder

Als Joanne in de drukste periode van haar leven zit, wordt haar 75-jarige moeder ziek. Hoewel er professionele hulp wordt geboden, is er ook veel mantelzorg nodig. De vader van Joanne is thuis en kerngezond, maar weigert zijn vrouw te helpen. “Hallo, ik heb toch ook een leven?” vindt hij.

Het maakt Joanne verdrietig maar ook boos. “Mijn moeder is een heel lieve vrouw die haar leven lang heeft klaargestaan voor iedereen die haar hulp nodig had. Drie jaar geleden is geconstateerd dat zij de ziekte van Parkinson heeft en sindsdien holt haar conditie en gezondheid achteruit.” Dagelijks komt een verpleegkundige die haar wast en haar helpt bij haar medicijnen.

Lekker zeilen

“Door de Parkinson kan mijn moeder nauwelijks meer lopen. Tot voor kort maakten mijn ouders dagelijks een wandelingetje en ze waren als het maar enigszins kon te vinden op hun zeilboot. Maar ook dat lukt niet meer omdat mijn moeder de stap in de boot niet meer kan maken. Zeilen is de lust en leven van mijn vader en hij is niet van plan dat op te geven. Hij gaat nu dus alleen of met de buurvrouw naar zijn boot.”

Plan van aanpak

Toen bekend werd dat de moeder van Joanne ziek was en dat ze niet meer beter zou worden, riep Joanne de familie bij elkaar. “Mijn broer Willem woont samen met zijn vrouw en twee kinderen in Limburg en ik woon op een half uur afstand van mijn ouders. We bedachten een plan van aanpak. Ondanks dat mijn broer hartstikke druk is, is hij bereid een dagdeel mijn moeder te helpen. Ik werk vier dagen, dus ik kan haar ook een dag helpen en toen dachten we: dan kan mijn vader de rest opvangen.”

Hij doet niks

Maar daar dacht vader heel anders over. “Hij vertikt het gewoon om voor mijn moeder te zorgen. Hij kookt niet, laat de was dagen liggen en houdt haar helemaal niet in de gaten. Ik loop mijn benen uit mijn lijf, ik heb ook een gezin met drie kinderen en een man, en mijn vader pakt zijn hengel en fietst naar de boot. Toen ik hem daarop aansprak werd hij boos en zei: ‘Hallo, ik heb toch ook nog een leven? Dat je moeder ziek is, betekent toch niet dat ik de hele dag thuis moet zitten om haar handje vast te houden. Of wel soms?’ Ik was met stomheid geslagen.”

Ik regel van alles

Want nee, niemand verwacht dat hij de hele dag thuis is, maar Joanne en Willem verwachten wel dat hij voor hun moeder zorgt. Dat hij lief is voor haar en haar helpt. “En als ik of mijn broer er zijn, is het prima als hij lekker een paar uurtjes de hort op gaat, maar wij zijn er maar twee dagen per week. De rest van de dagen zou het fijn zijn als hij voor onze moeder zorgt. Dit gaat me zo aan mijn hart, maar ik weet ook niet hoe ik nog meer kan helpen. Ik regel al veel achter de schermen, bel met instanties en artsen, ik kan het er niet zo goed bij hebben. Mijn kinderen hebben me ook nodig.”

Met de buuf zeilen

Haar moeder klaagt niet, maar is dankbaar voor alle hulp die ze krijgt. En dat vindt Joanne misschien nog wel het moeilijkste. “Altijd heeft zij zieke tantes en buurvrouwen geholpen, ze kookte voor ze, deed boodschappen. Echt niets was haar teveel en nu ze zelf hulp nodig heeft, weigert haar eigen man haar te helpen. Ik weet zeker dat het haar raakt als mijn vader met de buurvrouw naar de zeilboot gaat, hoe kan hij dat nou doen? Toen ik hem zei dat hij dat echt niet kon maken, haalde hij zijn schouders op. Wat maakte het nou uit? Nou veel. Hij trapt mijn moeder op haar hart.”

Ik ben kapot

Joanne is verdrietig, boos maar inmiddels ook heel moe. De zorg voor haar moeder drukt zwaar op haar schouders en ze heeft het gevoel dat ze juist het gat dat haar vader laat vallen, moet opvullen. “Ik merk dat mijn batterij leeg raakt. Ik ben geïrriteerd, kan niet zoveel van mijn kinderen hebben, ik ben moe en huil snel. Mijn man en ik doen nauwelijks meer iets leuks samen, hebben geen seks, omdat ik steeds maar zo afgepeigerd ben. Dat lijkt me niet de bedoeling, maar als ik het niet doe, wie dan wel?”

Wat kan Joanne het beste doen? Snap je haar vader en vind je dat Joanne meer hulp moet zoeken, of vind je dat haar vader een grote egoïst is die niet moet zeuren en gewoon voor zijn vrouw moet zorgen? Want: getrouwd betekent er voor elkaar zijn in goede en slechte tijden. Praat mee in de comments onder dit artikel.


22 reacties

Branka -

Beste is jou moeder bij jou in huis nemen ,en dan tijdje bij jou broer ,met wat hulp van thuiszorg .Zo doen wij dat in Kroatië ,
Groetjes

Anna -

Pfff, wat een egoist. Misschien eens samen erover praten waarbij je de eis stelt dat hij voor zijn vrouw zorgt en indien hij dat niet doet, hij er totaal niet op hoeft te rekenen, mocht hij zelf ziek worden of simpelweg te oud, jij en je broer echt niets voor hem gaan doen: jullie heb toch ook recht op je leven? Vraag de buurvrouw maar of die voor ‘m zorgt.

Joris -

Vervelend dat moeder ziek is geworden, maar dat betekent toch inderdaad niet dat vader óók z’n hele leven maar on hold moet zetten? Regel professionals voor dat wat niet in de familie opgevangen kan of wil worden.

marc -

Vader kan bij de buurvrouw gaan wonen, of naar Leger des Heils, dan krijgt moeder pas meer hulp!
Mijn broer en ik zorgen in ons huis voor moeder, wij krijgen TOTAAL GEEN hulp, of wij moeten ons af laten keuren. Baan verloren doordat moeder teveel aandacht vraagt, ik weet nooit in wat voor toestand ik thuiskom! Zorg goed voor jezelf die ‘schade’ kun je nooit meer ongedaan maken!

Boemaars -

Wat jammer dat je vader er nu niet is.
om te helpen.
Mijn man heeft al 16 jaar Parkinson
En ik help hem al 16 jaar nu hij niet meer kan lopen is het nog erger maar samen met de kinderen proberen we er wat van te maken.
Vandaag nog geluncht met dochter en onze schoonzoon heerlijk even eruit .Ook deze week voor het eerste week komt thebe om te douchen .anders is het te zwaar voor mij.Maar het is in voor en tegenspoed ook nu .
Ik wens jullie veel sterkte en hoop dat je vader ook gaat helpen.

Feline -

Ben 2 x keer geopereerd en krijg elk jaar een behandeling onder narcose waar ik een week ziek van ben. Mijn man zorgt dan ook niet en reageert ook van ” ik hoef toch niet de hele tijd je hand vast te houden “. Tot hij dus zelf een hernia had…..
Denk dat de meeste mannen narcistische trekjes hebben. Weet ook zeker dat hij ook niet voor mij zou zorgen en me in een verzorgingshuis zou stoppen. Het is niet anders.

Wilma -

Die man vraagt zich niet af wat als ik in de situatie van mijn vrouw zou zitten dan verwacht hij ws dat het logisch is dat zijn vrouw zorgt
Deze man is het niet waard om man of vader genoemd te worden
Als je van elkaar houd en je heb trouw belooft denk je hier niet over na die je het gewoon
Ws is deze man altijd al ik gericht geweest en heeft zijn vrouw dat goed verborgen weten te houden ,en word zijn nare karakter nu voor iedereen zichtbaar
Je kan niet ineens zo anders worden
Verschrikkelijk dat zulke mensen bestaan
Maar geloof me zijn tijd komt nog
Heel veel sterkte

Gertruud -

Het meeste is al gezegd,maar mantelzorg ondersteuning aanvragen dmv een mantelzorger makelaar wordt vergoed vanuit de zorgverzekering.
Het is niet de bedoeling dat je straks zelf thuis zit met een burnout

Stien -

Schandalig wat een egoïst kon van mij meteen vertrekken zo behandel je je vrouw niet

Ada -

Zou o m te beginnen de buurvrouw , buurvrouw af laten zijn die is van het zelfde sop overgoten. Je vader ook al is het je vader is stevig recht zetten en de rest van de tijd als er niemand is die je moeder opvangt professionele hulp inzetten gewoon de kaarten op tafel gooien. Dit kan niet.

Mrie -

Volgens mij heet het gewoon zorgen, ipv mantelzorgen. Je weet wel, datgene wat je belooft als je trouwt. Ik heb meer van dit soort mannen ontmoet. Vaak weten ze gewoon niet hoe “zorgen” moet. Nooit geleerd, nooit gedaan. En misschien is de liefde ook al lang over en dat helpt in elk geval niet.

Ria -

In een woord schandalig,wat een vent .in voor en tegenspoed,in ziekte en gezondheid .ik wens jullie alle sterkte

Yvonne -

Wat een verdrietig verhaal zeg.
De vrouw waar hij onvoorwaardelijk van houd is ZIEK.
En dan gaat hij met de buurvrouw de hort op.
Zijn vrouw heeft altijd alles voor hem gedaan, en die laat hij nu vallen of dat ze niks van hem is.
Dat is het verdrietigst van dit verhaal, wat zal ze een verdriet hebben zeg.
En als dochter zijnde lijkt me dat heel moeilijk.
Ik zou eerst met hem lraten samen met broerlief. Veranderd er niets zou ik alleen voor mijn moeder zorgen.En zijn zooi laten liggen.
Heel veel sterkte,ik hoop dat hij het licht gaat zien.
En voor de buurvrouw die zou ik op een nette maniwr de Pleuris schelden💙
Blijf sterk voor je moedertje.❤🙏🍀

H weustenraad -

Volgens mij zijn ze getrouwd in voor en tegenspoed. Dus mag je verwachten dat je vader mantelzorg.
Als een gesprek niet helpt, dan zou ik alleen nog maar voor je moeder mantelzorgen. Dus niet voor hem wassen en koken. Kan hij best zelf.
Ik zou ook de buurvrouw erop aanspreken, dat wat zij doet niet zomaar kan.

Heidie -

Kookt niet, laat de was liggen. Dat zijn toch werkzaamheden in huis die hij ook zou moeten doen als hij alleen woonde. Dat zijn niet eens mantelzorgtaken. Niet meer dan normaal dat hij deze huishoudelijke taken, als het fysiek aankan, wat blijkt uit het verhaal, gewoon dagelijks doet.

Dat hij misschien wat dagdelen per week wil gaan zeilen of iets leuks kan ik nog wel begrijpen, als je geld hebt voor een zeilboot (of om die vaak te huren), denk ik dat hij ook wel geld heeft om iemand te betalen, die dan wat uren leuke dingen met zijn vrouw kan gaan doen…. de kinderen hoeven dit dan toch niet allemaal te doen. En misschien zijn er huiskamerprojecten in de buurt waar hij haar naar toe kan brengen zodat hij wat uurtjes iets voor zichzelf kan doen.

M. Vaandering Winters -

Inderdaad, het maatschappelijk werk moet dagdelen met je vader afspreken. Keiharde afspraken, want dit houden jullie niet vol. Je vader goed confronteren met het feit, dat jullie leven ook doorgaat, als hij iets krijgt. Want het is erg egoïstisch natuurlijk naar het hele gezin toe. Maar goed aangeven, waar jullie grenzen liggen als hij iets krijgt. Want dat is vaak de volgende fase.

Janneke -

Joanne,

Wat een verdrietige situatie voor jullie als gezin. Sterkte!

Ik ben benieuwd hoe het voor jouw vader is om ‘afscheid’ te hebben moeten nemen van het gelijkwaardig partnerschap. Hoe is het voor hem om te moeten samen wonen met een vrouw die van hem afhankelijk is? De rollen die opeens volledig anders zijn. Jouw vader heeft al die jaren ook niet anders hoeven doen omdat jouw ouders hun eigen balans hadden samen.
Ik vraag me af welk advies jouw moeder zou geven? (In de tijd dat ze nog gezond was? Zou zij dit van jouw vader vragen?

Vaak vergeten we deze rouw en vragen we te snel aanpassing en opoffering.
Als ‘opoffering’ aanstaat gaan we uiteindelijk ook over onze eigen grenzen heen en komt de boemerang weer terug.

Wat heeft jouw vader nodig?
Het lijkt er op dat deze man nu niet de zorgtaken op zich kan/wil nemen. En daarin overvraagd wordt (hoe simpel het ook voor ons lijkt).

Ik adviseer een ‘open’ gesprek met elkaar als familie. Bespreek de zorg die er nodig is voor je moeder (zijn jullie het daar over eens?). Bespreek vervolgens wie wat kan bijdragen en accepteer en respecteer hierin de grenzen van elkaar.
Als er dan ‘open delen zorg’ over blijven: kijk breder in netwerk en/of betrek zorg vanuit instanties. (Dagopvang/deeltijd opvang/buurvrouw/etc.)

Ps. Heb je ook overwogen om in dit stukje als gezin ondersteuning aan te vragen?
Vaak kan een aantal gesprekken al heel helpend zijn om grip te krijgen op eigen (on)mogelijkheden.

Mira -

Ik weet niet of de thuiszorg al gedacht heeft aan zoiets als “Saar aan huis”. Ik weet niet deze organisatie in jullie buurt bekend is?
Zij kunnen naast de thuiszorg hulp bieden. Google maar eens.

Evelyn -

Mijn man heeft een ernstige beroerte gehad. Hij kan niet alleen zijn, we zijn 50 jaar geleden getrouwd for better and worse!!! Wat een egoíst!!!!!! Sneu voor je moeder!!!

Marianne -

Ja vind je vader egoïst. Wel de leuke dingen doen ,maar nu het minder gaat haakt hij af Je steunt elkaar in goede en slechte tijden Als ik jullie was
Is dan de dagbesteding niets voor haar Word ze gehaald en s avonds weer thuis gezet .Kan je vader de hort op En wat die buurvrouw betreft Hij is getrouwd, dat doe je niet .Gr

H Rik -

Mantelzorger zijn is ook erg pittig. Maak afspraken met je vader over welke taken hij wel kan doen en welke je uit laat besteden. Hij heeft ook nog een paar goede jaren waar hij van mag genieten, maar dat betekent niet dat hij niets kan doen. Hij zorgt bijvoorbeeld voor de was en dat je moeder eten heeft. Schakel de wijkverpleging in en regel dagbesteding voor je moeder. Daar krijgt ze veel aandacht en gezelligheid, en zit ze niet de hele dag alleen. Succes!

O schrijn -

Verdrietig om dit te horen..ik ben alleestaand 66 jaar en wil haar kosteloos steunen..ik woon in oosterhout…sterkte

Reageer ook