Damespraatjes Damespraatjes

Advies gevraagd: “Mijn moeder ligt op sterven, maar we hebben al jaren geen contact”

Het gebeurt zelden dat ouder en kind al het contact verbreken. En als dit gebeurt; dan is dit over het algemeen niet zonder reden. Zo ook bij Kathy, die al twintig jaar geen enkel contact meer heeft met haar moeder. Destijds nam ze zich voor haar nooit meer te willen zien, maar door het nieuws dat haar moeder niet lang meer te leven heeft kijkt ze daar nu anders naar. Wat kan ze doen?

Te laat voor abortus

“Mijn moeder had nooit kinderen moeten krijgen. Toen ik geboren werd was ze zwaar drugs- en alcoholverslaafd, had mentale problemen en leefde op straat. Ik ben verwekt tijdens een verkrachting en mijn moeder was te laat voor een abortus. De gemeente zorgde voor woonruimte, een uitkering en begeleiding bij het afkicken. Haar leven werd iets beter tijdens en na de zwangerschap, maar af en aan worstelde ze met depressies en alcoholmisbruik.”

Jeugdzorg

“Hoewel Jeugdzorg er vroeger bovenop zat bij ons thuis, gebeurde er veel dingen die niet door de beugel konden. Ze liet mij geregeld dagenlang alleen en toen ik pas zeven jaar was draaide ik het hele huishouden. Destijds zag ik niet goed in dat dit niet normaal was en wilde ik gewoon bij mijn moeder blijven wonen. Ik wist niet beter en loog tegenover Jeugdzorg dat alles koek en ei was.”

Sloten vervangen

“In de jaren die volgen zag ik steeds verder in dat het helemaal niet in orde was bij ons. Bij vriendinnen zag ik dat het er bij hen thuis heel anders aan toe ging. Er werd aan tafel gegeten, ze kregen hulp met hun huiswerk en als ze moesten huilen werden ze getroost. Dit alles kende ik niet… Toen ik 16 was besloot ik bij een vriendin te gaan wonen. Mijn moeder zei dat ze mij nooit meer hoefde te zien en heeft alle sloten vervangen.”

Liefdevolle plek

“De ouders van mijn beste vriendin hebben mij als pleegkind in het gezin opgenomen en tot op de dag van vandaag voelen zij als mijn echte ouders. Hun huis is een liefdevolle plek, waar mijn eigen kinderen inmiddels ook regelmatig over de vloer komen. Ze noemen ze zelfs ‘opa’ en ‘oma’ en weten nog niet dat dit niet mijn echte ouders zijn. Hier zijn ze nog te jong voor.”

Kanker

“In de supermarkt hoorde ik laatst van een oude buurvrouw dat het erg slecht gaat met mijn echte moeder. Ze had kanker en had niet lang meer. De buurvrouw vroeg mij of ik niet bij haar langs wilde gaan en ze vertelde dat het mijn moeder vast goed zou doen. Jeetje… Wat schrok ik hiervan. Ergens was mijn moeder al dood voor me, maar haar alleen laten op haar sterfbed? Dat voelt ook niet goed.”

Wat moet ik doen?

“Ik twijfel enorm wat ik moet doen. Ga ik een laatste keer op bezoek en neem ik afscheid of accepteer ik haar wens dat ze mij nooit meer wilde zien?”

Deze lezeres op respectvolle wijze van advies voorzien? Dat kan in de reacties onder dit artikel. 


25 reacties

Joris -

Wat zij wil, is niet zo relevant. Wat jij wil des te meer. Als je haar wilt zien, ga je langs. Heb je hier geen behoefte aan, dan laat je haar gewoon links liggen.

Kim -

Wat heftig en erg voor jou! Heel veel sterkte Bij deze beslissing..

Kelly -

Ik heb bena 20 jaar geen contact meer met mijn moeder …. en zal nooit meer gebeuren ook …. familie hoeft me zelfs ni te verwittigen als het misloopt

Henriette -

Had tzelfde,na 20jaar.laatste week ze was terminaal heb ik haar verzorgd.geknuffeld dat wat zij nooit deed.ik was ik.nam afscheid van de vrouw die me op de wereld heeft gezet met mijn liefde zoals ik t zou willen .en ik was er goed mee.opgelucht en er viel veel van me af…verwerking.afscheid….

Sylvia -

Ik kan alleen maar zeggen volg je eigen gevoel dit is een heel moeilijk besluit om te nemen misschien kun je info vragen of ze je wil zien ja of nee sterkte met het besluit

Maria -

Ik heb het zelfde meegemaakt en ik ben gegaan al doe je het alleen voor je zelf. Zo dat je er geen spijt van krijgt dat je niet bent gegaan.
Sterkte met je beslissing.

Joke -

Een heel moeilijk dilemma! Maar … persoonlijk denk ik dat je wel naar haar toe moet gaan, ook al heb je geen moeder- dochter band met haar.
Jij hebt geen liefde gehad , bent verwaarloosd door haar, maar zij misschien ook niet. Een moeder hoort voor haar kind te zorgen, zij deed dit niet en kon het misschien ook niet.
Als je kunt, vergeef haar dit dan, misschien zal zij jou dan om vergeving vragen. Het zal zowel jou als haar helpen denk ik.

Ramona -

Hi,

Ik heb dit ook meegemaakt. Ik had 18 jaar geen contact meer met mijn moeder, maar ben toen toch gegaan en heb 3 dagen bij haar bed gezeten voordat ze overleed.

Ik kijk hier met een heel goed gevoel op terug.

“Je kan beter spijt hebben van iets wat je wel hebt gedaan, dan van iets wat je niet hebt gedaan”…..

Sterkte ermee!

Gemma -

Je moeder heeft jou het leven geschonken. En al is er verschrikkelijk veel mis gegaan, dit is een vaststaand feit waar je haar dankbaar voor zou kunnen zijn. Laat ze je voor haar dood nog een keer zien, wat niet wil zeggen dat daarmee alles koek en ei is. Je hoeft haar absoluut niet te vergeven. Maar sluit het af, dat is medemenselijk.

Céline -

Kijk naar hoe het voor jou voelt. Je bent niet verplicht om te gaan omdat ze nu op haar doodsbed ligt. Voelt het af voor jou? Ga dan niet. Heb je nog nood aan een laatste contact? Ga dan. Heb je nood aan afsluiten zonder contact? Kan je naar de begrafenis gaan of naar het graf achteraf. Ik ben misbruikt door m’n vader, hij heeft de waarheid nooit onder ogen willen zien. Ik had al alles gedaan wat voor mij nodig was. Hij is gestorven zonder dat ik hem nog gezien heb, ik ben ook niet naar de begrafenis gegaan. Ben wel naar het kerkhof gegaan om toch afscheid te kunnen nemen. Geen spijt van iets, ik heb telkens gedaan wat ik nodig had. Afscheid had ik al genomen toen hij het niet onder ogen wou zien.

Brasjen -

He meid ik zou zeggen ga gewoon naar je ma dat is het laatste wat je kunt doen misschien valt het mee zo niet je hebt je best gedaan dan kan je jezelf nooit kwalijk nemen en voel je nooit het gevoel was ik nu maar gegaan .groetjes Bea

Margo -

Ga er naar toe. Laat het afhangen van haar reactie. Dan krijg je er geen spijt van. Doe wat je gevoel ingeeft

Patricia -

Doen wat je gevoel zegt

Belinda -

Ik zelf zou gaan.Je kan het namelijk straks nooit meer terugdraaien.Mocht ze je niet willen zien.Dan ben je toch geweest.Het is aan jou.Alle pijn en verdriet die ze je gaf.Wie weet zit het haar ook mega dwars.Het zal er niks aan veranderen.Maar dan heb je meer rust ,en kan je zeggen,ik was er toch,in haar laatste levensfase.Heeel veel sterkte,wat je ook besluit xx

Barbera -

Zoek je moeder op, zodat je hier later geen spijt van krijgt. Of je moeder het wel of niet op prijs stelt maakt niet uit. Gewoon doen. En zeg dat je van haar houdt, hoe moeilijk dat ook voor je zal zijn. Succes!

Jo -

Doe wat goed voelt. Ik ben geweigerd om afscheid te nemen, wilde m’n moeder niet, en m’n zus ging hierin mee….Heb toch afscheid genomen in het crematorium, omdat het een gemeentelijke crematie betrof. Dus m’n zus kon hier niks van zeggen. Achteraf gezien heb ik heel veel spijt van alles wat we voor m’n moeder hebben gedaan…:-((

JH -

Als advies kan ik alleen maar meegeven om de moeder te bezoeken.

Als de moeder uiteindelijk toch niet wil dat je er bent, kan je altijd nog weer met respect weg gaan.

Maar zo heb je voor jezelf tenminste niet dat schuldgevoel van “had ik maar” of “was ik maar”
Jij kunt jezelf dan aan het einde van alles gewoon fatsoenlijk aankijken in de spiegel, zonder schuldgevoelens!

Tina -

Ik had altijd een slecht contact gehad met mijn moeder en haar de laatste paar jaar ook niet meer gezien. Ik ben op aandringen van mijn schoonmoeder ( volgens haar kon ik beter spijt hebben dat ik wel ben geweest als dat ik niet ben geweest) toch op haar ziektebed geweest. Ook ben ik naar haar uitvaart geweest, maar heb van beide acties heel veel spijt, omdat ze me zelfs na haar dood een smerige streek leverde.

Kitty -

Ik had ik al jaren geen contact meer met mijn moeder, toen ik hoorde dat ze terminal was en ze me toch wilde zien, ben ik gegaan, zonder verwachting..
Ze zei sorry voor de jaren lange mishandelingen maar ik dacht tja jij wel met een schoon geweten naar boven aangezien ze altijd zei dat ik een moeilijk kind was. Heb een week lang voor haar gezorgt, heb haar uitvaart geregeld.
En het voelt goed. Ik heb gedaan wat ik kon en klinkt hard naar ik ben blij dat ze er niet meer is, geeft zoveel rust.
Zou het weer zo doen.

Mariska van Eeten -

Hallo Kathy ,wat een moeilijk dilemma .Denk er goed over na ..Wat heb je te verliezen? Je was ze al een soort van verloren …Alleen spijt gaat nooit weg ..Nu kan t nog al was t voor je eigen gemoedsrust …Wie weet als je gaat dat ze uiteindelijk sorry zegt voor alles wat ze gedaan heeft ..Rekent er niet op maar geef haar die gelegenheid .Misschien wordt t dan nog goed afgesloten. Als jij gaat heb jij gemoedsrust dat je dat gedaan heb en nooit je eigen hoeft af te vragen …Had ik maar …Heel veel sterkte …Mariska

Lyda -

Vaak vinden mensen het heel prettig om ondanks alles toch afscheid te nemen, en valt er heel veel weg, nu kan het nog ,je kan het nooit meer over doen, mensen die overlijden zien de dingen vaak heel helder en kunnen ingen uitleggen die ze daar voor nooit konden, sterkte

Jan -

Advies vragen is grote onzin! Je moet bij je zelf te rade gaan ! En goed nadenken o,vee de eventuele consequenties van je keuze. Jij bent de enigste persoon die een antwoord bopbje vraag kan geven en niemand anders. Dit komt misschien wel hard over maar het is niet zo bedoeld

Jeanette -

Je kunt dit maar één keer niet doen, later niet in de herkansing. Ga naar haar toe zonder verwachtingen of oordeel en doe iets goeds voor iemand die het ook niet heeft meegezeten in het leven

Sonja -

Ik had ook geen contact meer met mijn moeder maar op verzoek toch naar haar toegegaan op haar sterfbed. Nooit geen spijt van gehad. Ze heeft me toch het leven ooit geschonken en dit was het laatste wat ik kon/moest doen om het volledig af te sluiten

Suzan Schröder -

Ieder zijn eigen keuzes, laten we dat voorop zetten. Ik heb een half aanverwante issue gehad met mijn oma die dr neus voor mij op trok en me ook niet meer moest. Ook voor mij was zij toen dood. Het toen gehoord dat het slecht ging met haar en ben niet langs geweest en niet naar de uitvaart gegaan en ondervindt hier geen enige spijt van.

Reageer ook