Wel of geen pret-echo, dat is de vraag, blog Giselle Ecury

Verbeter de wereld… Begin bij jezelf. Dat was ooit een gevleugelde uitdrukking, die ik graag nieuw leven inblaas. Waarom? Omdat je er onmiddellijk uit kunt halen, dat je zelf verantwoordelijk bent en blijft voor alles in en om jouw wereld. Onze wereld, dus.

De laatste jaren kon het geld niet op en iedereen pikte daar een aantal graantjes van mee. Het is jammer, dat het tij gekeerd is, maar het is niet anders. Laten we vooral kijken naar het goede dat er was en nog steeds is, zeker, wanneer je het vergelijkt met wat vele volkeren te verduren krijgen. Verschrikkelijk. Kom op, laten we de schouders eronder zetten.

Maar we blijven mopperen! Op de regering, de banken, de generatie onder of boven ons. Vooral de babyboomers moeten het ontgelden. Ze wonen in een eigen huis, genieten goede salarissen, gaan bijna massaal met pensioen, hun kinderen bedruipen zichzelf, dus het leven lacht hen toe. Ze kunnen nota bene nog steeds een paar keer per jaar op vakantie of naar hun tweede huis. Wat een profiteurs! Laat ik onze lezers nu eens uit deze nachtmerrie helpen: Nog steeds vind ik het nuchtere handen-uit-de-mouwen-stekers. Ze werken bijvoorbeeld en bieden tevens kostenbesparende hulp aan hun (klein)kinderen plús aan hun ouders. Als je wijst naar anderen, richten zich ook drie vingers op jezelf. Neem nu dat artikel uit de NRC van dit weekend, waaruit blijkt hoe juist jonge vrouwen kunnen laten zien, hoe zij op eenvoudige wijze kunnen helpen te bezuinigen op de Gezondheidszorg. In dit stuk gaven mensen als huisarts, uroloog en verloskundige een tip over hoe het werkelijk goedkoper kon op een eenvoudige manier. “Zwangere vrouwen eisen,” (ja, het stond er echt)  “na de eerste definitieve bevestiging in verwachting te zijn, een echo, terwijl er géén medische noodzaak voor bestaat,” aldus de verloskundige. Van zo’n echo kun je niets aflezen, ze willen alleen hun embryo zien. Met 20 weken krijg je standaard een echo: dan valt er uit op te maken, of je kind afwijkingen heeft. Vanuit mijn achtergrond als lerares Kinderverzorging- en Opvoeding, later Gezondheidskunde geheten, kan ik je verzekeren, dat alle embryo’s op elkaar lijken. Je kunt via Google Afbeeldingen “embryo” intoetsen en kijk… dát is hem. Zó groeit hij ook in jouw buik. Je hebt er wat voorstellingsvermogen voor nodig. En geduld. Twee eigenschappen, waar babyboomers overigens nog altijd over beschikken. Dat is hen door ouders die de oorlog meemaakten, aangeleerd. Zij moesten sparen en konden bovendien in heel veel dingen, waaronder zelfs noden, niet meteen voorzien. Bij zwangerschappen wachtten ze gewoon 9 maanden af, voordat ze iets konden zien van het kind, dat zij droegen.

Terug naar de echo. Met 12 weken kun je daarop blijkbaar zien “hoe oud het kindje is”. Of dat echt zinvol is, vraag ik me af. Ten slotte kun je eventueel nog een groei-echo, een liggings-echo en een placenta-echo aanvragen. Deze verloskundige voert de verzoeken om echo’s zuchtend uit, om te voorkomen, dat ze “anders naar een ander gaan”. Onafhankelijk van elkaar riepen wij uit: “Ja, zo’n vroedvrouw denkt ook “kassa”, toch?” Ze had in haar praktijk nu wél zo’n echoapparaat aangeschaft, mede doordat het plaatselijke ziekenhuis de afdeling Verloskunde sloot.“De verzekeraar vergoedt voor elke termijnecho altijd € 40,00, hoeveel je er ook doet. Dus het kost niet zozeer geld voor de premiebetaler,” laat ze ons weten. En dan komt het: “Wel voor ons,” zegt zij. “Want in die tijd hadden we iets anders kunnen doen.” Kijk. En dat begrijp ik dus niet. Hoezo “iets anders”? Iets duurders – dat begrijp ik eruit! Maar ze kan toch nee zeggen als er een onnodig, niet zinvolle echo “geëist” wordt? Bovendien mag ik hopen en aannemen, dat ze “dat andere” sowieso wel doet, in het belang van moeder en kind. Spekken die pretecho’s dan alleen de pot van de verloskundige, naast het tijdelijk doorbreken van het ongeduld van de aanstaande ouders?

Als je moet bezuinigen, helpen alle kleine beetjes. De Gezondheidszorg verlangt enorm veel geld voor belangrijkere dingen. Laten we díe wereld nu eens gaan verbeteren en bij onszelf beginnen. Doe eens modern, wees vernieuwend. Wacht ná de 20 weken echo, als er geen medische noodzaak voor is, gewoon ‘ns af en laat je ouderwets verrassen.

copyright © 2013 Giselle Ecury

 

giselle portret
“Vogelvlucht” is de laatst verschenen dichtbundel van Giselle Ecury (2011). Eerder verschenen “Terug die tijd” (gedichten, 2004/2005) en de romans “Erfdeel” (2006) en “Glas in lood” (2009). Giselle schrijft regelmatig voor Damespraatjes. In  de loop van september 2013 verschijnt haar nieuwe roman, De rode appel.

Een gedicht uit  “Vogelvlucht” werd onlangs opgenomen in het boek “De 100 beste gedichten”, dat uitkwam ter gelegenheid van de VSB Poëzieprijs.

Lees ook de andere columns van Giselle


Reageer ook