Wat je geeft, komt weer terug


Liefde overwint alles. Een paar jaar geleden werd onder deze titel mijn column over Karin en Jolanda geplaatst. Jolanda leek het gevecht tegen borstkanker overwonnen te hebben. Ze trouwden en dat was deze maand precies vijf jaar geleden. Tot ieders grote verdriet is het al geruime tijd weer helemaal mis met Jolanda.

De kanker is teruggekomen en heeft zich uitgezaaid. Het is onvoorstelbaar hoe zij vecht en doorgaat met alle mogelijke – en onmogelijke – behandelingen. Aanvankelijk leek het goed te gaan. Het gezwel in de lever groeide niet. Karin en Jolanda genoten van elke dag samen met hun drie jongens, zich er allemaal van bewust, dat de tijd die hen gegeven werd, kostbaar was.

Ze gingen op vakantie, bleven genieten van de dagen thuis en aan zee, die zo vlak in de buurt ons lage land zelfs in natte zomers kust, buitengesloten door onze hoge duinen. Daarnaast bleven ze betrokken bij vele anderen, hulpvaardig, sociaalvoelend. Af en toe schreven we elkaar een kaartje of e-mail. De jongens werden inmiddels “onze drie mannen” genoemd. Het zal niet lang meer duren of de oudste rondt zijn opleiding in de zorg af en werkt al, met plezier. De tweeling zit hoog en breed op de Havo.

Alles gaat door, ook hun ontwikkeling. Maar Jolanda’s energie nam van lieverlee af. Moeilijk voor iemand die van aanpakken houdt. Die ervan geniet haar huishouden op orde te hebben, ook voor haar gezinsleden, en die dan kans ziet aan het einde van de dag met een stuk zelfgebakken taart de komst van alle anderen af te wachten. Vol aandacht voor de verschillende verhalen. Iemand die zelf geen ruimte wil innemen en die niemand dwars wil zitten. Haar kennende vindt ze het vreselijk, wanneer juist zij “de spelbreker” moet zijn, omdat ze moe is en het niet meer trekt.

Een andere fase is ingegaan, waarbij de oncoloog hen voorbereidt op het einde van de behandeling. Er zijn nog 1 à 2 chemo’s. Hoe kun je nog positief blijven met zo’n zwaard van Damocles boven je hoofd? Maar Jolanda blijft sterk, al heeft ze het soms erg moeilijk.

“Hoe kan het ook anders, als je er bij stil staat wat zij en wij moeten gaan missen?” vraagt Karin zich af in haar laatste kaart.

Dit is kanker. Hier doet u het voor: dat armbandje kopen met het roze lintje. Dat geld doneren ten behoeve van onderzoek. Dat hardlopen om aandacht te vragen voor Kika, bijvoorbeeld, Kinderen met Kanker, ook zo’n immens drama.

“We zijn net weer terug uit het MCA voor de chemo en Jolanda gaat nu naar bed,” schrijft Karin me in een e-mail. “Het is een kanjer en ze blijft sterk, maar nu moet ze echt even toegeven en de chemo zijn werk laten doen………….”

Het is goed, al die aandacht voor deze verschrikkelijk ziekte, die jaarlijks veel slachtoffers vraagt en die soms binnen relaties zo ontwrichtend kan werken. Maar er is meer nodig. Nog beter lijkt het me, wanneer wij nu, na het lezen van deze column, allemaal óók even, zeer gericht, stilstaan bij vooral Jolanda, maar eveneens bij Karin en hun drie mannen, die dit als één blok dragen. Zij hebben allemaal ook onze energie nodig in deze fase. Ik weet zeker dat het hen op enigerlei wijze bereikt en helpt. Is een van de spirituele wetten niet, dat je – wat je eens gegeven hebt – ook weer langs andere wegen zult terugkrijgen? Laat je eigen beslommeringen even gaan en denk met alle energie die in je is heel veel liefde en warmte naar dit mooie gezin toe. Steek een kaars voor ze op. Doe een schietgebedje, doe iets dat klopt voor dit moment, voor jou. Wees even diep dankbaar voor je eigen, goede gezondheid. Moge het voor Jolanda, Karin en de jongens dan precies passend aankomen. Ik geloof heilig in de kracht van de gedachten.

En in de liefde. Liefde overwint zelfs in deze moeilijke fase tóch. Overwinningen kunnen zich voordoen in vele vormen. Net als de liefde, trouwens. Een onuitputtelijke bron. Want wat je geeft, komt altijd weer bij je terug.

Copyright © 2011 Giselle Ecury

De nieuwe dichtbundel van Giselle Ecury is onlangs verschenen, die de
titel Vogelvlucht draagt. Dit is haar vierde boek. Eerder verschenen
Terug die tijd (gedichten, 2004/2005) en de romans Erfdeel (2006) en
Glas in lood (2009). Giselle schrijft regelmatig voor Damespraatjes.


13 reacties

carla van baar-paarlerg -

Beste giselle,

Karin en jolanda ken ik al heel wat jaarjes, karin was vroeger mijn collega in verzorgingstehuis Westerkimme.
De meiden zijn zo verweven met elkaar dat het een onmogelijke gedachten zal zijn dat ko en jo niet meer samen mogen zijn om met hun mannen samen oud te mogen worden.
Als geen ander kan ik me hun situatie inbeelden doordat mijn man zeven jaar terug leukemie heeft gekregen en gelukkig door een stamceltransplantatie nog in leven is al is het nu wel met een handicap.
In onze donkere dagen kwam jolanda af en toe aan fietsen om te zien hoe het met marcel ging, we hadden eigenlijk geen contact meer dus dan verwacht je deze aandacht niet uit de “groeterhoek”.
Het deed ons zo goed en uiteraard ook die ons toen nog meer steunde en nog.
Ik hoop dat karin en jolanda met hun mannen ook alle liefde en steun mogen ontvangen in de zo moeilijke periode van hun leven.

Giselle je hebt hun verhaal mooi beschreven zoals het ook is.
Ze verdienen de aandacht, het zijn twee sterke,topdames met een prachtig warm gezin.
Onze gedachten blijven bij jullie.

Groetjes van alle van Baren uit warmetuut.

Giselle -

Dank je wel Carla, voor je reactie, waaruit je betrokkenheid blijkt, mede op grond van je eigen ervaringen. Ik ben heel blij, dat iedereen zo meeleeft met Karin en Jolanda en hun mannen en kan het me tegelijkertijd ook zo goed voorstellen. Ik blijf kaarsjes branden!
Groetjes van Giselle

chantal heijnen -

Hoi Giselle

wat een ontzettend mooi verhaal heb je geschreven ,ben hier erg door ontroerd .
Ik ben het nichtje van jolanda, wegens familie omstandigheden hebben wij elkaar jaren niet gezien of gesproken ,door mijn moeder zijn wij weer incontact gekomen met elkaar .
waar ik tot op vandaag heel erg blij mee ben en dankbaar , wat een supergezin , heb net een kaarsje aan gestoken en hoop net als de rest op een wonder .
groetjes chantal xxx

Giselle -

Heel veel sterkte, Chantal. Bedankt voor je lieve reactie – het zal Karin en Jolanda goed doen en wat fijn, dat je weer contact hebt. Zo gaat het met Liefde: hij overwint een heleboel.
Liefs, Giselle

Nando -

Lieve Jolanda,Karin en de jongens
Heel veel sterkte en ik denk iedere dag aan jullie!!
Hoop nog steeds op dat ene wonder.
Veel liefs en een dikke kus,

Je kleine neefje xxx

Giselle -

Hoi Nando, wat fijn, deze reactie. Dat zal Karin, Jolanda en de jongens goed doen en dat was precies de bedoeling. Maar het doet mij ook veel! Dank je wel. Liefs van Giselle

esterella ivangh -

Beste Gisele,

Wat een mooi stuk heb je geschreven.
Ja voor een mooi stel en gezin…
Ik ben zo blij dat ze me vrienden zijn en jee ben ook zo trots op ze hoe ze het met elkaar dragen.
De liefde die ze geven aan elkaar en aan andere,ook aan mij en me gezin.Jo is ook al jaren me vriendinnetje en hebben gelachen en gehuild,maar wat geeft ze mij een kracht om sterk te staan in het leven…
als er iemand possitief is is het jolanda wel.
Ik wens de kanjers heel veel sterkte en kracht….en ondanks alle ellende…denk ik als ik aan hun denk geniet van hel leven en mede door hun dat je possitief kan zijn en er veel liefde is en dat maakt me blij…bedankt.
knuf esterella

esterella ivangh -

Beste gisele,
Heb net me stuk geschreven, me computer was van de leg,grrr.In me laatste zin moet natuurlijk zijn.
geniet van het leven…., me toetsen blijven soms hangen,sorry.
liefs esterella

Giselle -

Hoi Esterella, dank je wel voor je reactie. Dit zal Ko en Jo – ik blijf ze nu zo noemen – en de mannen goed doen. Ook voor jou heel veel sterkte!
Liefs, Giselle

Mirjam Dirkmaat -

Beste Giselle,
Wat lief dat je dit deelt op de site van praatjesmakers.
Ko en Jo zijn ECHT een stel waar menigeen een voorbeeld aan kunnen nemen!!
Hoe ze er samen en met de mannen mee omgaan,vind ik een zo tja knap is het woord niet,maar OPEN.
Liefdevol,Bespreekbaar,Respectvol.
Heb ook al vele kaarsjes voor het gezin gebrand!!!
Petje af voor Jo hoe ze het gezin erdoorheen helpt!!
Knuf voor Jo,Ko en mannen
Mirjam (filmde hun trouwen)

Giselle -

Wat fijn, jouw reactie, Mirjam, dank. We hebben dus samengewerkt tijdens de huwelijksvoltrekking. Een warme gebeurtenis in ons overvolle Witte Kerkje. Dat zei al genoeg. En ja, ik ben het met je eens en zei het toen ook, tijdens de ceremonie: de wereld wordt mooier van mensen als Ko en Jo.
Ook voor jou heel veel sterkte! Liefs, Giselle

Marijke Kok-Hofman -

Beste Giselle,

Bedankt voor het mooie stuk, over deze kanjers, Ik ben de zus van Karin en maak van dichtbij mee hoe deze strijd wordt gestreden. Ik heb enorm respect voor Jolanda, wat een vechtster en wat blijft ze positief in het leven staan. KO en Jo zoals wij ze noemen zijn een voorbeeld hoe liefde moet zijn. We hopen natuurlijk nog elke dag op een wonder, en ik heb al honderden kaarsjes gebrand voor Jolanda. We blijven geloven…….. Liefs Marijke

Giselle -

Heel veel sterkte, lieve Marijke. Jullie zijn als familie zo’n hecht “team” en dat alleen al zal maken, dat Ko en Jo zich ondanks alles gesterkt voelen. Maar tegelijkertijd is het ook voor jullie moeilijk om dit te moeten meemaken. Ik blijf aan jullie allemaal denken, ook aan jullie ouders! Liefs, Giselle

Reageer ook