Waargebeurd: Mieke (46) heeft reisangst en daar lijdt haar gezin onder

In januari maken veel Nederlanders plannen voor de zomervakantie. Waar gaat de reis heen? Een hotel in een warm oord, een camping in Nederland of een bungalow in de bergen? Mieke kent geen vakantiestress. Hoeft geen knopen door te hakken wat bestemmingen betreft. Maar daar heeft ze niet zelf voor gekozen. Ze lijdt aan extreme reisangst.

Mieke schenkt nog een kop koffie in. Staart de goed onderhouden achtertuin in. “Hier spelen de kinderen in de zomer het meest. Ik zet bij warm weer een zwembad neer zodat ze lekker kunnen plonsen.” Haar drie dochters in de leeftijd van zes tot en met twaalf jaar, weten niet wat het is om op vakantie te gaan. Kennen de route soleil niet, weten niet hoe Franse lavendel ruikt of hoe het voelt om in een Engelse dubbeldekker door Londen te rijden. Mieke durft namelijk niet op vakantie. “Vroeger ging ik met mijn ouders elk jaar kamperen. Vond ik hartstikke leuk. In de puberteit kreeg ik last van angsten en reizen is er één van. De angst is zo groot dat ik niet op vakantie durf te gaan en dat mijn man en kinderen noodgedwongen ook thuis moeten blijven.”

Alles verlammende angst
Ze is bang dat als ze ver van huis is dat haar en haar gezin iets overkomt. “Ik zie dan voor me hoe een vrachtwagen op ons inrijdt of hoe een van mijn kinderen van een berg valt. Maar ook ben ik bang dat als ik op vakantie ben er iets met mijn ouders of met andere familieleden gebeurt. Die angst is alles verlammend.”
Vanzelf voelt ze zich schuldig. “Michel heeft er begrip voor maar baalt er enorm van. Vorig jaar is hij een weekendje met de meiden naar Drenthe gegaan. Na één overnachting heb ik hem gesmeekt om thuis te komen. Ik was volledig in paniek. We hoopten dat dit een oplossing zou zijn, maar helaas.” Dat Michel en hun dochters zoveel last van haar angst hebben, vindt ze vreselijk. “Iedereen gaat op vakantie, komt na zes weken weer boordevol verhalen op school en mijn dochters hebben geen avonturen om te vertellen. Ik zorg er wel voor dat we leuke dingen doen. Lekker naar het bos gaan, picknicken in de achtertuin en dat soort activiteiten. Mijn oudste zei vorig jaar dat ze het thuis net zo leuk vond. Dat deed me goed.” Mieke hoopt wel dat haar kinderen als ze later volwassen zijn op vakantie gaan. Dat zij als thuisblijver zich zorgen maakt, neemt ze voor lief.

Lichamelijke klachten
Een goede vriendin van Mieke vroeg haar laatst wat haar angst inhoudt. Waarvoor ze precies bang is. “Ik maak me niet alleen grote zorgen over alles wat kan gebeuren maar ik krijg ook lichamelijke klachten. Zo kan ik niet meer helder nadenken en krijg pijn op mijn borst, alsof ik een hartaanval krijg. Bovendien heb ik het gevoel dat ik flauwval en zelfs doodga. Mijn vriendin kon zich daar niets bij voorstellen en dat snap ik op mijn beurt weer. Ik kan het niet goed uitleggen.”

Therapie
De therapie die ze jaren terug volgde, had helaas geen effect. “Ik blijf extreem bang en me zorgen maken. In mijn achtertuin met mijn gezin om me heen, voel ik me het fijnst. Maar het knaagt wel dat mijn dochters en man noodgedwongen thuis moeten blijven.”

Herken jij de angst die Mieke heeft? Hoe ga jij er mee om? Deel je tips en praat met ons mee in de comments onder dit artikel.

 


Reageer ook