Voorleesverhaaltje: Beertje Koers deel 2

beertjekoers2.jpg
Ik weet niet wat nou erger was de kapper of de dierenarts.
Het begon goed. Ik mocht met vrouwtje mee op de fiets, voor in de mand. Lekker de wind om je oren en zo zie je nog eens wat van de wereld. Bij de dierenarts aangekomen, gingen we naar binnen waar heel wat andere honden zaten en een poes die mij erg verwaant aan keek, pfff zal mij een worst wezen , en ook nog een konijn en een pietje in een kooi, arme ziel, echt een bajesklant achter de tralies. Vrouwtje liep door en zei tegen de assistent dat ik geholpen moest worden.

Nou IK mocht blijven en vrouwje ging weg. Het rook er niet goed , een beetje griezelig, naar  bange beesjes. Nou en toen kwam het, eerst lief tegen me kletsen en aaien en TOEN kreeg ik toch een naald in mijn kont ik gilde, rotmeid kun je wel tegen zo’n klein hondje, maar voor dat ik haar kon bijten was ik van de wereld. Ik kwam weer bij m’n positieven toen ik vrouwtje hoorde praten. Ze nam me mee op de fiets maar ik viel weer in slaap.

Thuisgekomen droeg ze mij naar boven en legde mij in mijn mand. Na een uurtje werd ik goed wakker. Toen zag ik pas dat ik een ongelooflijk stom pak aan had, het leek wel een babyluierpakje: ik schaamde me dood. Ik gilde weer, vrouwje dacht dat ik pijn had en trooste me, (voelde best goed). dus ik bleef die avond maar wat vaker gillen. Baasje die op de slaapkamer was schrok zich een bult en zei tegen vrouwtje, wat heeft dat beest toch, ach hij heeft erg pijn als hij zich om wil draaien, ja ja  ik laat ze maar in de waan. Heb vannacht nog heerlijk mijn roes uitgeslapen en vond het nodig om nog een keer te gillen.

Ja en toen naar buiten , gelukkig deed vrouwtje dat stomme pak uit, het is toch geen carnaval. Maar buiten was het een rare gewaarwording: ik moest plassen en daarna maak ik altijd mijn piepie even schoon en weer gilde ik maar nu van schrik. Bij mijn piepie zag ik een GROTE SNEE met twee draadjes er uit en allemaal bloed. Ik ging bijna van mijn stokje. Nou heb ik  ooit op advies van iemand het verhaal van de jeweetwel kater gelezen en toen begreep ik dat ik nu een jeweetwel hond ben geworden. Wat een stelletje bedriegers ,,lekker laten slapen en dan mij ontdoen van m’n mannelijkheid,,. Ik heb toen angstvallig maar mijn staart voor mijn achterste gehouden, want andere honden zouden het eens zien dan heb ik geen leven meer. En ik zou het op prijs stellen ALS jullie op bezoek komen niet daar over te hebben, ik wil hier geen ramptoerisme. Hopelijk is dit het laatse wat ze me aandoen. Van de zomer  mag ik 5daagjes logeren in een pension met een heleboel andere honden dat lijkt me wel leuk. Nou ik ga even een tukje doen want ben nog wel wat moe.
groetseltjes en een poot van Beertje

weetoverdieren.1.gif


Reageer ook