To & Ko Aflevering 11: Ponnetje

to_en_ko_deel_11.jpg
Hij bromde wat aan de ingang en Maga Zijn klonk van beneden met die dwingende stem: “Kom je nou nog Harry, dat kind kan zichzelf wel redden”.
“Ik moet naar beneden, maar ik hoop dat je weet wat je doet”.
To knikte geruststellend. “Natuurlijk, ik zal de beste van de klas zijn en alle jurken dragen die ik heb, zodat iedereen begrijpt dat ze niet voor niks gekocht zijn door jou”.
Hij kneep in haar wang: “Dan is het goed. Je begrijpt dat ik je even moest overhoren. Dat staat in de statuten”.
To kuste hem licht op de wang en ging haar ponnetje aantrekken, voor de nacht. Vader wendde zich onmiddellijk af: “Slaap zacht, mijn To”. Ze wuifde met haar kleine handen dat hij weg moest. En hij ging. Ko snurkte zachtjes en vroeg half in zijn slaap: “Wat moest die knakker?”

Grote mensen
To fluisterde: “Het was je vader die even kwam kijken of je wel goed onderdak was en of je nog koffie bliefde.” Ko zat ineens rechtop: “Koffie? Dat mag ik helemaal niet hebben. Dat is totaal niet goed voor mijn sprongkunsten. Die man is gek geworden. Morgen, morgen ga ik naar huis en dan zal ik hem melden dat hij hier niet zomaar binnen moet komen. Ik woon hier toch, voor het nu dan gesproken”.
“Ja, Ko, dat heb ik ook gezegd. Dus hij is alweer weg. Grote mensen hebben soms zulke grote ideeën dat wij er ons klein bij voelen. En daar heb ik even geen zin in. Morgen weer een dag zeg.”
Ko gaapte: “Iedereen is gek geworden vandaag. De bovenmeester, jij en nu weer mijn vader … ik weet alleen maar dat ik moe ben.”

Mannen slapen altijd
To streelde zijn laken en stopte nog een wortel onder zijn kussen voor je kon nooit weten. Ze besloot tot een dagsluiting: “Zo’n eerste schooldag valt niet mee, Ko. Voor ons niet en voor de ouders evenmin. Zij moeten leren om ons te laten gaan. Dus we gaan, wie weet waar naartoe. Ik ga leren, maar of dat nou persé op school moet zijn, daar ben ik nog niet uit. Dat zien we dan morgen wel”.
Ko sliep al en To vouwde het dagboek onder haar kussen en zuchtte alleen maar: “Mannen, die slapen altijd, zelfs als er een oorlog uitbreekt”.

Wordt vervolgd….

Auteur Renée de Haan, tekeningen Mirjan van de Hel
Meer over Renée en Mirjan
Lees ook deel 1
Lees ook deel 2
Lees ook deel 3
Lees ook deel 4
Lees ook deel 5
Lees
ook
deel
6

Lees
ook
deel
7

Lees
ook
deel 8

Lees ook deel 9
Lees ook deel 10


Reageer ook