Sinterklaas, Sinterklaas, wie kent hem niet?

Denk: de kust. Noord-Holland. Zeelucht, bos en duinen. Een dorp vlakbij de plaats waar ik woon, heeft een fantastisch digitaal “Uitkrantje” in het leven geroepen, de “Flessenpost uit Bergen”. Al lang geleden, hoor, maar dat het in onze omgeving werkelijk dienst doet, is vandaag maar weer eens extra gebleken. Mijn oog valt direct op een sfeervolle foto met daarboven de kop: De Sint heeft het naar zijn zin in de ‘Heerlijkheid’.

Even wat uitleg, want veel mensen denken na één bezoek aan dit fraaie dorp, dat het zo genoemd wordt omdat het er zo heerlijk is om te vertoeven. Dat is natuurlijk ook zo. Ik ken geen prettiger dorp, dan Bergen. Geen wonder, dat de Sint het hier naar zijn zin heeft. Maar eerlijkheidshalve moet ik vertellen dat plaatsen die van oudsher bestuurd werden door een zg. “Heer” (zoals we uit de geschiedenis De Heeren van Egmond kennen) zó werden genoemd: een ‘Heerlijkheid’. Dat Bergen echt een heerlijke Heerlijkheid is, blijkt uit het feit, dat het voormalige Museum Kranenburgh – voorwaar een prachtige villa, waar de muren behangen waren met de mooiste werken uit de Bergense School – thans is omgetoverd tot Het Sinterklaas Huis. Dat nu sprak meteen enorm tot mijn verbeelding!

Als in de Goedheiligman gelovend kind vroeg ik mij dat zo vaak af. Waar verblijft Sinterklaas? Waar logeert hij toch, als hij in Nederland is? Op zijn stoomboot? Dat kan haast niet, het is er zo klein. Met dat paard en al die Pieten. De cadeautjes! Waar laat hij die dan?

En kijk, de jeugd anno 2011 hoeft zich dit soort hoofdbrekens niet meer te maken. Sinterklaas verblijft gewoon in Bergen! Er staat een ruime, chique villa tot zijn beschikking en de Hoofdpiet houdt de kinderen digitaal op de hoogte van het wel en wee van Sint en zijn staf. Ik bedoel met dat laatste natuurlijk niet dat gouden, van boven gekrulde ding, waarop hij leunt en dat hem aanzien geeft. Ik bedoel zijn medewerkers, zijn stáf: de “crew”. Daar leunt hij trouwens óók erg op! Over enige jaren zouden ze dat best op de rugpanden van de Pietenpakken kunnen naaien of borduren, misschien: CREW. Hoewel? Ze zijn gelukkig nog altijd duidelijk herkenbaar, die Pieten, aan de capriolen die ze maken, de pepernoten die ze strooien, hun hele uiterlijk. Een stylingadviseur hebben zij niet nodig.

Met zijn allen bereiden ze zo de 5e december voor. Alle grote mensen en kinderen zijn tot en met 4 december welkom om Sint Nicolaas aan huis te bezoeken, lees ik! Wat heb ik daar een zin in. Dan worden er eindelijk wat jeugdtrauma’s opgelost, krijg ik de kans diep verdrongen emoties alsnog te verwerken. Het kind in me is nog altijd klaarwakker. Misschien doordat ik, toen wij vanuit Aruba kwamen wonen in – jawel: Bergen, eindelijk Sinterklaas kon vieren zoals omschreven in de liedjes. Ik hoorde de wind waaien door de bomen, er was een haard om bij te zingen, een schoorsteen waardoorheen Piet zijn pakjes kon mikken in mijn eerste laarsje, dat gevuld was met stro en een echte winterpeen voor de schimmel. Toch wat anders dan dat sandaaltje, dat op onze porch stond, terwijl de passaat zuchtend de nacht inluidde. In mijn Bergense bedje hoorde ik beslist de zachte paardenvoetjes op het rieten dak en het raakte me echt, wanneer de maan vol scheen als het heerlijk avondje begon.

Nu ik weet, dat Sint zo vlak bij mij residentie houdt, gaat (of ik het nu wil of niet) mijn hart een beetje sneller kloppen. Spontaan neuriede ik zojuist al “O, kom er eens kijken…” Hoop doet leven. Je gelooft het of niet, maar op dat moment werd mij via de brievenbus een aangenaam verrassend cadeautje bezorgd. Zie je? Dank u, Sinterklaasje!

Ik lees in de Flessenpost van Bergen dat De Goedheiligman en de Pieten erg tevreden zijn met hun woon- en werkruimtes. Dat hij misschien helemaal niet meer terug wil naar Spanje! Oeps. Dat kan helemaal niet in het huidige Holland. Hij zou dan immers een verblijfsvergunning nodig hebben? Ik ben benieuwd hoe dit afloopt. Zonder hem hebben we hier in Bergen trouwens eigenlijk altijd al Heerlijke avondjes. Meer nieuws? De Hoofdpiet houdt ons op de hoogte! Kijk op www.sinterklaashuisbergen.nl en geniet.

Copyright © 2011 Giselle Ecury

De nieuwe dichtbundel van Giselle Ecury is onlangs verschenen, die de titel Vogelvlucht draagt. Dit is haar vierde boek. Eerder verschenen Terug die tijd (gedichten, 2004/2005) en de romans Erfdeel (2006) en Glas in lood (2009). Giselle schrijft regelmatig voor Damespraatjes.


Reageer ook