Sharon kan de ouderbijdrage van de school van haar kinderen niet betalen: “Mensen hebben meteen hun oordeel klaar”

Welke keuzes zou jij maken als je zou moeten leven van een uitkering? Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik het niet weet. Zelf heb ik nooit in een dergelijke situatie gezeten en ik denk dat het heel lastig is om te oordelen over een situatie waar je nog nooit in hebt gezeten. Wie momenteel wél in deze situatie zit, is Sharon. Ze kwam tijdens een vreselijke periode in de bijstand en dat brengt meer narigheid met zich mee dan je zou denken. 

Dochtertje overleden

“Ik heb een enorm lastige tijd achter de rug. Drie jaar geleden zijn mijn ex-vriend en ik een kind verloren. Ons dochtertje van twee maanden vonden we ‘s ochtends dood in haar wiegje. Ik kon er met mijn vriend Richard helemaal niet over praten. Hij trok zich na het overlijden volledig terug en liet mij vaak dagenlang alleen met onze tweeling Sam en Max (toen twee jaar oud). Na een jaar was ik het zat en ben ik met de jongens vertrokken.”

Rondkomen van een uitkering 

Sharon krijgt van de gemeente met voorrang een woning toegewezen en komt in de bijstand terecht. “Wij leven met z’n drieën van zo’n € 900 per maand. Hier moeten we alles van doen. Ik ben er steeds beter in geworden, maar het blijft een uitdaging. Zo heb ik al twee jaar geen kleding meer gekocht, blijven we in de vakanties thuis, gaan nooit naar een pretpark of dierentuin en geven maximaal tien euro per dag uit aan boodschappen, kleding en dat soort dingen.” Van haar ex krijgt Sharon geen alimentatie. “Ook hij heeft een uitkering. Het verlies van ons dochtertje heeft er bij ons allebei zo hard ingehakt, dat we allebei de grootste moeite met de gewone, dagelijkse dingen hebben. Het is voor Richard al zwaar om in het weekend Sam en Max te logeren te hebben. Laat staan dat hij kan werken.”

Meedoen in de maatschappij

Met de inmiddels vijfjarige tweeling gaat het goed. “Ze vinden het natuurlijk verdrietig dat hun zusje er niet meer is, maar waren toen het gebeurde nog veel te jong om te begrijpen wat er aan de hand was. Nu zitten ze op school en hebben het heel erg naar hun zin. Voor mij is het ook fijn dat ik overdag wat meer ruimte en tijd voor mezelf heb en ik denk dat ik binnenkort zelfs wil solliciteren. Ik geloof dat het goed is om meer uit huis te zijn en een dagindeling te hebben.” Ook voor het geld zou Sharon graag willen werken. “Ik ben het zat om elk dubbeltje tien keer te moeten omdraaien. Ik wil het gevoel hebben dat ik wat bijdraag aan de maatschappij.”

Moeder uit de ouderraad

Een andere reden waarom Sharon graag meer geld zou willen, is omdat ze dan de ouderbijdrage van school kan betalen. “Ik heb vorig jaar geen vrijwillige ouderbijdrage kunnen betalen en het lijkt erop dat ik het dit jaar weer niet kan. Een moeder uit de ouderraad vroeg me waarom ik het niet wilde betalen en toen ik haar vertelde dat ik het geld niet had, vroeg ze mij waarom ik mijn zoontjes die week wel nieuwe schoenen had gegeven. Die schoenen hebben ze van mijn moeder voor hun verjaardag gekregen, omdat ik niet genoeg geld had om schoenen voor ze te kopen. Ik voelde me gedwongen om die vrouw over het overlijden van mijn dochtertje en mijn uitkering te vertellen. Ineens vond ze het allemaal heel erg en voelde ze zich schuldig dat ze er zo over begonnen was, maar dat heeft ze aan zichzelf te danken. Mensen moeten niet zomaar een oordeel over elkaars keuzes en elkaars situatie hebben. Soms zit er een verhaal achter, waar mensen liever niet over praten. En al helemaal niet op een schoolplein”

Reageren op dit verhaal? Graag met respect!


2 reacties

Liesbeth -

Heel triest om dit te lezen de mevr. in kwestie mag met mij contact op nemen als ze wil praten heb ook nog moderne kleding voor haar
Ik heb in het zelfde schuitje gezeten kocht ook nooit kleding voor mezelf en bijdrage in school dat wat ik kon missen en dat maandelijks in overleg met school directie
Hoor graag van haar succes gr. Liesbeth

Heidie -

Heel verdrietig wat gebeurd is. Ik denk dat het inderdaad goed is om weer aan het werk te gaan, op andere gedachtes komen en bezig zijn, zal goed doen. En een mooi voorbeeld voor de kinderen hoe je na zware tegenslag toch weer voor een goede toekomst gaat.
Als je een minimuminkomen hebt, kun je gebruik maken van regelingen die de gemeente heeft voor minimagezinnen met kinderen. Bv. stichting Leergeld. Die kunnen ook de ouderbijdrage of zwemlessen of contributie sportclub etc. (uiteraard zit er een maximale vergoeding aan maar het is in veel gemeenten een mooi bedrag) vergoeden.
En de sociale dienst van de gemeente kun je natuurlijk ook vragen om hulp met solliciteren of eventueel een opleiding of werkervaringstraject. Ze zullen je graag helpen lijkt me.

Reageer ook