Damespraatjes Damespraatjes

Openhartig: Masja (42) gaat nooit naar de ouderavonden van haar kinderen

Ouderavonden. Alleen het woord al. Masja trekt een vies gezicht. “Ik ben één keer geweest En ik vond het afschuwelijk. Met plezier kijk ik naar Luizenmoeder. Want die moeders, die leerkrachten, ik pik ze er zo uit. Ik heb me voorgenomen zo min mogelijk op school te komen.” Maar ouderavonden skippen, kan dat zo maar? “Dat bepaal ik zelf wel.”

Vriendinnen van Masja vinden dat ze het niet kan maken om geen enkele ouderavond te bezoeken. “Ze zeggen: ‘het gaat wel om je kind, Mas’. Dat is ook zo, maar ik kan ook aan mijn zoon en dochter vragen hoe het op school gaat. Bovendien zie ik hun rapporten en dan weet ik genoeg.” De ex van Masja gaat als zijn werk het toelaat soms naar zo’n avond. “Maar ik heb slecht contact met hem, dus hij vertelt me verder niet wat er is besproken.”

Druk kind? Hoezo?

Het boeit haar simpelweg niet. “Die ene keer dat ik er wél was, zei die kleuterjuf dat ze vermoedde dat Davey een adhd’er  is. Ik vroeg haar waar ze dat in godsnaam op baseerde. Nou, ze vond hem wel wat druk. Wel wat druk! Welk kind is nou niet druk? Ik vond het zo’n stompzinnige opmerking dat ik er verder geen aandacht aan heb besteed. Van me af, dacht ik steeds maar. Ze vroeg hoe hij thuis was en of hij dan ook wel eens druk was. Of hij problemen had met concentreren. Nou hij kan uren supergeconcentreerd op zijn iPad spelen. Niks mis mee.”

Belerende toontje

Het is vooral het belerende toontje bij de ouderavonden waarvan Masja’s haren overeind gaan staan. “Die juffen denken zich overal mee te kunnen bemoeien en weten het altijd beter. De kleuterjuf van Demelsy vroeg of er thuis problemen waren. Ze vond Dem vaak afwezig en angstig. Ik denk dan: mens waar bemoei je je mee? Ik was er voor eens en altijd klaar mee en besloot nooit meer naar ouderavonden te gaan.”

Geen vriendjes

Natuurlijk heeft de directeur van de basisschool geprobeerd met Masja te praten. Tevergeefs. Masja is onverbiddelijk. “Ze kunnen me moeilijk dwingen naar school te komen.” Dat haar kinderen weinig vriendjes op school hebben, zal haar worst zijn. “Ze spelen met de kinderen uit de buurt en dat is prima. Beter zelfs, dan hoef ik ze ook niet op te halen bij die moeders waarmee ik helemaal niets heb. Ik weet heus wel dat ze over me praten en me belachelijk maken, maar daarvan kan ik niet wakker liggen. Ik zal blij zijn als ze klaar zijn met die basisschool en lekker naar het middelbaar gaan. Dan moeten ze het toch allemaal zelf doen.” Masja moet eerlijk bekennen: tegen de musical in groep 8 ziet ze op. “Davey vroeg voorzichtig of ik wel kwam kijken. Ik heb er natuurlijk helemaal geen zin in, maar vind dat ik het niet kan maken er niet heen te gaan. Maar stiekem hoop ik op een flinke griep ofzo. Dan heb ik een reden om niet te gaan.”

Ga jij wel naar ouderavonden?

Vind jij ouderavonden belangrijk? Ga jij altijd of verzin je ook wel eens een smoes? Wij zijn benieuwd naar jouw ervaringen. Vertel ze in de comments onder dit artikel. We zijn benieuwd!


1 reactie

Heidie -

Als dit echt zo is, vind ik het echt heel erg. Als je moeder bent, horen daar nu eenmaal verantwoordelijkheden bij en een daarvan is betrokkenheid bij school. Natuurlijk moet je geregeld naar oudergesprekken gaan. Je kunt aan de hand van cijfers op een rapport en verhalen van je kinderen echt niet denken dat je dan alles weet. Daarbij komt het zeer ongeïnteresseerd over en denk ik dat kinderen daar last van zullen hebben. Alsof je als kind de moeite niet waard bent dat je moeder 2 keer per jaar naar een oudergesprek van 10 minuten gaat. Verman jezelf moeder en ga voortaan. Was je trouwens ook niet van plan om betrokken te zijn bij de middelbare school? Dan heb ik een verrassing voor je, tot ze volwassen zijn of uit huis gaan, heb je toch je verantwoordelijkheid als ouder!

Reageer ook