Nina is al 10 jaar niet bij de tandarts geweest: “Ik heb ontzettend veel pijn, maar ik durf gewoon niet!”

Als kind vond ik het altijd leuk om naar de tandarts te gaan. Ik had over het algemeen niks en het was voor mij gewoon een gezellig uitje. Inmiddels heb ik al een paar jaar een relatie met een tandarts en uit zijn verhalen blijkt maar wat vaak dat niet iedereen met zo veel plezier in de stoel gaat liggen. Sommige mensen zijn zelfs zo bang dat ze helemaal niet meer gaan of onder narcose behandeld willen worden. Mijn vriend Ward voert dit soort narcose-behandelingen uit en merkt dat dit goed werkt voor bange patiënten. Maar wat als je zelfs dan niet durft?

Weinig aandacht voor persoonlijke hygiëne 

Ik sprak de 29-jarige Nina, die al jaren doodsbang is voor de tandarts. “Ik kom uit een gezin waar vroeger weinig aandacht aan persoonlijke hygiëne werd besteed. Mijn vader en moeder hadden allebei een kunstgebit en bij ons werd maar weinig aandacht aan het poetsen van onze tanden besteed. Ook het bezoeken van de tandarts, was niet iets wat elk half jaar bij ons op de agenda stond. Pas toen er op het consultatiebureau tegen mijn moeder werd gezegd dat ze met ons naar de tandarts moest, gingen we ook daadwerkelijk.”

Op vierjarige leeftijd bezocht Nina voor het eerst een tandarts. “Dit was een nare man, waarvan ik me kan herinneren dat hij niet aardig tegen ons deed. Ik had veel gaatjes en hij zei tegen mijn moeder dat hij het onvoorstelbaar vond hoe zij het gebit van mijn zusje en van mij zo heeft verwaarloosd.” In de weken daarna plant de tandarts verschillende momenten in waarop Nina moet terugkomen. “Drie keer lag ik bij hem in de stoel. Ik kreeg meerdere vullingen en er werden twee kiezen getrokken. Mijn moeder en de assistente moesten mij hardhandig in de stoel vasthouden, zo bang was ik.”

Nooit meer naar de tandarts

In de jaren daarna blijft Nina problemen met haar gebit houden. “Ik ging wel beter poetsen en mijn moeder nam ons nu wel mee naar tandarts, maar ik bleef last houden van gaatjes.” Zo lang Nina bij haar ouders woonde, bleef ze naar de tandarts gaan. Tegen haar zin, maar ze ging wel. “Toen ik 19 jaar was, ben ik voor het laatst bij de tandarts geweest. Hij zei toen nog dat ik een afspraak bij de kaakchirurg moest maken om mijn verstandskiezen te laten verwijderen, maar ik ben nooit gegaan. Ook naar mijn tandarts ben ik nooit meer terug gegaan.”

Nina negeert alle oproepen die ze van haar tandarts krijgt. “Toen ik drie jaar niet was geweest werd ik door de assistente gebeld met de vraag of ik soms een andere tandarts had. Ik heb maar gezegd dat dit het geval was. Daarna stopten de oproepen.” Nina vond het een enorme opluchting dat ze geen oproepen meer kreeg. “Zo werd ik er ook niet constant mee geconfronteerd dat ik eigenlijk naar de tandarts zou moeten.”

Veel pijn

Om de schade zo veel mogelijk binnen de perken te houden, besluit Nina haar gebit thuis zo goed mogelijk schoon te houden. “Ik poets netjes twee keer per dag en spoel zo nu en dan met mondspoeling. Toch heb ik veel pijn in mijn mond. Ik heb een rottende kies die de tandarts waarschijnlijk zou willen trekken. Ook heb ik heel veel last van mijn tandvlees, het bloedt enorm bij het poetsen en het doet gewoon veel pijn. Mijn vriend zegt vaak dat ik uit mijn mond stink en dat ik toch echt eens naar de tandarts zou moeten.”

De drempel om naar de tandarts te gaan, wordt steeds hoger voor Nina. “Hoe langer ik niet ga, hoe meer last ik krijg en hoe banger ik word dat er veel moet gebeuren. Ik weet heus wel dat ik moet gaan, maar ik stel het constant uit.

Wij nodigen iedereen van harte uit om (op respectvolle wijze!) op het verhaal van Nina te reageren. 


2 reacties

Esther -

Ik was ook zo bang en heb het zo lang laten lopen dat alles er uit moest en ik nu boven een kunstgebit heb. De angstkliniek in Kerkrade heeft mij onder volledige narcose behandeld. Ze zijn daar zo lief, omdat ze weten dat patienten bang zijn. En nu durf ik weer te glimlachen.

Birgit -

Wat ontzettend vervelend om te horen…. Angst is echt heel vervelend als je naar de tandarts moet. Is er een manier voor Nina om er vanaf te komen?

Reageer ook