Nieuw in onze tijd van Petra Pijnacker

petra_pijnacker.jpg
Sara van vier is bij haar oma op de thee.
Haar moeder propt chocolaatjes in haar mond
Het lukt Sara te ontsnappen naar de gang…ze is daar helemaal alleen
prettig verlost van die grote mensen die steeds praten
over zorgen die ze onmogelijk kan snappen.
Ze glipt in de hoog gehakte pumps van haar oma
Eindelijk kan ze zichzelf in de spiegel zien.
Haar hoofd wiebelt of ze naar de wc moet
Maar ze glimlacht naar haar eigen spiegelbeeld,
knijpt haar oogjes stijf dicht, rimpelt haar neusje op,
pruimt en duwt een uit het elastiekje weggezakte haarlok omhoog.
Ze wil met oma’s kersenrode lipstick zichzelf
mooi maken, maar durft niet goed.

Wie is ze eigenlijk? flitst het door haar hoofd.
Kent ze dat meisje Sara daar in de spiegel?
Haar vriendin Joyce vindt haar grappig met haar soms drukdraaiende ogen
Haar moeder leest veel over haar onbegrijpelijke ‘nieuwetijds-kind’
Haar vader, die ze weinig ziet, vindt zijn meisje alle dagen veel te druk
En de dokter…die geeft haar dan nu ook pilletjes om rustiger te worden
Gelukkig vindt haar oma haar gewoon lief, wel ondeugend maar nooit stout
De vraag wat Sarah zelf vindt wordt nooit gesteld….
 
Een verontwaardigde Comeniusiaanse reactie vanuit
de achterkant van deze spiegel uit de oude tijd

Sara, kind, lief en mooi meisje van vier,
Je bent, volgens mij, meer dan jezelf,
lekker druk, dwars en onschuldig, puur speels,
en nog  als een tabula rasa in je zuiverste eerste jaren.
Mag het?
Niks mis met jou… als je het mij vraagt…

Ultra-kort verhaal  van Petra Pijnacker voor nieuwetijdse grote mensen met een mogelijke reactie van Comenius op de ontwikkeling van deze Sara, een kind van
onze tijd.                                                            
www.petrapijnacker.nl  
juni 2010


Reageer ook