Mijn schoonmoeder is dood

Mijn schoonmoeder is dood.
Nee dit is niet de juiste zin.
Mijn moeder is dood.

Ik was twee toen mijn moeder stierf.
en was drieëntwintig jaar toen ik door mijn
huwelijk een moeder terug kreeg.

Nu is ze dood, ze werd zevenentachtig jaar,
wat doet leeftijd er toe, tranen
en verdriet houden daar geen rekening mee.

Ik was erbij toen ze stierf, ik weet
niet wat ik het meest voelde,
verdriet of ontroering.

Als een kaars onder een glas
zag ik het vlammetje kleiner worden en doven.
Toen ik het voorrecht kreeg, om samen
met drie schoonzussen mamma te verzorgen
en te kleden voelde ik een
warmte en zoveel liefde voor haar.

Haar lijf was oud maar mooi, het had
negen kinderen gebaard, het had gewerkt,
en lief gehad, het was te mooi om aan te raken.
Voorzichtig en liefdevol hebben acht handen
haar gewassen verzorgd,
gekleed, gekapt,
en met liefde toegesproken.

Toen wij daarna keken, naar het werk van
onze handen en liefde,
voelde ik minder verdriet maar meer
ontroering en dankbaarheid.

Zij was mijn moeder, zij was een moeder,
geen schoonmoeder.

mamma-margriet.jpg

Margriet Koers
Speciaal voor Damespraatjes schrijft Margriet Koers verhaaltjes en columns

margriet.jpg


Reageer ook