“Ja, kijk allemaal maar even naar mijn voeten”

schoenen_verschillend.jpg
Hoe vaak heb je als werkende moeder niet het gevoel, als je ’s ochtends je kantoor binnenloopt, dat je eigenlijk nog even in de spiegel had willen kijken of je kleding wel zit, zoals je bedoeld had. Want dikwijls is er voor je vertrek het grote rennen om te zorgen, dat iedereen op de juiste tijd weggaat. Als je eerlijk bent kom je dan vaak net even tijd te kort om jezelf tot in de finesses te verzorgen.

Zelf is me dat ook weleens overkomen. Mijn jasje heb ik bijvoorbeeld meestal niet aan bij het ontbijt. Ik probeer dat dan ergens handig neer te hangen, zodat ik het later in de flow meepak. Nu weet ik niet hoe het met jullie is, maar die flow verschilt bij mij per dag. Dus ik moet ook echt nadenken, waar ik het jasje neerleg, anders vergeet ik het toch.

Dit vergeten beperkt zich meestal tot bijna vergeten. Dan denk ik er gelukkig nog net aan voor ik de deur uitga, als ik de auto instap of als ik bijna wegrijd. Een keer is het me echt overkomen, dat ik zonder jasje vertrok. Het was nog wel op een dag, dat we een officiële kerstborrel hadden van het bedrijf, waar ik toen werkte. Het vond allemaal plaats in een zeer nette locatie in Den Haag. Mijn jasje had ik die ochtend strategisch opgehangen, zodat ik het zeker mee zou nemen. Op kantoor was het relatief warm en ik had die dag geen officiële zaken te doen. Zodoende had ik nog niet in de gaten, dat mijn jasje nog thuis was. Tot we naar de borrel gingen……. Mijn jasje bleek nog thuis te liggen (!) en ik woonde op 80 kilometer afstand. Even naar huis gaan om mijn jasje te halen, was dus geen optie en geloof me, het was echt een pak waar een jasje bij hoorde.

Van die gebeurtenis heb ik wel geleerd, dat je dan maar het beste kan doen alsof je het zo bedoeld had. Want anders ga je je die hele bijeenkomst vreemd gedragen, doordat je je zo ongemakkelijk voelt. Ik moest me er even toe dwingen, maar het is me wel gelukt.

Nog zo’n voorbeeld, in de auto draag ik meestal “autoschoenen”. Zo blijven mijn pumps en laarzen mooi. Met laarzen is het dan weleens lastig, dat het uitstappen wat langer duurt, omdat ik ze nog aan moet trekken. Dit geeft soms wat verwarring als een mannelijke collega net naast je parkeert. Die wisselen namelijk zelden van schoenen bij het rijden. (Is overigens wel vaak aan de hak te zien) Hij stapt dan direct uit en ik worstel nog even charmant op de vierkante millimeter. Nadat ik een keer een halve ochtend met een mooie pump en een oude afgetrapte autoschoen op kantoor heb gelopen, zorg ik er nu wel voor dat het redelijk nette autoschoenen zijn voor het geval ik weer een vergissing maak bij het uitstappen.

Vanochtend bij het ontbijt moest ik aan deze voorvallen denken, toen mijn vriend van zijn collega vertelde. Die kwam gisteren het kantoor binnen met de woorden: “Ja, kijk allemaal maar even naar mijn voeten”. Hij had die ochtend in het donker zijn schoenen aangetrokken met als resultaat dat hij die hele dag op twee verschillende schoenen op kantoor heeft gelopen. Het verhaal stelde me helemaal gerust. Het overkomt ons vrouwen blijkbaar niet alleen, dat we wel eens te schielijk vertrekken.

Kerensa van der Douw, 

Lees ook: http://levenvankerensa.blogspot.com/



 


Reageer ook