Ik liep té hard!?!

hardlopen_kerensa.jpg
Al een tijdje probeer ik mijn loopconditie op te bouwen. Mijn vriend loopt altijd bij de plaatselijke atletiekvereniging, maar om nu elke zaterdagochtend en dinsdagavond in een groep te gaan rennen …… volgens mij is dat mijn ding niet.
Wel merk ik dat de conditie van mijn vriend bij het tennissen enorm verbeterd is. En eigenlijk wil ik ook wel 5 km in 30 minuten kunnen rennen. Maar dan komt het op discipline aan.

Ik heb raad aan mijn vriend gevraagd en heb zo handige tips gekregen. Dus opgegeven moment ging ik van de zomer in een renbroekje de straat op. Ik moet wel bekennen, dat ik eerst voorzichtig om me heen heb gekeken, of ik geen bekenden zag.

Vroeger, ja echt vroeger, ik moet een jaar of 5-6 zijn geweest, ben ik eens bijna door een hond gebeten. Wij stonden voor de gymzaal te wachten om naar gymnastiek te gaan. Je kent dat wel, zo’n gymclub met apenspel. Wij stonden dan ook altijd wat te dollen. Daar kwam een zwart-witte hond aan, die dat spelen leuk vond. Maar ja, toen hij naar mijn rechterbroekspijp van mijn korte gymboekje hapte, vond ik het niet zo leuk meer.

Sinds die tijd mijd ik situaties, waarin ik loslopende honden tegen kan komen. Dus loop ik lekker op mooie, gladde, verharde fietspaden mijn beginnende rondjes. Inmiddels ben ik over mijn eerste schroom heen en loop ik frank en vrij.
Alleen voor mijn gevoel schiet ik niet zo op. Ik liep braaf een minuut hard en dan weer niet en bouwde het zo op. Maar toch was ik steeds vrij snel buiten adem. Ik begreep dat nooit zo. Ik fiets veel, wandel heel regelmatig en kom bij tennis ook zelden lucht tekort. Toch klopte er iets niet.

In de herfst heb ik toen van alles geprobeerd, maar dan lukte het me om 5 minuten hard te lopen en daarna kon ik dan ook bijna niets meer. Ik bleef het maar vreemd vinden, want op de sportschool presteerde ik toch ook niet gek op de loopband enzo. Zoveel zwaarder kan het buitenlopen toch niet zijn? Daarbij speelt ook mijn prestatiedrang zeker een rol. Waarom kan mijn vriend wel mee komen en lijkt het alsof ik dit niet kan?

Zelfs nog wat advies aan hem en wat googlen op het internet hielp mij niet vooruit.
Tót ik in de sneeuw aan het einde van het jaar mijn fietsdoel, 1.000 km op mijn thuis fiets, aan het afronden was. Ik had maar steeds die blik op dat tellertje. Het was nog één dag niet glad en dan ging het weer sneeuwen, dus het moest die dag gebeuren. Hierdoor kreeg ik in de gaten dat mijn eerste stukje, dat ik meestal loop, 750 meter is. Dit wilde ik in 4 minuten maximaal lopen.

Thuisgekomen ging ik eens rekenen:
750 meter in 4 minuten
= 1,5 km in 8 minuten
= 11,25 km per uur!
Daar zat hem de kneep. Ik liep ongeoefend veel te hard! Geen wonder dat ik dan snel bekaf was.

Toen jaren terug mijn conditie heel goed was liep ik 20 minuten 11,5 km/uur op de loopband en nu begon ik met 11,25. Het is wel een lekker tempo voor me, maar niet voor nu. Dat is dus niet slim!

Vanochtend ben ik voor het eerst wezen lopen dit jaar. Nu verstandig met het inzicht dat ik eind 2009 gekregen had. Voor mijn gevoel liep ik compleet voor joker, zo langzaam. Maar ik heb wel 15 minuten achter elkaar zonder problemen gelopen. Ik had zelfs nog puf voor een eindsprint.

Kerensa van der Douw

Lees ook: http://levenvankerensa.blogspot.com


Reageer ook