Gouden zondagen – over geluk deel 4

goudenzondagen-deel_4-pietvandermeer.jpg
Ik haat maandagen!
Daarvoor heb ik mijn persoonlijke redenen, maar, om eerlijk te zijn, de uitspraak wordt breed gedeeld. Er zijn veel redenen voor: het begin van de werkweek; de traditionele wasdag, Blauwe Maandag – de derde maandag in januari – de meest depressieve maandag van het jaar.  
   

In de States had je een strip "Grote Sjors". Bijna iedere maandag was de grap van Sjors "Ik haat maandag!"  

Kent u dat lied, hoe heet het? Volgens mij werd het gezongen door U2. De belangrijkste tekst is: "Ik houd niet van maandagen." Het gaat over een tienermeisje dat wakker wordt in een grauw Chicago, een geweer meeneemt naar school en een paar medestudenten doodschiet. Het is echt gebeurd. Toen de politie haar vroeg waarom ze het gedaan had, zei ze: "Ik houd niet van maandagen."          

Wat heeft dit te maken met geluk? Alles!

Tot op een paar jaar geleden liep ik hard. Maandag was de moeilijkste dag; tien kilometer, drie rondjes Vondelpark. Door een peesontsteking moest ik ermee ophouden. Maandag is ook de dag dat ik vast. Geen voedsel, geen beloning voor de mond. Een lange, lange dag.

Naar die zelfopgelegde disciplines keek ik niet uit. Ik wilde het liefst maandag van de kalender verwijderen. Waarom legde ik me taken op die mijn dag niet fantastisch maakten?

Het is terug te voeren naar een verhaal uit mijn leven. Toen ik heel jong was werd ik draaierig als ik een paar honderd meter gerend had. En dat was voordat ik begon te roken. Ik ben opgegroeid in een rookwolk. Mijn ouders waren allebei kettingroker en ik nam dit gedrag over. Ik heb zestien jaar gerookt, tweeëneenhalf pakje per dag. Toen hield ik er abrupt mee op. Zes maanden later bleek ik zwaarder te worden. Daarom ging ik hardlopen.

Het vasten begon een jaar of vijf later, want zelfs met het hardlopen werd ik zwaarder en ieder jaar gebruikte ik zes weken lang een afslankdieet om van de extra kilo’s af te komen. Dat moest beter kunnen. Ik beredeneerde dat als ik één dag in de week niet at, ik de extra calorieën kwijt zou raken. Het lijkt te werken. En waarom koos ik maandag? Omdat er op maandag niets gebeurt. Mensen geven geen feestjes. Er zijn geen recepties. Maandag heet niet voor niets Blauwe Maandag!

Maar waar blijft het geluk? Ik loop niet meer hard, en ik mis het. Ik mis het om verschillende redenen. Het bracht me in een euforische stemming op een natuurlijke manier. Op mijn 50e kon ik iets doen wat ik op mijn 16e niet kon. En, toegegeven, ik voelde me verheven boven de meerderheid van de bevolking.

Wat het vasten betreft: het werkt. Geen afslankkuurtjes meer. Maar het is ook een test van mijn wilskracht. Ik moet nee zeggen tegen bepaalde verlangens. Ik mag van mijzelf thee drinken, koffie en water, maar GEEN alcohol. Ik vervloek maandagen totdat ik het licht uitdoe en in mijn bed stap. Als ik daar dan lig denk ik: als ik morgen wakker wordt mag ik weer eten. Ik voel me dan trots dat ik – opnieuw – een gehate maandag bedwongen heb.

De les: geluk is toevallig.      

Daniel R. Gould
Foto: Piet van der Meer

vertaling Walter van Teeffelen
www.avantiproductions.nl

Noot van de redactie
De song "I don’t like mondays" is niet van U2, maar van de Boomtown Rats

win_een_reis_naar_brazilie.gif



Reageer ook