Geraakt door intieme, open beschrijving van het afscheid van zijn ouders

neem_me_mee.jpg
Al een tijdje ben ik in het bezit van Neem me mee. Bij het lezen van de eerste pagina’s wist ik direct, dat dit boek een goed boek voor mij zou zijn. Mooi fragiel wordt het verhaal vanaf het begin van het boek aan ons verteld om daarna vanuit de jeugd van de auteur opgebouwd te worden.

Het verhaal over zijn contact met zijn ouders en hoe de hoofdpersoon hun naderend levenseinde en sterven beleefde, kwam in het begin voor mij te dichtbij om veel bladzijden achtereen te kunnen lezen. Ook ik kom uit een rood R.K. milieu en ook ik heb een dierbare vader mogen hebben, die helaas voor ons te vroeg overleed. Daar heeft mijn moeder ruim 21 jaar last van gehad tot zij zelf afgelopen november is overleden. Zij werd net als de moeder in het boek steeds zwakker en at ook slecht. Dit levert je veel (mantel)zorg op, maar ook de kans om dichterbij je moeder te komen. Voor mij is mijn moeder pas echt dichtbij gekomen in de laatste jaren van haar leven. Hier ben ik heel blij mee.

Mijn eigen gevoelens remde me in het lezen van dit boek. Terwijl aan de andere kant, dit boek aan mij trok. Het ging tot pagina 56 in kleine, steeds groter wordende stukjes. Van daaraf heb ik het genietend, geëmotioneerd en ook verwerkend kunnen lezen. Wat fijn voor mij, dat dit boek is geschreven. Een levensecht verhaal met zoveel ankerpunten naar mijn jeugd en het afscheid nemen van mijn ouders.

Wat te doen als je één dag ouder bent dan je vader is geworden? De mijlpaal aan je moeder vertellen, die al veertig jaar weduwe is en geestelijk achteruitgaat? Zal ze trots zijn? Of wordt ze juist pijnlijk herinnerd aan het vroege verlies van haar man?

Met deze vragen begint de autobiografische roman van Ad van Iterson. Hij gaat terug naar zijn jeugd in de vroege jaren zestig in het zuiden des lands. Gouden jaren, waarin hij bewonderend opkijkt naar zijn vader, die in Staatsmijn Maurits werkt, de modernste fabriek van Europa. Met hem beleeft hij allerlei avonturen in en rond de stad. Hij fietste met zijn vader heel wat af, of ging met hem “dubbeltjes zoeken”. Prachtig beschrijft hij zijn intense band met zijn vader. Zijn moeder lijkt de stabiele factor. Neem me mee is een melancholiek én geestig boek over een arbeidersgezin dat wordt bewaakt door Kerk en bouwvereniging, over opgroeien en ouder worden, en vooral over het afscheid van je ouders.

Ad van Iterson publiceerde drie romans, waaronder De Citoyenne (ISBN 978 90 468 00 77 5) en drie verhalenbundels. Daarnaast schrijft hij columns, essays en toneelteksten. Hij woont en werkt in Maastricht.
Wat mij vooral in Neem me mee geraakt heeft, is de rakende manier van het “licht” beschrijven van diepe, herkenbare gevoelens. Het boek is een geschenk om te lezen, te geven en te krijgen. Zelf zal ik het boek aan mijn broer geven, als we volgende maand op de trouwdag van onze ouders de as van onze moeder in de buurt van de verstrooide as van onze vader verstrooien.

Dit boek direct bestellen? Klik hier.

Gegevens
Neem me mee
Ad van Iterson
Nieuw Amsterdam Uitgevers
ISBN: 978 90 468 0716 3
Verschenen: februari 2010
Prijs € 17,50
Paperback
Kerensa van der Douw (lees ook: www.levenvankerensa.blogspot.com )


Reageer ook