Gelukkig, mijn moeder wordt ouder!

carpe_diem.jpg

Op zich is het geen wonder, dat mijn moeder ouder wordt. Uiteindelijk vertrouwen we erop, dat we allemaal weer elke dag een dagje ouder worden. Doordat het leven haar nu steeds beperkingen oplegt, besef ik meer dan anders dat ik ook ouder wordt elke dag en dat Carpe Diem niet voor niets als motto bestaat.

 

Mijn moeder is al een tijdje aan het kwakkelen. Nu is het als je een moeder van 79 hebt niet zo verwonderlijk, dat ze wat mankeert of gaat mankeren. Maar als kleindochter van een oma, die 93 werd, had ik het, niet helemaal terechte gevoel, dat ik nog jaren te gaan heb. Eerlijk gezegd was mijn oma ook lang aan het kwakkelen, maar als kleindochter, die erg gek op haar oma was, ervaar je dat toch echt anders.

Heb ik dan geen vader? Jazeker, die had ik. Een waar ik heel gek op was, maar die vlak voor zijn 66ste plotseling overleed. Hij was gewoon op vakantie wakker geworden, had heerlijk geslapen en is daarna rustig voor altijd gaan slapen. Dat was toen heel moeilijk voor ons. Toch vind ik die langzame stapsgewijze teruggang ook heel lastig om te zien. Het opent ook je ogen. Hoe fit ben je eigenlijk als je 70 bent of zo? Minister Donner is dan nog heel fit, maar kunnen we daar allemaal vanuit gaan?

 

Iedereen heeft dromen en stille wensen. Ik dacht, dat ik de dag plukte en geen wensen uitstelde. Maar door de bewustwording, die mijn moeder mij nu biedt, merk ik, dat ik hierin toch verslap. Als ik niet oplet, dan word ik net als velen om mij heen door die zogenaamde waan van de dag geregeerd. Daar kun je ook niet helemaal om heen. Voor mij geldt wel dat ik er bewuster mee om kan gaan. Ik heb het vaak over focus en durf, maar het zelf consequent uitvoeren is best een uitdaging.

 

Voor ons is het op zich wel een goed moment om aan onze dromen en stille wensen te denken. Mijn zoon is al redelijk volwassen en vindt zijn weg. Hij is namelijk 26 jaar. Maar de zoon van mijn vriend is nu net 18. Dus die kost nog lekker (het rijbewijs is net binnen) en dat duurt tot mijn vriend met pensioen hoopt te gaan. Dat is fijn, maar dat levert letterlijk minder op. Dus we moeten wel nu plannen gaan maken.

 

Het leuke gevolg van die ouder wordende moeder is, dat wij veel bewuster leven. We voeren hele gesprekken over wat onze dromen en stillen wensen zijn. Kortom we delen dingen die we graag willen en maken plannen om ze te realiseren. Carpe Diem!

 

Het leven is niet helemaal maakbaar. Dat maakt het ook boeiend. Wel is het heel belangrijk om te blijven beseffen waar je warm van wordt en waar je passie ligt. Want het leven is te kort om niet te zorgen dat je op de een of andere manier voldoende aan de rijke inspiratiebronnen van het leven toekomt.  


Kerensa van der Douw, 

Lees ook: http://levenvankerensa.blogspot.com/


Reageer ook