Deborah (46) is weer op oude gewicht na gastric bypass

 Ze had het zich zo voor genomen: nooit zou ze meer dik worden. Altijd zou ze maatje 40 houden. Deborah (46) faalde. Zes jaar geleden onderging ze een maagverkleining en inmiddels is zo ongeveer weer op haar oude gewicht. “Ik haat mezelf, mijn lijf, mijn eetbuien. En ik schaam me dood voor mijn omgeving.”

Haar hele leven tobt Deborah met haar gewicht. Ze was een stevig meisje dat in de puberteit naar dik transformeerde terwijl ze hartstikke sportief was. Op haar achttiende valt ze tien kilo af. Ze sport zich suf en eet nauwelijks. “Het scheelde niet veel of ik had anorexia. Ik vond mezelf prachtig en de jongens cirkelden om me heen. Toen ik dik was, waren zij in geen velden of wegen te bekennen.” Als ze op zichzelf gaat wonen, gaat het mis met haar gewicht. Ze eet waar ze zin in heeft en de schijf van vijf lapt ze aan haar laars. Terwijl haar vriendinnen ongestraft bier drinken en chips eten zonder aan te komen, vliegen de kilo’s aan Deborahs lijf. Kleding moet ze in speciaalzaken kopen. “Ik deed altijd stoer over mijn gewicht, alsof het me niet kon schelen. Maar als ik alleen was, zat ik huilend op de bank. Chocolaatjes en roomijs binnen handbereik om me te troosten.”

Gastric bypass
Op haar veertigste besluit Deborah dat het roer om moet. Ze maakt een afspraak met de huisarts die haar doorverwijst. Ze wil een gastric bypass oftewel maagverkleining. Deborah weet dat het een zware operatie is en dat ze daarna hard moet werken om een normaal gewicht te krijgen, maar ze heeft het ervoor over. Na verschillende onderzoeken wordt een datum voor de operatie geprikt. Ze kan niet wachten.

Maatje 40
Hoewel het leven na de gastric bypass niet meevalt, is de euforie van het afvallen groot. Na een jaar is ze zoveel kilo kwijt dat ze maat 40 past. “Ik kon mijn ogen niet geloven en was zo trots. Ik kon in gewone winkels kleding kopen. Alles stond me leuk. Ik was gelukkig.” De complimentjes die ze aan de lopende band krijgt, doen haar goed. “Mensen die mij een tijd niet hadden gezien, wisten niet wat ze zagen. Sommige kennissen herkenden mij niet. Geweldig vond ik het, het was zo fijn om slank te zijn. Ik genoot van de aandacht, ik straalde weer.”

Weer dik
Sinds een paar maanden gaat het mis. Het snaaien sluipt erin. Stiekem komen de kilo’s er weer bij. Langzaamaan wordt Deborah weer dik. Ze dacht dat dat niet kon na een maagverkleining, maar doordat ze zich niet houdt aan haar dieet zet ze door te veel (calorie)rijke voedsel, haar voormaag op scherp. “En mijn voormaag is dus groter geworden waardoor ik meer kan eten zonder er last van te krijgen. Zo houd ik mezelf voor de gek.

“De dag dat ik een broek aantrok en de knoop niet dicht kreeg, is een zwarte. Ik pas niet meer in de kleding die ik allemaal nieuw heb gekocht.” Ze speelt paniekvoetbal. Slaat maaltijden over, om zich de dag erna vol te proppen met alles wat ze voor handen heeft. Ook heeft ze een week lang maaltijdvervangers genomen, maar daarvan werd ze stik chagrijnig. “Ik ben radeloos en schaam me kapot voor mijn omgeving. Zij zien ook dat ik weer dik ben geworden. Ik durf nauwelijks meer de deur uit.”

Moed
Ze overweegt een afspraak te maken met de chirurg. “Maar daarvoor is moed nodig en ik ben bezig dat te verzamelen.”


Reageer ook