De onderwater wonderen van Maleisië deel 18


Nog steeds genieten we van al het moois in Maleisië, een land dat bekend staat om de metropool Kuala Lumpur, haar sprookjesachtige eilanden en tropische regenwouden. Wij hebben nu ook kennis mogen maken met een ander rijk van dit prachtige land: De kleurrijke en levendige onderwaterwereld, dus trek jullie flippers aan en snorkel lekker mee!

Het is vroeg in de middag als we, gewapend met snorkel en flippers, onze wit met geel gekleurde speedboat uit het jaar nul in stappen. Na een mislukking op het eerste tropische eiland, wat door ons tot "dirty shit hole" gebombardeerd is, hebben we onze toevlucht gezocht op het grote eiland van de Parhentains, met, volgens vele reizigers, de mooiste stranden van Maleisië.

Terwijl de boot de baai uit vaart, genieten wij met wapperende haren van al het moois dat onze zintuigen prikkelt. De zon fonkelt als ontelbare diamanten op het water dat turkoois blauw is, de bergen van het eiland worden bedekt met palmbomen in alle soorten en maten en vissers zijn druk in de weer de maaltijd, voor de op handen zijnde avond, in hun netten te krijgen.

Even abrupt als onze schipper vertrok legt deze nu de boot voor anker met de mededeling dat we hier ons geluk kunnen beproeven. Professioneel spugen we in onze bril en gooien de beentjes over boord. Het water is zo helder dat de bodem zichtbaar is en de aanraking van mijn flippers op het zacht golvende oppervlak laat uitnodigende kringen achter waar ik me vervolgens zo elegant mogelijk in werp om de vissen niet te verjagen. Enkele seconde later volgt er een enorme plons… meneer Zeeman is ter water en dat zal de ganse onderwaterwereld weten ook! (volgens zijn zeggen was dat de befaamde geoefende duiksprong, yeah right

Onder ons opent zich een compleet nieuwe wereld. Welvende planten, tropische vissen, mysterieuze rotsformaties en kleurig koraal doemen op en geven ons een kijkje in deze wondere wereld. Het rustgevende geluid van onze ademhaling heeft een betoverend effect en niet veel later glijden we als vissen door het water.

We zijn de enige snorkelaars in het gebied en de niet bang aangelegde visjes blijken ons een amusant stel te vinden. Voor we het weten worden we omgeven door honderden vissen, die vrolijk met ons mee zwemmen en af en toe een klein knabbeltje aan teen, oor of vinger geven met een hoop gegiechel via de snorkels als gevolg.

We volgen een spoor van prachtig koraal tot Jordi plots stil houdt en zijn duikgebaren op mijn onwetende persoontje los laat. Nietsvermoedend zwem ik verder terwijl ik opgewekt de vrolijke deuntjes van "de zeemeermin" (Diep in de zee, diep in de zee, alle sardientjes, zijn ook mijn vriendjes, jippi ajee!) uit mijn snorkel pers. Als ik ineens aan mijn flipper terug getrokken wordt ben ik even bang oog in oog te staan met de aanwezige haaien in het gebied maar het blijkt mijn druk gebarende vriendje te zijn.

Nieuwsgierig volgt mijn blik de richting van zijn wijzende hand en vol bewondering staar ik vervolgens naar een reuze schildpad die een aantal meter voor ons zwemt. We halen diep adem en besluiten naar beneden te duiken om hem beter te bekijken. Al snel krijgen we ademnood en moeten weer naar boven. Onze vriend blijkt ook door zijn zuurstof heen te zijn en zwemt gemoedelijk met ons mee naar het oppervlak. Na drie flinke teugen lucht nemen we afscheid en gaat hij terug naar zijn veilige omgeving, ons verbouwereerd achterlatend. Wauw!

file106309361.jpg
Nog bijkomend van deze bijzondere ervaring laten we ons meeslepen door de sterker geworden stroming. De omgeving is donker, de planten en koraal gaan over in rotsen en het duister doen de rillingen over mijn rug lopen. Er is ons verteld dat de black point shark zich regelmatig laat zien en ook al eten ze geen mensen, ben ik toch bang dat mijn teentjes voor smakelijke visjes worden aangezien. Ineens komt een zwerm zilvervisjes ons tegemoet en voor we het weten zitten we midden in een school van duizenden beestjes. Het voelt als een waarschuwing, alsof ze vluchten voor onheilspellende figuren en het duurt dan ook niet lang voor onder ons de donkere schaduwen van haaien verschijnen. Maar liefs zeven zwemen er onder ons door en ondanks dat ze geen aandacht aan ons schenken merk ik dat ik mijn adem inhoud tot ze uit het zicht verdwenen zijn.

Uitgeput klauteren we terug de boot in terwijl we de snorkel materialen van ons afgooien en dol enthousiast deze avonturen bespreken. Wat was het mooi!

Het volgende avontuur komt er aan, dit keer uit de jungle.


Reageer ook