De 51-jarige Monique is zwanger van haar tweede kind: “Er is een grote kans dat het gehandicapt is”

Ik ben 26 jaar en zwanger van mijn tweede kind. Tegenwoordig wordt dat als vrij jong gezien en zo ervaar ik het zelf ook. Jong zwanger en moeder zijn vind ik heerlijk, vooral omdat het risico op afwijkingen veel kleiner is en ook het zwanger worden zelf erg makkelijk ging. Maar het kan ook anders, namelijk op latere leeftijd moeder worden. Zo sprak ik de 51-jarige Monique, die momenteel 36 weken zwanger is van haar tweede kind. 

Verwijderen van spiraal

Monique valt maar meteen met de deur in huis: “Deze zwangerschap was niet gepland en volledig onverwacht.” Een jaar geleden laat Monique haar spiraal verwijderen, omdat ze heel benieuwd is of ze nog een menstruatie heeft. “En ja hoor, een paar weken na het verwijderen van mijn spiraal kwam het allemaal weer op gang. Stiekem was ik best blij dat ik hier nog even van mocht genieten, zo vlak voor de overgang.”

Niet bij stilgestaan

Waar Monique en haar man Hans helemaal niet bij stilgestaan hebben, is dat dit dus ook betekent dat Monique nog best wel eens vruchtbaar zou kunnen zijn. “Ik dacht altijd dat dit wel weg was rond je 45ste. Ik zie nooit vrouwen van die leeftijd met dikke buiken en kinderwagens, dus ging er eigenlijk een beetje vanuit dat ik niet zwanger zou worden.”

Zwangerschapstest

Als Monique op een dag moe, misselijk en met pijnlijke borsten wakker wordt, denkt ze eerst dat dit misschien de eerste tekenen van de overgang zijn. “Ik heb me zelfs ziek gemeld op mijn werk, zo ellendig voelde ik me. Het vermoeden dat ik zwanger zou kunnen zijn, kwam pas toen mijn menstruatie uitbleef. Ik wist wel dat dit ook bij de overgang hoorde, maar ik vond het gek dat het allemaal zo dicht op elkaar kwam. Het was een idee van Hans om toch een zwangerschapstest te doen.”

Twee streepjes

Lacherig kocht Monique de test. “Zelfs de dame achter de kassa keek me een beetje vreemd aan toen ik zei dat hij voor mij was. Ik ben al flink grijs en zie er hierdoor zelfs iets ouder uit dan ik echt ben.” Thuis laat Monique de test in de badkamer liggen en doet hem pas als Hans die avond thuis is. “Toen hij twee streepjes liet zien, wisten we niet wat we zagen… Ik was zwanger!”

Verhoogd risico

Meteen de volgende dag maakt Monique een afspraak met haar huisarts. “Ook mijn huisarts leek wat geschrokken van het nieuws, maar nam het direct serieus. Ze vroeg of we het kind graag wilden houden en wees mij op de risico’s van een zwangerschap op zulke late leeftijd. Zo vertelde ze dat de kans op een kindje het syndroom van Down 1 op 4 vier is. Heel erg hoog dus!”

We gaan ervoor!

Monique en Hans besluiten een weekend met z’n tweeën naar Texel te gaan om te bespreken wat ze willen doen. “Eerst leek het kindje weghalen de beste optie, maar naarmate we er met elkaar over spraken, werd de wens om er toch voor te gaan groter. Ja, er zijn nadelen. Zo is de kans op een afwijking groter, heeft het kindje vrij oude ouders en is het misschien gek voor onze 23-jarige dochter. Maar, er zijn ook voordelen. Wij hebben veel tijd voor het kindje, geven het een liefdevol huis en zullen veel van hem of haar houden. Eigenlijk was de keuze na dat weekend helemaal niet zo moeilijk meer. We besloten ervoor te gaan.”

Nieuws aan dochter vertellen

Als de eerste 12 weken erop zitten, vertellen Hans en Monique het  tegen hun dochter. “Dionne reageerde er aanvankelijk niet positief op. Heel logisch natuurlijk. Zij vond het maar raar dat haar vader en ik ineens nog een kind kregen. Ze was altijd alleen en nu kwam er een broertje of zusje. Van 24 jaar jonger nota bene! We hebben haar heel duidelijk laten weten dat dit niet betekent dat zij hierdoor minder belangrijk voor ons is en dat wij het alleen maar als een positieve toevoeging aan de familie zien. Ook hebben we met haar afgesproken dat we het voorlopig nog even tussen ons zouden houden, totdat het nieuws bij haar wat ingedaald was. Gelukkig ging dit snel. Een week later stond ze met een heel lief cadeautje op de stoep. ‘Ik hoop dat het een zusje wordt!’ zei ze nog.”

Wisselende reacties

Vanaf dat moment besluiten Monique en Hans het op Facebook te zetten en het openbaar te maken. “De reacties waren wisselend. Sommige mensen vonden het heel leuk en gunden het ons enorm, maar er zaten ook mensen tussen die het raar, onverstandig en egoïstisch vinden. Dat begrijp ik heus wel en trek me er maar niet te veel van aan. Iedereen heeft recht op zijn eigen mening.”

Geen test

Gezien de grote kans op een afwijking, raadt de verloskundige Monique aan om een NIPT (Niet-Invasieve Prenatale Test) te doen. “Hierbij zoeken ze in mijn bloed naar genetische afwijkingen bij de baby, zoals bijvoorbeeld het syndroom van Down. Wij hebben er bewust voor gekozen deze test niet te doen. Of het kindje nou gezond is of toch misschien een toch afwijking heeft, maakt voor ons niet uit. Wij laten het gewoon komen en zullen ervan houden.”

Inmiddels is Monique 36 weken zwanger en kijkt enorm uit naar de komst van het kleintje. Lieve Monique, wij wensen je heel veel geluk toe. Je gaat het geweldig doen!

Op respectvolle wijze meepraten over het verhaal van Monique? Dat kan in de comments onder dit artikel. 


Reageer ook